Prawda

Wtorek, 7 lutego 2023 - 16:10

« Poprzedni Następny »

George Orwell’s Columbian mistake

George Orwell’s Columbian mistake


Andrzej Koraszewski 2020-12-21


This brilliant British writer was deeply convinced that totalitarianism armed with an electronic technology, which was an object of admiration by British elites directly after WWII, would bury democracy. When in 1948 Orwell wrote 1984, students of the best British universities looked with cow eyes at Stalin and at the Soviet Union, and many of them were easy to convince of the need of collaboration – out of love, not out of greed.

Orwell’s predictions didn’t come true. First Fascism collapsed under the barrage of economically more efficient and better armed democracies, then Western Europe managed to shake off the excessive admiration of Stalin. We, who found ourselves on the wrong side of the Iron Curtain, were surprised that it was possible for Orwell to know so perfectly and to describe so well the system under which we happened to live. But even here Orwell’s vision turned out to be not such a nightmare, and then Communist censorship fell apart when new technology made it possible to circumvent the state’s information monopoly. Tape recorders and photocopiers started samizdat, heralding the end of Big Brother. The Soviet Union collapsed, progress continued, and we arrived at a point in which the Orwellian vision started to be realized by the rulers of the media which were supposed to put an end to all censorship. 


Today Big Brother appears to be huge media companies, like Facebook, Google, and Twitter. They are watching us constantly, they know what we read, what we watch, with whom we have contacts. They suggest what we should read and what we should believe in. They block undesirable (according to them) content on our pages, and when we do not want to understand their message, they close our pages.   


Lovers of George Orwell observe with anxiety what the authorities are doing in China and the actions of the Byelorussian dictator, Iranian tyrants, or the ruler of North Korea.       

Nations yearning for freedom look with envy at the democratic states. However, those who managed to escape tyranny look with astonishment and horror at the paradox of our times. Democracy is putting a noose around its own neck. Orwell’s mistake gives rise to a fragile hope. He was mistaken; after all, the reality turned out less grim than he thought. In his country boundless love for Uncle Stalin didn’t sweep the broad masses, and the voters who voted for the Left chose a different Left than the Soviet one.  


There is a problem with the Left. I totally agree with what Noru Tsalic writes:

“I don’t care what your pet ideology is, dear reader – if indeed you care to have one.  If you are intellectually honest, you have to recognise the great services that the Labour Movement rendered to society as a whole – to us all.  If we work 40 hours a week or less; if we are less in danger to die or be maimed for life as a result of unsafe work conditions; if we expect to be treated with dignity at work and take home a decent wage – we owe all this to the men and women who, starting sometime in the 19th century, fought – often at great peril and disadvantage to themselves – to achieve these things and others, for all of us.  The first trade unionists.  We owe them a huge debt of gratitude.”

The author continues that at some point this movement split. In the beginning it wasn’t so obvious, part of the movement retained its initial purpose – to win a better life for workers; another part concluded that that task could not be achieved without taking power and destroying Capitalism. Both talked about class struggle, demanded justice, one through gradual improvements, the other through destruction of everything and building a new world on the rubble. The idea of a new world was tempting to many. 


Then those who “merely” wanted improvements created Social Democratic parties which fought for power and were ready to give power to somebody else if voters so decided. The second stream wanted to give all power into the hands of the proletariat, i.e. the  party apparatus. The first stream gradually removed oppression, the second stream created oppression even more unbearable than the one they wanted to fight against. Both called themselves the Left. 

    

Noru Tsalic writes that it is still worthwhile to support liberal democracy, which seems obvious, but the problem is that, like many other brilliant ideas, this one was hijacked by romantics and swindlers. Today calls to dismantle the old world and to build a new Utopia remind us of how prescient Orwell was when he wrote about people preaching that ”war is peace, freedom is slavery, ignorance is strength”. Across the ocean we see now how new racists are fighting using racism, again dividing people according to their skin color and not to the content of their character, how supporters of totalitarianism pretend to be antifascist, how deranged censors are shouting about freedom of speech, how feminists are inviting women to wear hijabs.        


The fact is astonishing that ex-Muslims, who have experienced the new totalitarianism themselves, much more often see this hijacking of great ideas, and today are much more often censored by censors from Google.  Is the fact astonishing that the brilliant economist, the late Walter Williams, repeated many times that nothing did more harm to the process of the emancipation of black Americans than affirmative action and convincing people that they do not need to feel responsible for their lives? Is it astonishing that he has the support of another black economist (one of the most interesting economists living today), Thomas Sowell? The revolutionary avant-garde doesn’t give a hoot about the real effects of their actions on those they want to lead. For Google or Facebook what’s important is profit (probably not only profit, it’s likely that they are also deeply convinced of their mission), for journalists from big mainstream papers approval of their colleagues, and for the leaders of various political movements power and being leaders are important. If a technique of inciting people to collective madness works, we will apply it until all well-meaning people will believe in what we order them to believe.    


Revolutionary romanticism is invariably the same enemy of rationalism, just as religion is invariably an enemy of science, of women’s emancipation, and of real separation of church and state.


Will new communication technologies in the hands of revolutionary romantics turn out to be gravediggers of democracy, as George Orwell feared? For now the censorship of tweets by the President of the US is greeted with tumultuous applause even by people from whom we might expect understanding of what it means. (Often the same people firmly protest, for example, the firing of academics for publishing critical thoughts about Islam.) Lies and incitement to hate are combated through censorship but not through the courts, differences of opinion are solved by shutting up but not through honest discussions. Psychological terror may later move to courts, but their independence crumbles under the pressure from people who demand “street justice”.   


Many are ready to blame some algorithms, to think that the idea is correct that the censorship is necessary. 


We can quietly hope that this trend will be reversed, that people will not voluntarily give up their freedom, and that they will start to look for ways to neutralize this constant psychological terror coming from revolutionary romantics.


For now, though, more and more people in the free world are afraid to say aloud what they think. In countries like China, Iran, Turkey, Gaza, Palestinian Authority territories, or North Korea saying what you think may end in a prison sentence, torture, and not so seldom death. In free countries, like America (but also the European Union or the United Kingdom) saying what you think may end with having your Facebook or Twitter account closed, sometimes being fired from your job, or only with a demand of self-criticism.


Big Brother’s creeping revolution can be even more dangerous than the rule of tyrants. Could it happen that one day there will be nowhere to escape from the rule of tyrants? That’s what George Orwell was afraid of in 1948. He was afraid of the joining of great technology with romantic rulers who would convince people to give up their freedom. He himself had trouble finding a publisher. Warnings about the brave new world were out of fashion, and a critique of the Soviet Union (even indirect, hidden in a literary form) was deemed in polite society as morally reprehensible. Admittedly, his anxiety turned out to be exaggerated. Was it only the date which was mistaken? Will people have enough courage, determination, and common sense to once again stand up in defense of liberal democracy?


For now the statement that Donald Trump was the first President of the US in decades who achieved a measure of progress on the way to peace in the Middle East may result in cutting off relationships with several otherwise nice people from one’s list of friends, and posting on Facebook the newest song of ISIS fighters that calls for the murder of unbelievers and apostates may end with another warning about the violation of community standards.

It’s so easy to give up freedom, bit by bit, so easy to fall in love with daily minutes of hate, ”War is peace, freedom is slavery, ignorance is power”.   


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson


Skomentuj Wyślij artykuł do znajomego: Wydrukuj












Prowokacja
Hili: Ona mnie prowokuje.
Ja: Czym?
Hili: Swoją obecnością.

Więcej

„Imam Pokoju” wzywa
do zaakceptowania Izraela
Artykuł redakcyjny JNS

Imam Hassen Chalghoumi przy Ścianie Zachodniej w Jerozolimie.

Hassen Chalghoumi, urodzony w Tunezji w 1972 r., ukończył studia licencjackie na uniwersytecie w Damaszku, a następnie studiował teologię w Pakistanie.

 
Ojciec pięciorga dzieci, przybył w 1996 roku do Francji, gdzie został imamem meczetu Drancy na północno-wschodnich przedmieściach Paryża. Pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Imamów we Francji przez prawie 20 lat, w tym czasie nawiązał bliskie związki ze społecznością żydowską.

 

Praca Chalghoumi przyniosła mu w niektórych kręgach przydomek „Imam Żydów”, w innych „Imam Pokoju”.

Jego misja: zbliżanie ludzi w celu walki z antysemityzmem, a także islamizmem, a dokładniej islamem politycznym.

 

Spotkaliśmy się z Chalghoumim podczas jego ostatniej wizyty w Izraelu.

Więcej

Palestyńczycy naprawdę
zasługują na współczucie
Andrzej Koraszewski 

Demonstracja poparcia dla Hamasu w Damaszku (Źródło zdjęcia: Wikipedia)

Hussein Aboubakr Mansour jest Egipcjaninem, który nauczył się hebrajskiego, żeby zrozumieć wroga. Studiując literaturę i media tego wroga zaczął głośno zadawać pytania, które w Kairze skończyły się uwięzieniem i torturami. Kiedy go wypuszczono, był pewien, że szybko aresztują go ponownie i uciekł z Egiptu. Od wielu lat mieszka w Stanach Zjednoczonych i patrzy z najwyższym zdumieniem, na to, że mieszkańcy wolnego Zachodu są niemal równie zindoktrynowani jak mieszkańcy autorytarnych krajów arabskich. Różnica jest jednak istotna, mieszkańcy Zachodu chcą być demokratycznie oszukiwani i wpadają w panikę na samą propozycję otwartej dyskusji. 

Więcej
Blue line

Nie ma gatunków
lepszych i gorszych
Jerry A.Coyne 


Berkeley News, witryna reklamowa University of California at Berkeley, opublikowała artykuł zapowiadający nową książkę, która została opublikowana w grudniu. Ponieważ książkę opublikowało chciwe wydawnictwo Springera, egzemplarz Speciesism in Biology and Culture w twardej oprawie będzie kosztować 159 dolarów.

Więcej

Dlaczego należy zreformować
izraelski Sąd Najwyższy
Eugene Kontorovich

<span>Benjamin Netanyahu (Zrzut z ekranu wideo) </span>

Proponowane przez nowy rząd Izraela reformy sądownictwa wywołały lamenty zwolenników rządów prawa w Ameryce.

Sekretarz stanu USA Antony Blinken mówił o zaniepokojeniu jego rządu planami reformy podczas swojej wizyty w państwie żydowskim w tym tygodniu, z komentarzami na temat „wspólnych wartości” demokracji.

Nie komentował, jak do tych wartości pasuje plan jego szefa dodawania sędziów do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, dopóki sąd nie wyda decyzji, które mu się podobają.

Nie komentował, jak do tych wartości pasuje plan jego szefa dodawania sędziów do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, dopóki sąd nie wyda decyzji, które mu się podobają.

Zrozumienie obecnej tyrańskiej władzy izraelskich funkcjonariuszy systemu sądowniczego w porównaniu z proponowanymi skromnymi reformami pokazuje, że takie lamenty są absurdalne – przynajmniej jeśli uważa się Wielką Brytanię za demokrację.

Więcej
Blue line

Credo ateisty.
Część VII
Lucjan Ferus

Jan Paweł I, którego zapowiedzi głębokich zmian w Kościele katolickim  i nagła, niewyjaśniona śmierć ciągle powodują wiele pytań.   

Poprzednią część tego cyklu poświęciłem na przybliżenie czytelnikom odrażającej historii papiestwa, pisząc to przy okazji śmierci Josepha Ratzingera, czyli byłego papieża Benedykta XVI. Zauważyłem bowiem, iż w ocenach ludzi (głównie polityków, ale nie tylko) głoszących w mediach pod jego adresem pochwały, jest on wspominany jako wielki mąż stanu, który przyczyniał się do poprawienia dobra ogółu. Podczas gdy w rzeczywistości dbał on głównie o nadwątlone dobre imię swego Kościoła i religii, co niedwuznacznie wynikało z dotyczącego go cytatu i przerażającego, historycznego kontekstu zamieszczonych świadectw.

Więcej

Antyizraelska narracja
o palestyńskim terrorze
Seth J. Frantzman

Tydzień Izraelskiego Apartheidu w Columbia University.(zdjęcie: Courtesy)

Ostatni tydzień stycznia przyniósł wzrost napięć między Izraelem a Palestyńczykami dziewięciu Palestyńczyków zginęło podczas operacji przeciw komórkom terrorystycznym w Dżenin, siedmiu izraelskich cywilów zginęło w ataku terrorystycznym na przedmieściach Jerozolimy. Politycy, media i komentatorzy opisali to jako „cykl” lub „spiralę” przemocy, która niesie ze sobą założenie, że może wybuchnąć większy konflikt.

W jaki sposób przedstawiono te incydenty? Jaką narrację przekazywano? Po każdej rundzie konfliktu można go przedstawić na wiele sposobów. 

Więcej

Człowieku, zbliża się
Dzień Darwina
Andrzej Koraszewski

Źródło: Science Photo Library

Czy Charles Darwin namieszał w kościelnym interesie jeszcze gorzej niż Kopernik? Trudno powiedzieć, ale dowody, że pochodzenie gatunków jest błędnie przedstawione w Księdze Rodzaju, spowodowały płacz i zgrzytanie zębów oraz pytanie, jak ograniczyć szkody. Tym razem zamiast stosów zastosowano taktykę powstrzymywania gorszenia maluczkich, bo tu zagrożenie było najgorsze. Instytucje kościelne nałożyły klauzulę sumienia na księży, nauczycieli i polityków, domyślając się, że wykształciuchy są częściowo na straconej pozycji.

Więcej

Najbardziej postępowi, liberalni,
zachodni Palestyńczycy
Elder of Ziyon

Susan Abulhawa amerykańska pisarka pochodzenia palestyńskiego, autorka książki Against the Loveless World. (Zdjęcie z okładki książki)

Mahmud Abbas aż do piątkowego ataku terrorystycznego w Jerozolimie, zwykle potępiał takie ataki terrorystyczne – zwykle po naciskach ze strony USA. 

Tym razem tego nie zrobił.

A inteligencja palestyńska, która jest twarzą Palestyńczyków w zachodnim świecie, zrozumiała przesłanie. 

Wczoraj wspominaliśmy, jak bardzo zdenerwowana była Noura Erakat, że producent telewizyjny chciał przeprowadzić z nią wywiad i zapytać o jej reakcję na zamach. Odmówiła, ale usłużnie wyjaśniła na Twitterze, że jej zdaniem celebrowanie mordu na Żydach jest normalnym ludzkim zachowaniem, i uzasadniła strzelanie do żydowskich cywilów jako „opór wobec apartheidu”.

Erakat, prawniczka i badaczka, jest jedną z najbardziej elokwentnych i popularnych w mediach elektronicznych propagandystek sprawy palestyńskiej – i usprawiedliwia terror.

 

Ale nie była jedyna.

Więcej

“Hańba Pakistanu”:
oskarżenia o bluźnierstwo
Nasir Saeed

<span>Samina Mushtaq Khan, p</span>akistańska chrześcijanka, która sfilmowała szantażystę grożącego jej oskarżeniem o bluźnierstwo.

„Pakistan miał zrewidować swoje surowe prawa dotyczące bluźnierstwa. Zaostrzył je jeszcze bardziej” –czytamy w raporcie z tego miesiąca. „Zgromadzenie Narodowe jednogłośnie przyjęło poprawkę do prawa, która poszerza zakres i zaostrza kary zgodnie z tymi prawami… Przepisy dotyczące bluźnierstwa są często nadużywane w Pakistanie w celu wyrównania porachunków osobistych. Są również wykorzystywane do prześladowania jego mniejszości. " Jednak ostatnio w Pakistanie pojawił się zachęcający sygnał: w mediach społecznościowych pojawiła się interesująca wrzawa na temat chrześcijańskiej funkcjonariuszki ochrony, która odważnie przeciwstawiła się muzułmańskiemu koledze, grożącemu jej fałszywym oskarżeniem o bluźnierstwo.

Więcej

Praca doktorska
Mahmouda Abbasa
Izabella Tabarovsky


Pierwszego lutego 1972 r. Komitet Centralny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego wydał zarządzenie „O dalszych środkach zwalczania antyradzieckiej i antykomunistycznej działalności międzynarodowego syjonizmu”. Sekcja nauk społecznych Sowieckiej Akademii Nauk wkrótce powołała stałą komisję do koordynowania naukowej krytyki syjonizmu, która miała się mieścić w prestiżowym Instytucie Orientalistycznym (IOS) tej uczelni. 
Przez następne 15 lat IOS miał służyć jako ważny partner w walce państwa z wyimaginowanym globalnym spiskiem syjonistycznym, który według sowieckich służb bezpieczeństwa sabotował ZSRR na arenie międzynarodowej i w kraju. W 1982 r. IOS nadał stopień doktora niejakiemu Mahmoudowi Abbasowi, po obronie pracy doktorskiej Relacje między syjonistami a nazistami, 1933-1945.

Więcej
Blue line

Kolczatki wydmuchują śluz,
żeby się ochłodzić
Jerry A. Coyne


Słyszeliście o dziobakach, stekowcach, składających jaja ssakach, co jest prymitywnym stanem odziedziczonym po przodku wszystkich współczesnych ssaków (i po ich wcześniejszych gadzich przodkach). Ale być może znacie także „kolczatki”, czyli „kolczaste mrówkojady” (niezbyt spokrewnione ze zwykłymi mrówkojadami), również z rzędu Monotremata i jedyne inne ssaki składające jaja. (To nie są torbacze; oddzieliły się od grupy ssaków łożyskowych/torbaczy, zwanych żyworodnymi, między 250 a 160 milionów lat temu).

Więcej

Watykan przeciw
Izraelowi
Andrzej Koraszewski

Złośliwie można to zdjęcie podpisać tak: „Ojciec Święty dziękuje dyktatorowi państwa Palestyna za znakomitą organizację masakry izraelskich sportowców w Monachium w 1972 roku i za wieloletnią walkę z zażydzaniem Ziemi Świętej”. Zdjęcie przekazane dziennikarzom przez biuro prasowe Watykanu po spotkaniu tych dwóch wielkich przywódców w dniu 15 maja 2015 roku (67 rocznica ogłoszenia niepodległości Izraela), podczas którego Papież określił palestyńskiego dyktatora jako „anioła pokoju”, czemu rzecznik prasowy próbował później nadać bardziej teologiczny wymiar.

Czy papież Franciszek mówiąc po ostatnich zamachach w Jerozolimie o „spirali przemocy” i „potrzebie dialogu”, jest tylko zagubionym w skomplikowanym świecie hierarchą, czy jest w pełni świadomym kontynuatorem chrześcijańskiej tradycji nienawiści do Żydów? Palestyński obrońca praw człowieka Bassem Eid opisuje sceny szaleńczej radości na ulicach palestyńskich miast z powodu zamordowania wychodzących z modlitwy Żydów. Pisze o chorej kulturze podziwu dla mordowania niewinnych ludzi. 

Więcej
Blue line

Unia Europejska w sprawie
praw człowieka w Iranie
Majid Rafizadeh

<span>Przedkładając interesy i handel z Iranem nad promowanie praw człowieka i zwalczanie terroryzmu, Unia Europejska ośmiela i wzmacnia ekspansjonistyczny reżim Iranu, który tłumi i zabija swoich obywateli, tłumi kierowaną przez kobiety rewolucję na rzecz wolności, dostarcza Rosji coraz więcej broni i sponsoruje coraz więcej grup terrorystycznych na całym świecie. Na zdjęciu: Przedstawiciel Unii Europejskiej Josep Borell podczas spotkania z ówczesnym prezydentem Iranu, Hassanem Rouhanim, 3 lutego 2020r. (Źródło zdjęcia: biuro prezydenta Iranu.)    </span>

Karta Unii Europejskiej podkreśla, że „Prawa człowieka leżą u podstaw stosunków UE z innymi krajami i regionami. Unia Europejska opiera się na silnym zaangażowaniu w propagowanie i ochronę praw człowieka, demokracji i praworządności na całym świecie”. Oczywiście nie ma to miejsca, jeśli chodzi o ugodowe stosunki UE z rządzącymi mułłami w Iranie.


Reżim irański nasila orgię zabijania, tortur i aresztowań.

Więcej

My, Palestyńczycy i przemoc
w naszej kulturze
Bassem Eid

Śmioertelne ofiary zamachu przed synagogą w Jerozolimie. (Źródło zdjęcia: Twitter)

Jeszcze bardziej szokujące niż piątkowa nocna masakra przed synagogą we wschodniej Jerozolimie jest to, że ten atak na cywilów spokojnie modlących się w świętej przestrzeni nie został potępiony, przeciwnie jest  celebrowany przez Palestyńczyków i ich wielbicieli aż po Jemen.  Wiele pokoleń młodych Palestyńczyków nauczono nienawidzić Żydów i sojuszników Izraela oraz zrównywać ataki na ludność cywilną z atakami na cele wojskowe. 

Więcej

Mali i zręczni
influencerzy
Athayde Tonhasca Júnior

Minerwa (rzymska wersja Ateny) anuluje Arachne za jej mowę nienawiści wobec bogów. Obraz René-Antoine Houasse, 1706. Wikimedia Commons

Arachne, urodzona w starożytnym królestwie Lidii, naprawdę umiała tkać. Może była mistrzynią w tkactwie, ale nie była zbyt mądra. Chwaliła się światu swoimi umiejętnościami, twierdząc, że jest lepsza od samej Ateny, bogini rękodzieła. Wszystkie te przechwałki dotarły do niebiańskich uszu, a urażona bogini uznała, że nadszedł czas, by utrzeć nosa impertynenckiej Lidyjce. Przebrana za staruszkę Atena pojawiła się przed Arachne i ostrzegła ją, że irytowanie bogów może zakończyć się łzami. 

Więcej

Nie, panie prezydencie Biden,
to nie było przeciw „światu”
David Suissa

<span>Pogrzeb jednej z ofiar zamachu, Ashera Natana w Jerozolimie, 28 stycznia 2023. (Flash90, źródło „Times of Israel”)</span>

Palestyńczycy, którzy uczcili ten morderczy czyn tańcem na ulicach i rozdawaniem cukierków, nie myśleli o cywilizowanym świecie. Cieszyli się wyłącznie ze śmierci Żydów.

Przywiązujemy się do pewnych narracji, ponieważ nas pocieszają. Pocieszająca jest myśl, że terrorysta, który zamordował siedmiu Żydów wychodzących z jerozolimskiej synagogi, chciał zadać cios „cywilizowanemu światu”, jak zapewnił prezydent Joe Biden.

Ale nie zrobił tego, panie prezydencie. Alkam Chajri, lat 21, mieszkaniec Wschodniej Jerozolimy, chciał zabić tylko Żydów.

Więcej

Turcja i jej sojusz
z Putinem
Burak Bekdil

<span>Turcja odmówiła przyłączenia się do zachodnich sankcji wobec Rosji w związku z Ukrainą, rzucając w ten sposób Putinowi ostatnią deskę ratunku. Tureckie niebo pozostaje otwarte dla rosyjskich linii lotniczych, a jego drzwi są otwarte dla setek tysięcy Rosjan i ich pieniędzy. Na zdjęciu: Putin z ówczesnym prezydentem Iranu Hassanem Rouhanim oraz z prezydentem Turcji Recepem Erdoganem, wrzesień 2018. Źródło: Wikipedia)</span>

Islamiści tureccy, zwłaszcza neoosmańscy, historycznie nienawidzili Rosji – zarówno carskiej, jak i sowieckiej. Podobnie Rosjanie i Sowieci nigdy nie byli wielkimi fanami Turków – zarówno osmańskich, jak i republikańskich. Dziś jednak prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan, zajmujący ważne miejsce w NATO, wykazuje prorosyjskie nastawienie, jakiego nigdy wcześniej nie widziano, i to w czasie, gdy prezydent Rosji Władimir Putin jest postrzegany jako egzystencjalne zagrożenie dla zachodnich interesów. Jaki jest sekret tego nagłego małżeństwa? Dla Putina przyjaźń Erdoğana staje się coraz ważniejsza – i vice versa.


Turcja odmówiła przyłączenia się do zachodnich sankcji wobec Rosji w związku z Ukrainą, rzucając w ten sposób Putinowi ostatnią deskę ratunku. Tureckie niebo pozostaje otwarte dla rosyjskich linii lotniczych, a jego drzwi są otwarte dla setek tysięcy Rosjan i ich pieniędzy. 

Więcej

Kilka myśli o ataku
terrorystycznym w Jerozolimie
Seth J. Frantzman

Palestyńskie wideo pokazujące uszczęśliwioną matkę mordercy Żydów, która rozdaje słodycze.

Po ataku terrorystycznym w Jerozolimie, w którym zamordowano siedem osób, słyszymy te same  potępienia co zawsze, typowe komentarze na temat tego, że jest to jakiś „cykl przemocy”. Mieszkam w Jerozolimie od 18 lat i za każdym razem, gdy dochodzi do ataku na zwykłych cywilów, zawsze można zobaczyć, jak oderwana od rzeczywistości jest większość wypowiedzi.

Więcej

Credo ateisty
Część VI
Lucjan Ferus

Benedykt XVI (z prawej) 2 stycznia 2023r.

Tak się złożyło, że za niniejszy odcinek zabrałem się w pierwszych dniach nowego 2023 roku

z zamiarem kontynuowania dotychczasowej argumentacji. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że z

końcem ubiegłego roku zmarł emerytowany papież Benedykt XVI, a po jego śmierci w telewizyjnych kanałach pojawiło się wiele niezasłużonych pochwał skierowanych pod jego adresem, postanowiłem  napisać tekst, który powinien uświadomić chwalącym go osobom, jakiej organizacji był on przywódcą. 

Więcej

Arabowie dają miliardy
amerykańskim uniwersytetom
Elder of Ziyon

Książę Alwaleed bin Talal, saudyjski multimiliarder inwestujący setki milionów dolarów w amerykańskie uniwersytety i media, współwłaściciel Twittera, przyjaciel amerykańskich profesorów i dziennikarzy, posiadacz honorowego palestyńskiego paszportu. Wielki filantrop. (Źródło zdjęcia: Arab News)

Podczas gdy Ken Roth i „The Nation” próbują wywołać oburzenie, że Roth nie został zatrudniony na stypendium na Uniwersytecie Harvarda [co im się udało – Harvard zmienił decyzję i zatrudnił Rotha. przyp. tłum.], bez żadnych dowodów obwiniając za tę decyzję bogatych żydowskich darczyńców, zagraniczne pieniądze napływają na amerykańskie uniwersytety z oczywistym zamiarem wywarcia wpływu na środowisko akademickie.

Więcej
Blue line

Naród ofiar jest skazany
na porażkę
Daniel Greenfield


Ameryka stała się narodem „ofiar” i „ocalałych” po dramacie. Dziś wszyscy przezwyciężają swoje „traumy” lub „przetwarzają” swoje egzystencjalne dramaty. Żądają specjalnych przywilejów z powodu cierpień swoich przodków. Przeprowadzają badania, które dowodzą, że są strasznie pokrzywdzeni. Łapczywie pochłaniają poradniki i posługują się terminologią wziętą z podręczników psychoterapii, by oskarżać wszystkich, że ich źle traktują.

Nasze społeczeństwo zachowuje się jak na jakimś skrzyżowaniu marksistowskiej konferencji naukowej z sesją terapeutyczną, w której marksistowska terminologia, taka jak „systemowy rasizm” i terapeutyczna retoryka, taka jak „narcystyczne manipulowanie (gaslighting)”, stanowią kluczowe elementy semantyki wiecznej ofiary.

Więcej

O palestyńskich podręcznikach
i nazistowskich swastykach
Anjuli Pandavar

Palestyński antysemityzm jest starszy od państwa Izrael, a hasło “od Rzeki do Morza Palestyna będzie wolna” może oznaczać tylko jedno: “wolna od Żydów”

„To nie jest normalne”. Tak zaczyna się tytuł artykułu Dion J. Pierre'a z 23 stycznia 2023 r. w „Algemeiner” i kontynuuje: „Antysemityzm w programach nauczania palestyńskich szkół pomimo globalnego oburzenia utrzymuje się jako problem, twierdzą eksperci”. „Utrzymuje się jako problem”, twierdzą eksperci. Przyjrzyjmy się uważnie zarówno temu „problemowi”, jak i jego „trwałości”.


Pierre cytuje kilka przerażających, rasistowskich, antysemickich i gloryfikujących przemoc tekstów, które „ciągle pojawiają się w materiałach edukacyjnych”, pomimo długich lat międzynarodowego oburzenia i presji. Zdaniem Pierre'a, taki materiał „przyczynia się do przedłużania konfliktu izraelsko-palestyńskiego”. 

Więcej

Komu na rękę
z niewidzialną ręką?
Andrzej Koraszewski 

Rzekomy dowód rzeczowy na to co Adam Smith miał na myśli – na amerykańskich banknotach widnieje oko opatrzności wraz z mottem „Annuit Coeptis\

„Zdarza się niekiedy, że nazwa rzeczy lub pojęcia decyduje o tym co o tej rzeczy albo pojęciu myślimy, a czasem także o tym jak o nich myślimy.” Przeczytałem to zdanie w dziale „wolna myśl” Centrum im. Adama Smitha, pod datą 18 lipca 2018, co było ostatnim śladem ich tętniącej życiem strony internetowej. Zajrzałem tam sprawdzając, czy może zareagowali na odkrycie Wojciecha Orlińskiego, który donosi na łamach "Gazety Wyborczej", że ponieważ Adam Smith nie precyzuje, czyja niewidzialna rękę steruje rynkiem, prawdopodobnie miał na myśli „niewidzialną rękę opatrzności”. Jak on do tego doszedł?

Więcej

Dlaczego należy zakazać
flagi OWP i Konfederacji?
Stephen M. Flatow

Flaga OWP na demonstracji antyrządowej, Tomer Neuberg/Flash90

Arabowie palestyńscy są wściekli, że władze izraelskie zakazują wywieszania flagi „Palestyny” na imprezach publicznych. Izraelczycy twierdzą, że flaga jest używana do wzbudzania przemocy. Po obu stronach debaty wszyscy rozumieją, że flaga może być potężnym symbolem – dobra lub zła. Flagi coś znaczą.
Pomyśl o sile kultowej flagi Betsy Ross podczas rewolucji amerykańskiej. Lub żołnierze podnoszący flagę amerykańską na 
Iwo Jima. To nie jest tylko kawałek tkaniny. Oznacza coś znacznie większego.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Jak Facebook dławi
byłych muzułmanów
Bruce Bower

Palestyńczycy rekrutują
nieletnich do terroru
Bassam Tawil

Spór o DNA Jezusa
między chrześcijanami
Jerry A. Coyne

Demokracja w Izraelu
jest zagrożona
Victor Rosenthal

UE i administracja Bidena
wciąż ugłaskują Iran
Majid Rafizadeh

Żyjemy w ciekawych
czasach
Andrzej Koraszewski 

Bezwłose zwierzęta mają
martwe geny na sierść
Jerry A. Coyne

Nienawiść do Żydów na
amerykańskich uniwersytetach
Richard Kemp

Harvard poddaje się
antysemickiej bandzie
Jonathan S. Tobin

Credo ateisty
Część V
Lucjan Ferus

Grupa Wagnera
wkracza do Afryki
Lawrence A. Franklin

Kto atakuje status quo
w Jerozolimie?
Mitchell Bard

Krew, znój, łzy
i pot
Athayde Tonhasca Júnior

Wojna Unii Europejskiej
z Izraelem
Bassam Tawil

Czy istnieje środek
prawny na kłamstwa?
Alan M. Dershowitz

Blue line
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk