Prawda

Niedziela, 5 grudnia 2021 - 06:42

« Poprzedni Następny »


Długi lot bibelota


Marcin Kruk 2017-10-26


Budzisz się z ręką w nocniku, przecierasz oczy, a potem widoczność jest jakby jeszcze gorsza, mówi pan Józef. Wspomina młodość i ma wątpliwości, czy jego życie jest przegraną, czy wygraną. Mówi, że  niby nie powinien narzekać. Wnuki rosną, syn buduje dom, córka wyjechała do Szwecji, martwi się tylko w jakim świecie wnuki będą żyły i zastanawia się, czy nie ma przypadkiem natury pesymisty. Bo widzi pan – ciągnie dalej – w młodości myślałem, że nie tylko ja, ale i moje wnuki umrą w komunistycznym bajzlu.  Używacie jeszcze słowa „bajzel”, zainteresował się nagle, niepewny czy go rozumiem. Odpowiadam, że nie używam, ale wiem co to słowo znaczy, więc pan Józef uśmiecha się i powtarza z naciskiem słowo bajzel, właściwie burdel, ale nie jako dom publiczny, jako bałagan. Komuniści może chcieli dobrze, ale zawsze wychodził bajzel. Nic nigdy nie wychodziło tak jak planowali, ale pretensje mieli do ludzi, ciągle szukali winnego. Inżynier zastanawia się, co źle zrobił, a polityk kogo powiesić za to, co sam spieprzył.

Ja, proszę pana, jestem inżynierem i chciałbym, żeby polityk myślał jak inżynier. Nie wyszło, zastanówmy się, co zrobiliśmy źle. Kiedy się boję o to, w jakim świecie będą żyły moje wnuki, to tłumaczę sobie, że zawsze byłem pesymistą. Właściwie nikt się tego nie spodziewał, a przecież komunizm się skończył, więc może trzeba być dobrej myśli. W naszej młodości trudno było być dobrej myśli.


Wie pan w 1953 roku byłem jeszcze dzieckiem, rodzice mieszkali na Śląsku, po mieście łaził pijak, który wyglądał jak śmierć. Dzieciaki przyczepiły mu na plecach kartkę „Kto wykona 6-letni plan, będzie wyglądał jak ten pan”. Ludzie śmiali się, niektórzy szli za nim, żeby zobaczyć, co z tego wyjdzie, więc  w końcu zaczęli go gonić milicjanci. Jak zobaczył, że do niego idą zaczął uciekać, dogonili go, zdzierają mu tę kartkę, pytają co to jest. On nic nie wiedział, tłumaczy, że to pewnie hahary. Zna pan słowo hahary? Tak mówią na Śląsku o łobuzach. Milicjanci dobrze wiedzieli, że człowiek jest niewinny, ale go zabrali.


Tak sobie dziś myślę, że oni by go pewnie puścili, gdyby sami się nie bali, jeden drugiego, ludzi na ulicy, wszystkiego. „Kto wykona 6-letni plan, będzie wyglądał jak ten pan” – poważna sprawa, próba obalenia ustroju. Zdrada stanu.   


Człowiek wtedy myślał, że ta paranoja to specjalność komunistycznych idiotów. Przekonani o swojej niesłychanej ważności, mądrości i dobroci nie mogli mieć do siebie dystansu, więc od góry do dołu panował lęk przed wybuchem śmiechu. Teraz to wróciło. Może nie w tym stopniu, może trochę inaczej, ale ich wszystkich paraliżuje strach przed śmiesznością i robi się coraz śmieszniej.


Powiem panu, że ja się nigdy do niczego nie zapisywałem. Do „Solidarności” też nie, chociaż żona nie mogła zrozumieć. Ludzie się u nas spotykali, robiliśmy różne rzeczy, ale nie chciałem się zapisywać. Tłumaczyłem żonie, że solidarność człowiek okazuje, do tego nie można się zapisać. I tak mnie zamknęli, bo w domu była składnica różnych książek i broszur, wypuścili mnie po kilku tygodniach, więc nic strasznego, bałem się tylko, że stracę pracę, ale dyrektor mnie wybronił, nie ma o czym  mówić. Potem dostałem od „Solidarności” dyplom za działalność i szklanego orła z napisem „Solidarność”. Dyplom schowałem do szuflady, bo mnie to wszystko mocno wkurzało. To już było po czerwcu, ludzie się żarli, walka o stołki, kpina proszę pana, a nie solidarność, ale nie wypadało odmówić. Najgorzej z tym szklanym orłem, bo żona postawiła to paskudztwo na honorowym miejscu, na półce, ja przestawiałem w mniej widoczne miejsca, ona przestawiała znowu. Nie chciałem robić z tego sprawy, bo głupio, więc mnie ten szklany orzeł z napisem „Solidarność” latami wkurzał. Potem żona umarła i wrzuciłem to do kartonu na pawlaczu. Używacie jeszcze słowa „pawlacz”? W małych mieszkaniach to był taki schowek nad drzwiami, albo gdzie indziej w korytarzu, takie miejsce na niepotrzebne rzeczy. Syn go kiedyś znalazł i pyta, czy może zabrać. Mój syn jest inżynierem, więc można powiedzieć, że mi się dzieci udały, córka skończyła farmację, ale pracuje w Szwecji w jakimś laboratorium, a syn poszedł w moje ślady. Nie miałem nic przeciwko temu, żeby zabrał to szkaradzieństwo, chociaż na pawlaczu nikomu nie szkodziło, skąd mogłem wiedzieć, że znowu wyląduje na honorowym miejscu, tyle, że za szybką.


Irytowało mnie jak odwiedzałem syna, ale trzymałem gębę na kłódkę, bo jak tu się złościć, że syn dumny z dokonań ojca. Tłumaczyłem, że te moje dokonania nie były żadnymi dokonaniami, ostrożnie, żeby nie urazić; synowa dopytywała co mnie tak denerwuje, więc próbowałem jej opowiedzieć, że ludzie byli solidarni, jeden z tym, drugi z tamtym, częściej – patrząc jak wyjść na swoje, niż żeby z tego wyszło coś dobrego. Może nie jestem do końca sprawiedliwy, bo nic mnie nie kusiło, żeby brać w tym udział, więc tylko z boku widziałem. Patrzyłem na te ich wojny na górze i na dole i myślałem, że złapaliśmy Pana Boga za nogi tylko po to, żeby się między sobą gryźć i kopać.


Powiem panu, kraj się zmienił, dzieciaki dorastały już w innym świecie i jak córka wyjeżdżała, to się nawet zastanawiałem, czy tylko dlatego jedzie, że tam może lepiej zarobić i czegoś nowego się nauczyć, czy dlatego, że tu oddychać coraz trudniej. Teraz jak z nią rozmawiam to mówi, że chyba już nie wróci.


Widywałem, proszę pana, tego szklanego orła okazjonalnie, więc mnie tylko umiarkowanie złościł. Potem jednak poszedłem na emeryturę i zacząłem chorować. Pewnie zbieg okoliczności, ale jak długo pracowałem, to byłem zdrowy jak ryba, a tu nagle wszystko naraz, cukrzyca, problemy z sercem, cholera w bok. Syn zaproponował, żebym się do nich przeprowadził i w końcu dałem się przekonać. Wdzięczny jestem, niech pan nie myśli, że jestem niewdzięczny. To nie jest również problem zależności, płacę za swój pokój i za utrzymanie, właściwie mieszkamy obok siebie, na szczęście jestem sprawny i nawet zacząłem trochę jeździć po świecie, uwielbiam wnuki, ale chyba wolałbym mieszkać sam. Człowiek nie powinien oglądać swoich dorosłych dzieci na co dzień. Ich życie, ich wybory. Swoje dorosłe dzieci rodzice krytykują tak jakby nadal mieli prawo do strofowania.


Przez te dwa lata nie było tych spięć dużo, a poszło o głupstwo, bo Romek powiedział przy stole, że organizuje w zakładzie wycieczkę z pielgrzymką do Fatimy. Zapytałem go, czy chce się tam pomodlić o podwyżkę, czy tylko o dobrą pogodę podczas urlopu. Wie pan, mój syn nigdy do kościoła nie chodzi, religia go nie interesowała, ale u nich się dyrekcja zmieniła i teraz wszędzie krzyże wieszają. Romek najpierw ich wyśmiewał, a teraz postanowił zorganizować pielgrzymkę. Przypomniał mi się dupek, który u nas w zakładzie organizował wycieczki do Moskwy. Ludzie jeździli, żeby podlizać się sekretarzowi, bo od niego dużo zależało, na handel, napić się wódki, czasem, żeby coś zobaczyć, ale to rzadko. Syn musiał widzieć moją złość, bo zaczął tłumaczyć, że ta Fatima to tylko ostatni przystanek, że podróż autobusem przez całą Europę, więc wycieczka integracyjna, a na taki cel łatwiej o dofinansowanie. Znudziło mnie to tłumaczenie się, więc powiedziałem mu, żeby się nie fatimował. Synowa nie zrozumiała, ale Romek tak, bo Romek mnie zna. Wróciłem do swojego pokoju i przez kilka dni był spokój. Potem były jego imieniny i prosił mnie, żebym posiedział z nimi i z jego gośćmi. Jak zaczął opowiadać bzdury o moich bohaterskich czynach i jak wyciągnął tego orła z szafki to ja, proszę pana, zabrałem mu ten bibelot z ręki i fru za okno. Nie miałem ochoty na żadne awantury, wróciłem do swojego pokoju.


Pyta pan, co było dalej. Właściwie nic. Nie odzywaliśmy się do siebie przez kilka dni, ale potem przyschło. Gorzej bo ta szkarada upadła na trawnik i tylko pękła na pół. Synowa skleiła na super glue, więc teraz tylko szkaradniej wygląda.


Ja mam do pana prośbę, wy się przyjaźnicie, czy może mu pan wytłumaczyć, że mnie to ptaszydło szkodzi? Ja nawet myślałem, że rozwiążę problem inaczej, że jadąc w góry zabiorę to ze sobą i wrzucę w przepaść. Piękny pomysł na długi lot bibelota, ale, widzi pan, ja kocham naturę. Tak więc, muszę skreślić długi lot bibelota i teraz cała nadzieja w panu. Jeśli okaże mi pan solidarność, będę ogromnie wdzięczny.

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Znasz li ten kraj

Znalezionych 334 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dzyndzyk patriotyczny i kwestie prawne   Kruk   2021-11-19
Głupota oparta na wiedzy   Koraszewski   2021-11-15
Jezus, Mahomet i cała reszta   Koraszewski   2021-11-11
 Byłem z Romanem na ty   Koraszewski   2021-11-09
Jarosław Kaczyński i historia polskiego analfabetyzmu   Koraszewski   2021-10-28
Czy można zrozumieć pamięć i tożsamość?   Koraszewski   2021-10-25
My naród i klops   Koraszewski   2021-10-15
Saga rodu Fedorowiczów, powiatowa walka z zaborcą i proces Katarzyny Mrówczyny   Koraszewski   2021-10-04
Historia pewnego teatru   Łukaszewski   2021-09-25
Niech żywi nie tracą nadziei   Kruk   2021-09-15
Dyskurs nasz powszedni pozwól zmienić Panie   Koraszewski   2021-09-11
Zawieszony w prawach członka   Kruk   2021-07-21
Codzienne obowiązki sołtysa honoris causa   Koraszewski   2021-06-26
Czy warto być Polakiem – wyjaśniamy   Koraszewski   2021-06-18
Polityczna kamasutra i umysł człowieka podnieconego   Koraszewski   2021-06-12
Dławiący wiatr historii   Koraszewski   2021-06-07
Piasek dla kota i inne troski   Koraszewski   2021-06-02
Nowy ład, Polski ład, czyli Nowa Ekonomiczna Polityka   Koraszewski   2021-05-29
Sen nocy wiosennej   Koraszewski   2021-05-14
Owszem żyję, ale trudno to potwierdzić   Koraszewski   2021-05-08
Święto flagi i inne święta   Kruk   2021-05-05
Demokracja umarła, niech żyje demokracja   Koraszewski   2021-04-30
Uczucia patriotyczne w promocji   Koraszewski   2021-04-28
Chuć w narodzie, czerep nadal rubaszny, dusza anielska trzepocze sztucznymi rzęsami   Kruk   2021-04-20
Czy wicepremier zarządzi wcześniejsze wybory?   Koraszewski   2021-04-14
Nie marszcz czoła, stawiaj go wyzwaniom   Kruk   2021-04-12
Bliźni gorszego sortu i problem moralności   Koraszewski   2021-04-10
Prawda, sumienie, zgoda   Koraszewski   2021-04-07
Rewolucja w NBP, nominały jawne i poufne   Koraszewski   2021-04-01
Mural w mieście Dobrzyniu   Koraszewski   2021-03-19
Groza reedukacji narodowej   Koraszewski   2021-02-27
Państwo mi nie służy   Koraszewski   2021-02-24
Prymas częściowo nieświeży   Koraszewski   2021-02-19
Teologia zniewolenia kontra społeczeństwo obywatelskie   Koraszewski   2021-02-01
Zostałem zaszczepiony przeciw wrednemu wirusowi   Koraszewski   2021-01-27
Opowieść o Polaku, który się prawdzie nie kłaniał   Koraszewski   2021-01-06
Rok parasola i parasolki?   Koraszewski   2021-01-04
Wypas środowiskowych prawd   Koraszewski   2020-12-28
„Uwaga, tu obywatelki i obywatele, to jest legalne zgromadzenie!”. Powolne budowanie mostów ponad podziałami.   Górska   2020-12-19
Doktor Dolittle i zielony kanarek    Garczyński-Gąssowski   2020-12-12
Seks bez seksizmu, kapłaństwo bez pedofilii   Koraszewski   2020-12-08
Opowieść o nocnym stróżu, kucharce i wartościach   Koraszewski   2020-12-06
Cyrkowe fikołki, teatralne gesty i realne działania opozycji   Górska   2020-11-30
Lekcja zdalna i pytanie dodatkowe   Kruk   2020-11-26
Przez okno wszedł Ziobro, a spod łóżka wylazł biskup, czyli jak Jarosław Kaczyński rozpętał wojnę domową   Górska   2020-11-24
Mowa pozasejmowa do obywatela Kaczyńskiego   Koraszewski   2020-11-21
Przekleństwo naszych czasów i wszystkich wcześniejszych   Kruk   2020-11-16
Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie!   Koraszewski   2020-11-11
Panie Ministrze Czarnek, trzeba było ich nie… epatować wizerunkami młodocianych bohaterów   Górska   2020-11-03
Kobiety żądają zdjęcia dziadów   Koraszewski   2020-11-02
Wściekłość, działanie, skuteczność   Koraszewski   2020-10-30
Mazurek Dąbrowskiego w Świętochłowicach   Górska   2020-10-29
Chrześcijańskie wartości w pisowskim sosie   Koraszewski   2020-10-26
Z notatnika starego państwowca   Koraszewski   2020-10-17
Meandry odporności stadnej   Koraszewski   2020-10-12
Patrz Kościuszko na nas z nieba   Koraszewski   2020-09-29
„Moje życie jest klęską”   Koraszewski   2020-09-14
Inna twarz polskiego Sejmu   Koraszewski   2020-09-10
Niech żyje król!   Łukaszewski   2020-09-01
Wojaki Chrystusa i cudaki z PZPR   Koraszewski   2020-08-21
Maska jako symbol statusu społecznego   Koraszewski   2020-08-16
Raz na ludowo   Łukaszewski   2020-08-11
W okopach świętej  niechęci   Koraszewski   2020-08-05
Uwaga: PiS kocha ubogich   Koraszewski   2020-07-29
Rozważania wokół praworządności   Koraszewski   2020-07-27
Reizm nasz ledwie żywy   Koraszewski   2020-07-19
Wspinaczka na szczyt nieprawdopodobieństwaMarcin Kruk   Kruk   2020-07-16
Smutek obwodów kiepsko scalonych   Kruk   2020-07-11
W niedzielę druga tura, ale właściwie czego?   Koraszewski   2020-07-07
Przekonajcie mnie dlaczego mam głosować na Trzaskowskiego   Koraszewski   2020-07-01
Dyskurs narodowy i jego meandry   Kruk   2020-06-09
Widziane z ławy oskarżonych   Koraszewski   2020-06-01
Niespodziewana erekcja impotenta na placu elekcyjnym   Koraszewski   2020-05-09
Wolność jest zaledwie wstępem   Koraszewski   2020-05-06
Między świętem braku pracy a świętem gwałcenia konstytucji   Koraszewski   2020-05-02
Trzy razy NIE w bolszewickim plebiscycie na prezydenta   Koraszewski   2020-04-17
Samorząd, solidarność, samopomoc   Koraszewski   2020-04-15
Zdalna lekcja wychowawcza   Kruk   2020-04-06
Jak zbrodniczy okaże się ten rząd?   Koraszewski   2020-04-03
Kochać i być mądrym   Koraszewski   2020-04-01
Plac Powstańców i inne przystanki   Zbierski   2020-03-12
Bóg Kościołem upupiony   Koraszewski   2020-03-05
Wyścig do fotela i dylematy wyborcy   Koraszewski   2020-02-19
PiS budzi się z ręką w nocniku i przeciera oczy   Koraszewski   2020-02-15
Podanie o posadę prezydenta   Koraszewski   2020-02-12
Raport z małego miasta   Koraszewski   2020-01-23
Kości zostały rzucone   Koraszewski   2020-01-21
Diabeł hasa po Księżych Górkach   Kruk   2019-11-21
Nie cała władza w rękach postprawdziwków   Koraszewski   2019-11-18
Sen nocy listopadowej   Kruk   2019-11-12
Troski i zmartwienia z celibatem   Koraszewski   2019-10-30
Zjednoczona prawica i Halloween   Koraszewski   2019-10-26
Moralne zwierzę to oburzone zwierzę   Koraszewski   2019-10-21
Związki partnerskie w czwartej Rzeczpospolitej   Koraszewski   2019-10-16
Dzień po wyborach, Dzień Nauczyciela   Koraszewski   2019-10-14
Bób, Hummus, Włoszczyzna   Koraszewski   2019-10-02
Niedziela handlowa i Ogórek małoetyczna   Kruk   2019-10-01
Czy Polscy wybiją się i na co teraz?   Koraszewski   2019-09-28
Homo politicus vs. Homo sapiens   Koraszewski   2019-09-16
Uwagi o groźnej przewadze donosów nad doniesieniami   Koraszewski   2019-09-09

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk