Prawda

Niedziela, 3 lipca 2022 - 07:11

« Poprzedni Następny »


Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości. Suplement „B”.


Lucjan Ferus 2020-01-19

Klasztor na Monte Cassino bezpośrednio po wojnie.
Klasztor na Monte Cassino bezpośrednio po wojnie.

Jest to dokończenie poprzedniej części, Suplementu „A”. Przypomnę gwoli ścisłości, iż te dwa suplementy stanowią swoistą „wstawkę” w niniejszym cyklu, której zadaniem jest wcześniejsze zapoznanie Czytelników „Listów z naszego sadu” z sednem książki Leo Zena pt. Tak wymyślono chrześcijaństwo, czyli odtworzoną w niej najbardziej prawdopodobną historią pierwowzoru Jezusa z Ewangelii – zeloty walczącego z tyranią Rzymu Jana z Gamli, potomka rodziny królewskiej Hasmoneuszy (Machabeuszy), Króla Żydów i Arcykapłana. Ponieważ jego historię Autor książki opisał na samym końcu, po trzeciej części cyklu zaproponowałem owe suplementy.


Poprzednią część skończyłem na opisie tragicznego epizodu jaki miał miejsce w fortecy Masada w 73 r., kiedy to w desperackim akcie rozpaczy/odwagi, ok. tysiąca żydowskich rebeliantów popełniło zbiorowe samobójstwo. To wydarzenie skłoniło Autora książki do uznania tego aktu, jako „koniec tragicznej sagi ostatnich potomków królewskiej rodziny Hasmoneuszy”, którzy „brali udział w walce i zapłacili wysoką cenę za dążenie do szczytnego patriotycznego celu”. Mimo wszystko, to jeszcze nie koniec tej historii i na następnych stronach w rozdziale pt. „Rozwój doktryny” czytamy:

„ Hasmoneusz Jan z Gamli, pokonany i stracony w okresie świąt Paschy w 36 r. przez Lucjusza Witeliusza, bardzo szybko został pozbawiony godności Mesjasza i zapomniany przez esseńczyków w Judei, lecz nie przez esseńczyków z Egiptu. W 70 r. po zburzeniu Jerozolimy i jej Świątyni z rozkazu Tytusa, terapeuci z Aleksandrii rozpoczęli pracę nad stworzeniem nowej boskiej formy świadomości religijnej, która podejmowała na nowo ideę Logos /../ żydowskiego filozofa Filona z Aleksandrii, zakładając istnienie nowej postaci „Mesjasza”. Nie był on już „Synem Bożym Władcą Świata”, /../ lecz „Synem Bożym, Zbawcą Świata”.

 

Dało to początek doktrynie mającej na celu wypracowanie nowej religii, która poprzez jakiś genialny synkretyzm, łączyłaby w sobie zarówno aspiracje świata żydowskiego, jak i świata pogan, /../ zaspakajałaby zbiorowe wyobrażenie o uniwersalnej postaci Zbawcy podzielane przez cały świat starożytny. U zarania procesu dostosowawczego esseńczycy z Aleksandrii postanowili strzec „historycznej prawdy” własnej wiary skupionej wokół ukrzyżowania Jana z Gamli i zbrojnej walki zelotów, które to wydarzenia wręcz obrosły legendą w oczach części Żydów.

 

/../ rozproszone po wszystkich prowincjach Imperium resztki narodu żydowskiego, którym udało się uniknąć rzezi, w obliczu tak katastrofalnych wydarzeń zmuszone były poddać ponownej ocenie własną historię. Dla wszystkich stało się jasne, że zelocki mesjanizm był pozbawioną sensu chimerą. Od tego obłędu należało się jak najszybciej odciąć, ponieważ klęska idei przybrała wymiar nieodwołalnego boskiego wyroku. Wtedy też esseńczycy zmienili sposób przedstawiania Mesjasza przywódcy, na którego lud oczekiwał jak na mitycznego Dawida. W zgodzie z proroctwem /../ wielbili go jako „Syna Bożego”. Lecz już nie jako „Władcę Świata”, lecz udręczonego „Zbawiciela Świata” – łagodnego Agnus Dei.

 

Pierwsze Ewangelie odnosiły się do postaci Jana z Gamli i jego braci, przywódców  narodu walczącego o uwolnieniem swojego terytorium od pogan. Ojcowie Założyciele nowej religii /../ zrozumieli jednak, że męczennicy-rewolucjoniści opisani w ich Ewangeliach byli całkowitym zaprzeczeniem łagodnych „Baranków Bożych”, że ich celem było dążenie do zrealizowania rewolucyjnych ideałów /../ i że pozostawali w absolutnej sprzeczności z nową doktryną ukierunkowaną na /../ konsolidujący się pacyfizm. Zmusiło ich to do zmiany wizerunków owych postaci tak, by ukryć ich prawdziwe nacjonalistyczne cele, a jednocześnie uwiarygodnić ofiarę złożoną przez „Zbawiciela”, rozumianego jako potulny Baranek Boży i Odkupiciel Świata”.

W taki właśnie sposób została zapoczątkowana ta Wielka Mistyfikacja „poprawiania” starożytnych dokumentów i ksiąg, czyli mówiąc wprost: fałszowania ich, cenzurowania i zmieniania ich treści. Jako jeden z wielu przykładów tego oszustwa Autor przytacza następujące wydarzenie: „W średniowieczu mnisi z Monte Cassino przepisali tekst oryginalny będący w ich posiadaniu, usuwając z niego jakiekolwiek odniesienia do Jezusa, który prawdopodobnie jest tam opisany jako przywódca zelotów i zbrojnej walki przeciwko Rzymianom. W miejsce to wprowadzono fałszywe „Testimonium Flavianum” jedynie po to, by wykazać jego istnienie. Po skopiowaniu dzieła zniszczyli oryginał, by ukryć oszustwo”.

 

Drugi przykład dotyczy tzw. Kodeksu Palatyńskiego, przechowywanego w bibliotece Watykańskiej, najstarszego tekstu w języku greckim, który początkowo zawierał księgi  Dawnych dziejów Izraela, autorstwa Józefa Flawiusza. Jego powstanie datuje się na X wiek. Autor tak pisze:

„Brakuje w nim ksiąg XVIII, XIX i XX, a więc dokładnie tych opisujących epokę, w której żył Jezus i jego następcy. O czym to świadczy? Przede wszystkim o tym, że Kościół popełnił niewyobrażalną zbrodnię przeciwko całej ludzkości, zmieniając oryginalne teksty i niszcząc kodeksy, które zostały mu powierzone w celu ochrony przed barbarzyńskimi najeźdźcami. Teksty te były świadectwami epoki antycznej. Kościół zniszczył je jedynie po to, by ukryć swoje fałszywe pochodzenie i własną daremną ewolucję. /../ świadczy to o tym, że Kościół zawsze wiedział, że jego Chrystus, zwany w Ewangeliach Jezusem, był nikim innym jak Janem z Gamli, przywódcą zelotów, a Apostołowie jego rodzonymi braćmi.

 

W trakcie swojej ewolucji Kościół nie ograniczał się jedynie do zmieniania tekstów, ich ukrywania, przeinaczania znaczenia oraz niszczenia wszystkiego, co wskazywałoby na jego pochodzenie od ruchu mesjanistów zelockich. Cenzurował wszystko to, co dokumentowało bratobójcze walki między licznymi sektami, które wewnątrz Kościoła przeciwstawiały się sobie wzajemnie, definiując „formę” i „substancję” nowotworzonego Boga /../ Co więcej, /../ przywódcy chrześcijańscy byli zmuszeni do wielokrotnych poprawek Ewangelii pozostających w użytku, aby dopasować je do nowych „kanonów” określonych przez „uniwersalne Credo /../”.

 

Przedstawione powyżej świadectwa ordynarnego fałszowania historycznych dokumentów i ksiąg, jak i wiele innych im podobnych, najlepiej świadczą o tym jaki stosunek do prawdy miał (i ma) Kościół i na ile poważnie w tym kontekście można brać słowa Jezusa skierowane do uczniów: „..i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,31). I nie dziwię się teraz, iż tak wielu wierzących boi się śmierci: jaka „prawda”, takie „wyzwolenie”, czyż nie? Ta daleko idąca mistyfikacja skłoniła Autora do zadania kilku istotnych pytań na stronach książki i udzieleniu na nie odpowiedzi, która każdemu powinna narzucić się sama po jej lekturze:

„Otóż jak to możliwe, że chociaż w Judei raz po raz wybuchały krwawo tłumione rewolty, dokonywały się masakry ludności, ukrzyżowania, bratobójcze walki między wrogimi frakcjami, dochodziło do niszczenia miast i wiosek, a wszystko historycznie udokumentowano – w dostępnych nam Ewangeliach nie ma po tych wydarzeniach najmniejszego śladu? Jak to możliwe, że ogłaszający się Synem Bożym żydowski Mesjasz, pielgrzymujący po miastach i wioskach w towarzystwie tłumów radujących się w obliczu dokonywanych przez niego cudów i głoszonych „przypowieści”, był całkowicie nieświadomy, czy może obojętny na to wszystko, co działo się wokół?

 

Jak to możliwe, że towarzyszących mu w wędrówce 12 Apostołów, w tych samych Ewangeliach zwanych „zelotami”, „iskariotami” /../ (czyli „nacjonalistycznymi fanatykami”, „sykariuszami”, „ukrywającymi się zbiegami” i „synami gniewu”), pokazano w funkcjonujących do dzisiaj Ewangeliach jako łagodnych kaznodziei pokoju, zawsze gotowych nadstawić drugi policzek? Wszystko to zakrawa na absurd. Czytając dzisiejsze Ewangelie, ówczesna Galilea jawi nam się jako oaza pokoju i radości, w której Jezus jest zawsze otoczony świętującymi tłumami, podczas gdy w rzeczywistości historia mówi nam, że było zupełnie inaczej /../.

 

Dlaczego te wszystkie realia zniknęły z tekstu Ewangelii i ze wszystkich dokumentów Nowego Testamentu? Ponieważ na użytek nowych „Pism Świętych” rodzącego się chrześcijaństwa trzeba było stworzyć postać żydowskiego Mesjasza, odmienną od postaci zeloty nacjonalisty, jakiego wzorcem był Jan z Gamli, syn Judy Galilejczyka. Dlatego w średniowieczu klerycy zajmujący się w klasztorach kopiowaniem ksiąg dokonali wielu zmian, dopisując fragmenty tekstu i wykreślając niekiedy spore części rękopisów i oryginalnych kodeksów /../, które po upadku Cesarstwa Rzymskiego przejął Kościół. Po skopiowaniu pism niszczyli całkowicie oryginały. Do naszych czasów przetrwały jedynie kopie datowane na X wiek i późniejsze”. 

 

Jak to jest zatem z tą rzekomą „Prawdą objawioną przez Boga”? Jest ona ponadczasowym i niezmiennym przesłaniem dla wszystkich ludzi na Ziemi, czy mająca odniesienie do lokalnego boga jednej z wielu religii na świecie i skierowana jest do jego wyznawców, lub jakiegoś narodu? Także ograniczona religią i kulturą w której powstała i czasem w którym ewoluowała? Wszystko wskazuje na tę drugą opcję: nie jest ponadczasowa, nie jest niezmienna i nie jest skierowana do wszystkich ludzi na Ziemi. O czym to świadczy? Że te rzekome „prawdy objawione” są  dziełem ludzi, więc są tak samo ułomne jak ich twórcy.

 

Za powyższą tezą najlepiej przemawia opisana w tej książce historia ewoluowania wizerunku jednego z naszych licznych bogów – Jezusa Chrystusa, Boga chrześcijaństwa i katolicyzmu, który wraz z upływem czasu zmienił się nie do poznania (chyba wg zasady wyrażonej przez Aleksieja Arbuzowa: „Biedna prawda, ona nigdy nie jest podobna do siebie”). Widać, jak ta „objawiona prawda” zmienia się z czasem, dostosowując się do zewnętrznych warunków (czyli okoliczności historycznych) w których mogłaby lepiej funkcjonować. A wraz z nią zmieniał się wizerunek oczekiwanego Mesjasza.

 

Od Mesjasza przywódcy namaszczonego na Króla i Arcykapłana, który z pomocą Jahwe miał poprowadzić lud żydowski do zwycięstwa nad pogańskimi agresorami i przywrócić świetność królestwa dawidowego. Poprzez straconego na krzyżu i zmartwychwstałego Mesjasza, który po powrocie z nieba miał stanąć na czele oddziałów anielskich, pokonać wszystkich wrogów Izraela i zaprowadzić ziemskie Królestwo Jahwe, mające trwać tysiąc lat. Aż po Syna Bożego,  Zbawcę Świata, posłanego przez litościwego Boga na ofiarę odkupującą grzechy ludzkości, dzięki której wierni mają obiecane zbawienie i wieczne życie w zaświatach.

 

Ta dziwna (jak na „niezmienną Prawdę objawioną”) ewolucja idei bogów/Boga, którą możemy zaobserwować na opisywanym tu przykładzie chrześcijańskiego Boga Jana z Gamli/ Jezusa Chrystusa, unaocznia nam prawdziwe mechanizmy religijno-polityczno-kulturowe, którymi kierują się wszystkie religie. Są one niczym innym jak wymyślanymi przez ludzi ideami, mającymi mało wspólnego z prawdą historyczną, za to mającymi wielki wpływ na życie większości społeczeństw na naszej planecie. Tworzonych wg zasady: „Świat chce być oszukiwany, więc niech go oszukują”. Autor w ten sposób kończy ów rozdział:

„Kościół zawsze był świadomy faktu, iż nowoutworzona religia miała swoje źródło w pierwotnej zelockiej doktrynie filojudejskiej. Jej centralnym punktem miała być postać Mesjasza, który opowiadał się za użyciem siłowego rozwiązania w celu wyzwolenia Izraela spod okupacji rzymskiej. W związku z tym nie było w tej ideologii żadnego związku z boskim objawieniem. Właśnie dlatego Kościół przez cały czas swego istnienia z rozmysłem dokładał wszelkich starań, by jego wierni nigdy nie poznali tego zasadniczego aspektu doktryny chrześcijańskiej /../ kłopotliwego w swej wymowie.

 

Również dlatego Kościół przez wieki /../ zmieniał, przeinaczał, niszczył starożytne kodeksy, w których posiadanie wszedł po upadku Cesarstwa Rzymskiego, a których oryginalna treść mogła obnażyć jego prawdziwe pochodzenie i związki z mesjańską walką zbrojną, a także wydobyć na światło dzienne /../ pełne sprzeczności manipulacje własną ideologią. Kościół wytrwale fałszował imiona, daty i opisy zdarzeń tak, by te pozostające w sprzeczności z jego zasadami były nierozpoznawalne.

 

Kościół dołożył też wszelkich starań, by wymyślić postaci, które nigdy nie zaistniały w historii i – teraz wisienka na torcie – z zapamiętaniem zwalczał tych wszystkich, którzy sprzeciwiali się lub poddawali w wątpliwość prawdy przezeń głoszone. Prawdziwa religia, narodzona z inspiracji boskiej i przez Boga objawiona, nie musiała by odwoływać się do tych ekstremalnych środków. A ponad wszystko nie stałaby się centrum nacisku i ciemnoty umysłowej oraz wstecznictwa, które na przestrzeni wieków stały się udziałem chrześcijaństwa”.

Cóż mi pozostaje dodać na zakończenie tych dwóch suplementów? Otóż przypadkowo znam pewną mądrą myśl, którą zacytowałem już wcześniej i która będzie tu idealnie pasowała z racji na swoją wymowę. Oto ona: „Czasem można oszukać wszystkich ludzi, a niektórych można oszukiwać przez cały czas, ale nie można oszukiwać wszystkich ludzi przez cały czas” (Abraham Lincoln). I o tym właśnie mówi książka Tak wymyślono chrześcijaństwo Leo Zena.

 

Styczeń 2020 r.                                  ------ cdn.------


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
3. Panu Rafałowi Lucjan Ferus 2020-01-20
2. Książka świetna ale jedna uwaga Rafał Potempa 2020-01-20
1. widać tego ludziom trzeba Leszek 2020-01-19


Nowy ateizm i krytyka religii

Znalezionych 781 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Nowa książka Jasona Rosenhouse’a z krytyką Inteligentnego Projektu   Coyne   2022-07-02
Potwór stworzony ludzką wyobraźnią   Ferus   2022-06-26
Z jakiej gliny ulepiłeś swojego boga?   Koraszewski   2022-06-23
Nowy ateizm umarł, niech żyje nowy ateizm   Koraszewski   2022-06-20
Kobieta czyli zło konieczne?   Ferus   2022-06-19
Czarne życie, które nie ma znaczenia: 50 chrześcijan zamordowanych w ich kościele   Ibrahim   2022-06-16
Niezamierzony przez Stwórcę byt   Ferus   2022-06-12
Nowy Ład w dziele bożym   Ferus   2022-06-05
Kreacjonizm i owce Labana   Ferus   2022-05-29
Pacyfizm i papieska omylność   Stewart   2022-05-27
Operacja specjalna o kryptonimie „Arka i potop” (III)   Ferus   2022-05-22
Operacja specjalna o kryptonimie „Arka i potop” (II)   Ferus   2022-05-15
Operacja specjalna o kryptonimie „Arka i potop”   Ferus   2022-05-08
Marzenie o bezbożnym państwie   Koraszewski   2022-05-04
Moje (po)wielkanocne refleksje   Ferus   2022-05-01
Niepotrzebna ziemska sprawiedliwość   Ferus   2022-04-24
Alternatywna koncepcja zbawienia (II)   Ferus   2022-04-18
Alternatywna koncepcja zbawienia   Ferus   2022-04-17
Bądźmy uczniami Chrystusa? (II)   Ferus   2022-04-10
Bądźmy uczniami Chrystusa?   Ferus   2022-04-03
Słabość ateizmu czy religii?   Ferus   2022-03-27
Pytania do Boga   Ferus   2022-03-20
Retoryczne pytanie: „Gdzie był Bóg?”   Ferus   2022-03-13
Wojna pod znakiem krzyża     2022-03-11
Będzie zadowoleni (po śmierci)!   Ferus   2022-03-06
Niewiarygodna „prawdziwość” religii   Ferus   2022-02-20
Błędna analogia o wybaczaniu   Ferus   2022-02-13
Deizm antytezą teizmu? (II)   Ferus   2022-02-06
Deizm antytezą teizmu?   Ferus   2022-01-30
Jezus z uczniami w zbożu   Ferus   2022-01-23
Pierwszy krytyk bożego dzieła (VI)   Ferus   2022-01-16
Pierwszy krytyk dzieła bożego (V)   Ferus   2022-01-09
Hashtag „też odchodzę”   Koraszewski   2022-01-03
Wspomnienie: „Czego sobie życzyłem na nadchodzący 2014 r.?”.   Ferus   2022-01-02
Tradycja powinna się zmieniać pod wpływem praw człowieka   Igwe   2021-12-30
Bóg się rodzi i islmofobia w kafkowskim świecie   Koraszewski   2021-12-26
(Nie)zwykła opowieść wigilijna. Czyli moja nocna, niedokończona rozmowa z psem.   Ferus   2021-12-26
Jacek Tabisz o nowym humanizmie    Tabisz   2021-12-21
Pierwszy krytyk bożego dzieła (IV)   Ferus   2021-12-19
Pierwszy krytyk bożego dzieła (III)   Ferus   2021-12-12
Pierwszy krytyk bożego dzieła (II)   Ferus   2021-12-05
Pierwszy krytyk bożego dzieła   Ferus   2021-11-28
Paradoksalne „Dzięki Bogu” (II)   Ferus   2021-11-21
Paradoksalne „Dzięki Bogu”.   Ferus   2021-11-14
Absurdalna awersja wierzących do ateizmu   Ferus   2021-11-07
Refleksje sprzed lat: „Fikcyjna walka dobra ze złem” i inne   Ferus   2021-10-31
Atak ateizmu na ludzki rozum? (III)   Ferus   2021-10-24
Pytanie bez odpowiedzi   Łukaszewski   2021-10-18
Atak ateizmu na ludzki rozum? II.   Ferus   2021-10-17
Nasila się dżihadystyczne ludobójstwo chrześcijan w Nigerii   Ibrahim   2021-10-16
Atak ateizmu na ludzki rozum?!   Ferus   2021-10-10
Idea, która wyprowadziła rozum na manowce   Ferus   2021-10-03
"Time Magazine” i zachodnie podejście do islamizmu   Mahmoud   2021-10-02
Powolne odrzucanie religijnego mitu   Koraszewski   2021-09-27
Duchowni czy wyrachowani biznesmeni w sutannach?   Ferus   2021-09-26
Kościół zdeprawowany i mamoną silny   Koraszewski   2021-09-22
Turecki ateista zamordowany 31 lat temu   Bulut   2021-09-18
Naturalne czy sztucznie wykreowane religie?   Ferus   2021-09-12
Bogowie popkultury.Czyli jakimi religijnymi stereotypami „karmi” nas telewizja.   Ferus   2021-09-05
Ojciec święty, święty Paweł i teologia zastąpienia    Koraszewski   2021-08-30
(Nie)Fachowe pośrednictwo religijne.Czyli nieudana próba połączenia sprzecznych ze sobą zachowań.   Ferus   2021-08-29
Chora koncepcja Boga/bogów   Ferus   2021-08-22
W oparach ateizmu z czasu przeszłego   Koraszewski   2021-08-19
Islam – religia pokoju   Koraszewski   2021-08-16
Rozum i Wiara (XVIII)   Ferus   2021-08-15
Kult jednostki i bunt umysłu zniewolonego   Pandavar   2021-08-10
Biblia, kobiety i Bóg? (III)   Ferus   2021-08-08
Bezduszna duchowość ateistów   Koraszewski   2021-08-03
Most nad przepaścią (III)   Ferus   2021-08-01
Most nad przepaścią (II)   Ferus   2021-07-25
Most nad przepaścią   Ferus   2021-07-18
Chrześcijańskie stanowisko wobec rozdziału Kościoła i państwa   Koraszewski   2021-07-17
Czy ateizm może być nauczany jako religia?   Koraszewski   2021-07-12
Bajka o „zagubionej owcy” i cwanych „pasterzach duchowych”   Ferus   2021-07-11
Biblia, kobiety i Bóg? (II)   Ferus   2021-07-04
Ekumeniczne spotkanie apostatów   Koraszewski   2021-06-29
Czy wolno krytykować muzułmanów?   Pandavar   2021-06-28
Targniecie się na życie wieczne?   Ferus   2021-06-27
Dwa różne Dekalogi   Ferus   2021-06-20
Pasterze i ich bezwolne owce, czyli paradoksy „duchowego pasterzowania”   Ferus   2021-06-13
Biblia, kobiety i Bóg? Czyli co takiego Bóg chce powiedzieć czytelnikom Pisma Świętego?   Ferus   2021-06-06
Jest człowieczeństwo i jest muzułmańskie człowieczeństwo   Pandavar   2021-06-03
Żałoba bez złudzeń   Igwe   2021-05-26
Bezbożne „Ranczo” (II)   Ferus   2021-05-23
Ateista i „zatroskany głos rozsądku”   Ferus   2021-05-16
Obraza uczuć religijnych. Czyli co obraża osoby wierzące, a co nie, choć może powinno?   Ferus   2021-05-09
„Szczepionkowa” hipoteza powstania religii   Ferus   2021-05-02
Książka Lucjana Ferusa   Koraszewski   2021-04-26
Kłamiemy, gdyż taką mamy naturę? Czyli „względna równowaga między prawdą a fikcją”.   Ferus   2021-04-25
Duchowa służba zdrowia. Czyli oblicze Boga zatroskanego Miłosierdziem.   Ferus   2021-04-18
Poświąteczna refleksja. Kiedy mity traktowane są jako rzeczywistość.   Ferus   2021-04-11
Nieautoryzowany wywiad z Bogiem   Ferus   2021-04-04
Miecz czy Rozum? Czyli jak uczy historia religii: na jedno wychodzi!   Ferus   2021-03-28
Diabelskie zwierciadło jest winne złu?   Ferus   2021-03-21
Dziewuchy dziewuchom tu i tam   Koraszewski   2021-03-16
Irracjonalne „objawienia boże” (II)   Ferus   2021-03-14
Irracjonalne „objawienia boże”   Ferus   2021-03-07
Groza umiarkowanego islamizmu   Chesler   2021-03-04
Hartowanie ciała i hart ducha   Ferus   2021-02-28
Bezbożne „Ranczo”.Czyli nie jest dobrze, iż wierni mało wiedzą o religii, czy raczej bardzo dobrze?   Ferus   2021-02-21

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk