Prawda

Sobota, 28 maja 2022 - 15:13

« Poprzedni Następny »


Bardzo ważna książka o “Trans”


Bruce Bawer 2021-10-23


Niewiele norm zmieniło się tak szybko, tak dramatycznie i przy tak małym udziale zwykłych obywateli, jak status dysforii płci w świadomości społecznej. Jak pisze Helen Joyce w swojej nowej książce Trans: When Ideology Meets Reality, dwadzieścia lat temu sam pomysł, że mężczyzna, który nie brał estrogenu ani nie przeszedł operacji, może identyfikować się jako kobieta i oczekiwać, że inni potwierdzą tę jego tożsamość „prawie wszyscy uważaliby to za obłęd”. Dziś jednak „ta sama koncepcja transpłciowości podbiła medycynę, prawo, porządek publiczny i media”.

Jak się ta nieprawdopodobna zmiana mogła dokonać? Przede wszystkim - pisze Helen Joyce - „z pewnością nie byłaby możliwa bez Internetu, nie tylko dlatego, że media społecznościowe umożliwiły rozpowszechnianie tej idei, ale” – i to jest dla mnie genialną obserwacją – „również dlatego, że wiele osób spędza teraz więcej czasu w wirtualnych światach niż w tym prawdziwym”. Chodzi o to, że kiedy dorastasz, grając kilka godzin dziennie w głęboko wciągające gry wideo i wybierając awatary, które mogą wcale nie pasować do twojego prawdziwego wyglądu, łatwiej niż pokolenie temu zaakceptować, że jesteś tym, co wybiera twój umysł i że twoje ciało ma wątły związek z twoją faktyczną tożsamością.       


Równie istotne jest tutaj to, że żyjemy nie tylko w epoce komputerów, ale w epoce postmodernizmu, który odrzuca obiektywność, logikę i rozum oraz uprzywilejowuje to, co subiektywne. Jeśli Robert myśli, że jest kobietą, to bardzo dobrze: jest kobietą, bo taka jest „jego prawda”. Podobnie jak wiele innych intelektualnych mód w tych postmodernistycznych czasach, ideologia trans wymaga podporządkowania obiektywnej rzeczywistości subiektywnym „prawdom”. Nawiasem mówiąc, wymaga również, aby subiektywne wrażenia większości (tej mówiącej: „przepraszam, ale dla mnie Robert jest oczywiście mężczyzną, a nie kobietą”) podporządkowane zostało „prawdom subiektywnym” niewielkiej, ale uprzywilejowanej mniejszości.


Coraz częściej ten szacunek dla „prawd subiektywnych” dotyczy nawet dzieci. Od lat 80. liczne badania „małych chłopców”, którzy twierdzą, że są dziewczynami, konsekwentnie pokazują dokładnie to samo: że prawie wszyscy wyrastają na gejów – a nie na osoby z dysforią płciową. Jednak w dzisiejszych czasach cieszący się szacunkiem „eksperci” bez wahania kierują takich chłopców na „leczenie” estrogenami i chirurgię zmieniającą płeć. Jedną z takich „ekspertek” jest Diane Ehrensaft, dyrektorka ds. zdrowia psychicznego w Centrum ds. Płci Dzieci i Młodzieży na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, która twierdzi, że „niemowlak może wskazać rodzicom tożsamość trans za pomocą niewerbalnych informacji” o płci. Co więcej, tacy „eksperci” są wspierani przez organizacje zawodowe, takie jak Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP), która wbrew wszelkim dowodom utrzymuje, że „afirmacja płci jest jedynym etycznym sposobem leczenia dzieci z dysforią płciową”. 


Być może nawet bardziej wpływowi niż „eksperci” tacy jak Ehrensaft i organizacje takie jak AAP, są jednak ludzie odgrywający kluczową rolę w decyzjach o zmianie płci: mianowicie rodzice, którzy są oklaskiwani przez media i aktywistów LGBT za odważne wspieranie przemiany swoich dzieci, (a im wcześniej zaczynają działania, tym głośniejszy jest aplauz). Jesteśmy zachęcani do postrzegania tych rodziców jako postępowych bohaterów. W rzeczywistości, jak wyjaśnia Joyce, powodem, dla którego wielu rodziców tak żarliwie popiera twierdzenia swoich dzieci o tożsamości trans, jest to, że „nie mogą znieść niezgodności płci lub homoseksualizmu”. 


Dziewczynka wdaje się w bójki, chłopiec bawi się lalkami - raz za razem rodzice przerażeni takimi odstępstwami od stereotypu pędzą do kliniki, błagając, żeby ktoś złapał za skalpel. Badania brytyjskiej kliniki transgender Tavistock pokazują, iż znaczny procent rodziców pacjentów tej kliniki preferuje, by ich dzieci były trans i heteronormatywne, czyli raczej cis niż gay.  


Tak więc szkolni psycholodzy, psychiatrzy, endokrynolodzy i chirurdzy gładko przeprowadzając dzieci przez proces przejściowy, nie potwierdzają „tożsamości trans” tych dzieci, ale raczej ulegają homofobii rodziców – odcinają genitalia małemu Billy'emu, by mieć pewność, że nigdy nie wyrośnie na geja. Jak pisze Joyce, pracownicy Tavistock żartowali, że wkrótce „nie będzie już gejów”, biorąc pod uwagę to, że wszystkich potencjalnych homoseksualistów pędzi się na rzeź, organizowaną pod hasłem trans.


Warto zauważyć, że podobną antygejowską postawę takich rodziców podzielają władze Pakistanu, gdzie homoseksualizm może być karany śmiercią – ale gdzie homoseksualiści, jeśli chcą, mogą poddać się operacji zmiany płci na koszt podatnika. Sztandarowy artykuł propagandy transpłciowej głosi, że osoby transpłciowe są ostatnim obiektem uprzedzeń. Jest jednak odwrotnie, w najbardziej zacofanych krajach heteroseksualiści trans są bardziej preferowani niż homoseksualiści.    


Nic więc dziwnego, że, jak pisze Joyce, niektórzy wtajemniczeni opisują zmianę płci jako „postmodernistyczną terapię płciowej konwersji gejów”. Jak na ironię, podczas gdy weterani praw gejów (obecnie praw LGBT) nadal zaciekle sprzeciwiają się „terapii nawrócenia” homoseksualistów na heteroseksualistów (za którymi do niedawna opowiadały się niektóre kościoły ewangelickie), cieszą się dziś ideą, że nastolatkom, które myślą, że „są w niewłaściwym ciele” można podać hormony i przeprowadzić operację – choć w większości przypadków efektem tego zabiegu będzie zniszczenie narządów płciowych osób homoseksualnych. Krótko mówiąc, tak, to jest „postmodernistyczna terapia gejów przez konwersję płci”. Jedyną różnicą między tą wersją terapii, a jej starszą wersją jest to, że ta nowa polega na niszczeniu idealnie zdrowych części ciała. 


W zeszłym roku, w swojej znakomitej książce Irreversible Damage Abigail Shrier zadała pytanie, dlaczego twierdzenia o dysforii płci, niegdyś tak rzadko spotykanej, są teraz tak rozpowszechnione i dlaczego większość tych, którzy je wysuwają, to już nie mężczyźni, ale kobiety – zazwyczaj nastolatki i dwudziestolatki? Joyce zwraca uwagę, że wiara tych młodych kobiet w to, że są mężczyznami, jest ostatnią z wielu „epidemii psychicznych”, które uderzały w tę kohortę na przestrzeni pokoleń – od „napadów omdlenia, niekontrolowanego śmiechu lub płaczu oraz wybuchów paraliżu lub drgawek” w wiktoriańskich szkołach i klasztorach dla dziewcząt, do fali samookaleczeń i anoreksji jaką obserwujemy w ostatnich czasach.


Joyce przygląda się również przestępcom, którzy zmienili płeć męską na żeńską i którzy zostali umieszczeni w więzieniach dla kobiet – jest to obecnie w wielu krajach rutynowa praktyka. Głównym powodem takiego umieszczenia jest współczucie: istnieje obawa, że osoby te będą narażone na niebezpieczeństwo w więzieniach dla mężczyzn. Ale co z bezpieczeństwem innych kobiet? Wielu morderców i gwałcicieli, którzy podają się za kobiety jest wysyłanych do więzień dla kobiet, gdzie niektóre więźniarki mieszkają ze swoimi małymi dziećmiw warunkach, które mniej przypominają zaostrzony reżim więzienny, a bardziej areszt domowy w mieszkaniu z ogrodem. Co zatem z bezpieczeństwem tych kobiet i ich dzieci? Jak w wielu innych sytuacjach w dzisiejszych czasach, dobro jednej lub dwóch osób trans jest konsekwentnie przedkładane nad dobro wszystkich innych osób, które mogą być narażone. Dzieje się tak, mimo iż wiadomo, że wielu więźniów płci męskiej udaje, że są trans, aby „ułatwić sobie polowanie na ofiary”.


Joyce przytacza przypadek więźnia, który wielokrotnie zmieniał swoją płeć – i oczekiwał, że jego zakwaterowanie będzie odpowiednio dostosowane. Urzędniczka więzienna, która była zdumiona tą farsą, zastanawiała się – i to również wydaje mi się bardzo istotne – „dlaczego mamy wierzyć ludziom na słowo? Nie robimy tego w żadnej innej sprawie”. (Moje podkreślenie B.B.) Jest tu jeszcze inny ważny fakt, że lwia część przestępców seksualnych to mężczyźni. Krótko mówiąc, kiedy mężczyzna przechodzi przemianę seksualną, nie eliminuje tego wszystkiego, co sprawia, że mężczyźni znacznie częściej niż kobiety popełniają przestępstwa na tle seksualnym. Co z kolei podkreśla potrzebę umieszczania osób urodzonych jako mężczyźni w innych więzieniach niż osób urodzonych jako kobiety, koniec kropka.


Joyce zajmuje się również problemem transpłciowych sportowców, który zaczyna się od wyroku sądu z 1977 r., który pozwolił okuliście Richardowi Raskinowi grać zawodowo w tenisa jako kobieta pod pseudonimem Renee Richards. Joyce cytuje wyrok, który był moim zdaniem wręcz idiotyczny. „Kiedy osoba, taka jak powód, odnoszący sukcesy lekarz, mąż i ojciec, uważa za konieczne dla własnego zdrowia psychicznego, aby poddać się korekcie płci” - napisał sędzia Sądu Najwyższego Nowego Jorku Alfred M. Ascione - „nieuzasadnione obawy i nieporozumienia oskarżenia muszą ustąpić miejsca przytłaczającym dowodom medycznym, że ta osoba jest teraz kobietą. ” Co to za rozumowanie? Kto może powiedzieć, że obawy związane z przepisywaniem reguł kobiecego sportu są „bezpodstawnymi obawami i nieporozumieniami”? Jaka logika skłoniła krytyków tak zasadniczej zmiany reguł sportowych do odrzucenia wcześniejszych obaw? „Przytłaczające dowody medyczne”, które przytaczał Ascione? Na pewno nie chromosomy XY Raskina.


Wydaje się, że werdykt sędziego Ascione opierał się nie na żadnej naukowej prawdzie i logice, ale na sympatii dla Raskina. A w ostatnich latach, kiedy samozwańczy chłopcy i mężczyźni trans zaczęli masowo jako kobiety brać udział w różnych dyscyplinach sportowych, zwolennicy ich włączenia konsekwentnie używali argumentów emocjonalnych, podczas gdy ich przeciwnicy argumentowali na podstawie faktów biologii i logiki. Kiedy to pytanie było formalnie omawiane na warsztatach World Rugby, eksperci, którzy sprzeciwiali się dopuszczeniu sportowców, którzy zmienili płeć, do współzawodnictwa jako kobiety, „skorzystali z badań i statystyk oraz analizowali sytuację na boisku. Zwolennicy przedstawiali anegdoty, odwoływali się do emocji i rozważali konsekwencje tylko dla kobiet trans”. W tej dyskusji zwyciężyły biologiczne fakty i logika; ale World Rugby, niestety, jest wyjątkiem w tej kwestii; w innych międzynarodowych organizacjach sportowych w takich dyskusjach zwyciężają zwolennicy dopuszczenia kobiet trans do konkurencji z kobietami. 


Być może najważniejszy argument Joyce jest również jej najprostszy. Jeśli przyjmiemy transideologię tout court – przyjmując w całości niezwykłe twierdzenie, że kiedy biologiczny mężczyzna deklaruje, że jest kobietą, nie tylko staje się kobietą w tym samym momencie, jak woda cudownie zamieniająca się w wino, ale także wstecznie staje się kobietą od chwili narodzin – jak zatem definiujemy słowo kobieta? Nie możemy powiedzieć, że kobieta jest kimś z chromosomami XX, kimś, kto miesiączkuje, lub kimś, kto może urodzić dziecko. Nie, musimy zgodzić się z aktywistami, że ktokolwiek kto twierdzi, że jest kobietą, jest kobietą. W efekcie zostajemy ze słowem pozbawione obiektywnego znaczenia – słowem, którego nie można zdefiniować inaczej niż za pomocą tego samego słowa: „Kobieta to każdy, kto twierdzi, że jest kobietą”. Jak to pisze Helen Joyce: „Kiedy mówisz każda żaba to żaba, albo każde drzewo to drzewo, nadal nie wiesz ani co to jest żaba, ani co to jest drzewo.


Transgenderyzm, jak nam się w kółko powtarza, jest ruchem na rzecz praw obywatelskich. Joyce nie zgadza się z tym twierdzeniem. Podczas gdy „małżeństwa osób tej samej płci, prawa kobiet i koniec rasowej segregacji… rozszerzają prawa uprzywilejowanej grupy na wszystkich”, osoby trans żądają, by „w każdych okolicznościach traktować ich jak członków płci, z którą się identyfikują, a nie płci, do której biologicznie należą” – to nie ma nic wspólnego z prawami człowieka. W rzeczywistości„wymóg, aby wszyscy akceptowali subiektywne przekonania osób trans jako obiektywną rzeczywistość”, powoduje, że ideologia trans „staje się rodzajem nowej religii państwowej, wraz z przepisami dotyczącymi bluźnierstwa”. 


W książce Trans kryje się o wiele więcej ważnych argumentów, poczynając od prawdziwej historii stojącej za filmem The Danish Girl z 2015 roku  o artyście Einarze Wegenerze (1882-1931), który po przejściu jednej z pierwszych operacji zmiany płci legalnie stał się kobietą o imieniu Lily Elbe – do szczegółów o trans miliarderce Jennifer (James) Pritzker i innych bogatych ludziach, którzy przekazali fortuny takim grupom jak ACLU, Human Rights Campaign, GLAAD i Planned Parenthood, aby promować tę toksyczną ideologięKrótko mówiąc, Helen Joyce napisała arcydzieło zdrowego rozsądku na temat, który jest naładowany logicznymi sprzecznościami. Jej proza jest niezwykle przejrzysta, jej rozumowanie przekonujące. (Oprócz tego, że jest wieloletnią dziennikarką The Economist, jest również matematyczką.) Pisząc precyzyjną i elegancką prozą, Joyce podchodzi do tematu beznamiętnie i z imponującym spokojem. Jednak w dzisiejszych czasach, kiedy pracownicy służby zdrowia czują się zmuszeni do mówienia „ludzie, które miesiączkują” zamiast „kobiety”, zdroworozsądkowe podejście Joyce sprawia, że jej książka jest orzeźwiająca. Zmierza się z dobrze finansowanym tsunami propagandy, przeinaczania i jawnych kłamstw – wszystko to ma na celu przekonanie dzieci i nastolatków oraz całego społeczeństwa nie tylko, że tożsamość transpłciowa jest fajna, ale że ideologia trans jest tak samo sprawdzona naukowo, jak prawo grawitacji. Oczywiście potrzeba czegoś więcej niż książki Helen Joyce, by przezwyciężyć wreszcie to zinstytucjonalizowane szaleństwo. Ale ta książka to ważny krok we właściwym kierunku.


The Definitive Book on “Trans”

Front Page, 12 października 2021

Tłumaczenie: Andrzej Koraszewski



Amerykański pisarz, niektórzy uważają go za konserwatystę. Ciekawy przypadek konserwatysty. Studiował literaturę angielską, zaczynał swoją karierę jako krytyk literacki i poeta. Pierwsza jego książka, która wzbudziła zainteresowanie szerszej publiczności, to A Place at the Table: The Gay Individual in American Society (Miejsce przy stole. Gej w amerykańskim społeczeństwie). Inna Stealing Jesus. How Fundamentalism Betrays Christianity (Kradnąc Jezusa. Jak fundamentalizm zdradza chrześcijaństwo), to opowieść o protestanckich fundamentalistach, jego najgłośniejsza książka While Europe Slept (Kiedy Europa spała) traktuje o zagrożeniu Europy przez fundamentalizm islamski. Jego konserwatyzm, to konserwatyzm człowieka, który odmawia oddawania pokłonów tyranom, upiera się przy tolerancji i jednostkowej wolności i sprzeciwia się stadnemu myśleniu. Jest to z pewnością konserwatyzm, który zasługuje na uwagę.  Niedawno ukazała się w Polsce jego książka pod tytułem Kiedy Europa spała. (Bruce Bawer jest gejem i walczy o prawa gejów.)    

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2125 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16
Gaz ziemny dla Hezbollahu, ale nie dla UE?   Bryen   2022-04-15
Nie, Sekretarzu Blinken, palestyński terror nie jest “bezsensowny”   Suissa   2022-04-15
Kiedy rządy stają po stronie antysemitów   Tobin   2022-04-14
“Kiedy Biden zobaczy, że jego błędy szkodzą interesom Ameryki?”   Toameh   2022-04-13
Wielki rosyjski energetyczny przekręt   Meotti   2022-04-12
Wojna zmienia ludzi w bestie   Koraszewski   2022-04-12
To demografia, głupcze!   Bard   2022-04-10
Wykopanie Rosji z Rady Praw Człowieka ONZ jest pustym gestem   Tobin   2022-04-07
Nieskończona ignorancja wiązania potrzeb Ukrainy z izraelską Żelazną Kopułą   Frantzman   2022-04-07
Jak Unia Europejska finansuje działania na Zachodnim Brzegu łamiące międzynarodowe prawo i podważające pokój   Van Koningsveld   2022-04-06
Obywatel i jego ewolucja w czasie i przestrzeni   Koraszewski   2022-04-06
Irański emerytowany generał: Rosja nie powinna być pośrednikiem w rozmowach nuklearnych     2022-04-05
Pod sztandarem walki z faszyzmem i o prawa człowieka   Koraszewski   2022-04-04
Prawdziwy powód krytykowania izraelskiej reakcji pomocowej dla Ukrainy   Altabef   2022-04-04
Oskarżenie o apartheid, Porozumienie Abrahamowe i “właściwa strona historii”     2022-04-03
Co się dzieje w gabinecie Putina?   Koraszewski   2022-04-01
Czy wywiad USA podrasowuje dowody o Iranie?   Bard   2022-03-31
PMW demaskuje żałosne “potępienie” terroru przez Abbasa   Marcus   2022-03-31
Jak Putin wydał miliony na szerzenie fałszywych informacji o szczelinowaniu   Ridley   2022-03-30
Wiara i człowieczeństwo - przypadek islamu   Koraszewski   2022-03-29
Dla Żydów fake news nie zaczynają się od Trumpa – zaczynają się od Al Dury   Amos   2022-03-28
Arabia Saudyjska i ZEA odmawiają poparcia USA przeciwko Rosji, ponieważ USA odmawiają poparcia ich przeciwko Iranowi     2022-03-28
BBC, rewizja historii i wynalezienie starożytnej Palestyny   Collier   2022-03-27
Grupa na wydziale prawa Harvardu, próbuje tak zdefiniować “apartheid”, by pasował do Izraela     2022-03-26
Czekiści z ulicy Sezamkowej   Koraszewski   2022-03-26
“Uczyńmy antyamerykańskie dyktatury znowu wielkimi”   Rafizadeh   2022-03-25
Kolejny palestyński “umiarkowany” jest zdemaskowany   Flatow   2022-03-24
Porażka odstraszania   Stewart   2022-03-24
Posłaniec z nieudanej przeszłości wskazuje ku problematycznej przyszłości   Tobin   2022-03-23
Jak odstraszyć wystraszonego, że nie dość straszy?   Koraszewski   2022-03-21
Czechosłowacka opcja   Rosenthal   2022-03-20
Zwycięzcą w wojnie z Ukrainą nie będzie Rosja ani Ameryka. Będą nim Chiny   Stern   2022-03-19
Jeśli chcesz prawdziwego pokoju, nie nalegaj na podział Jerozolimy, @USAmnIsrael     2022-03-19
Dlaczego świat tak bardzo obchodzi to, co Izrael robi w sprawie Ukrainy?   Tobin   2022-03-18
Amnesty International przyznaje, że chce zniszczenia Izraela   Collier   2022-03-17
Wymyślanie dyskryminacji tam gdzie jej nie ma   Abdul-Hussain   2022-03-16
Przeciwstawianie się Putinowi jest czymś więcej niż sympatią dla słabszego   Tobin   2022-03-15
Sonata na cztery kałachy i czołg   Koraszewski   2022-03-15
Nowa Wielka Gra   i Hügo Krüger   2022-03-14
Reakcje “przebudzonych” na wojnę w Ukrainie   Goska   2022-03-14
Coraz więcej i więcej…   Bard   2022-03-13
To nie jest irańska umowa Obamy. To jest coś dużo, dużo gorszego   Noronha   2022-03-12
Eksperci szukający zrozumienia   Koraszewski   2022-03-10
“Między Kijowem a Gazą” – ukrainizacja palestyńskiej narracji     2022-03-09
Ruch Putina na rzecz podkopania obudzonego Zachodu   Blum   2022-03-08
Putin i prawo niezamierzonych konsekwencji   Taheri   2022-03-08
Następnym celem zastraszania przez Rosję może być Izrael   Svetlova   2022-03-06
Dlaczego irańscy mułłowie są zachwyceni nuklearną umową z Bidenem   Rafizadeh   2022-03-05
Niemcy w historycznym zwrocie porzucają proputinowską politykę wobec Rosji   Kern   2022-03-05
Rosyjski tyran Władimir Putin   Newell   2022-03-04
Moce sprawcze globalnego znikania   Zbierski   2022-03-04
Barbarzyńcy doszli do wniosku, że już można   Koraszewski   2022-03-02
Czego Izrael musi nauczyć się z wojny w Ukrainie   Steinberg   2022-03-01
Dlaczego Arabowie nie ufają administracji Bidena   Toameh   2022-02-27
Minął kolejny dzień wojny   Koraszewski   2022-02-27
Najlepszy sojusznik Putina   Koraszewski   2022-02-26
Spojrzeć kłamstwu w oczy   Koraszewski   2022-02-25
Katar i gry wojenne   Collins   2022-02-25
Wolność słowa w Wielkiej Brytanii?   Bergman   2022-02-24
Czy zwracamy zbyt dużo, czy zbyt mało uwagi na “Szwadron”?   Tobin   2022-02-24
Mój ojciec był idiotą   Koraszewski   2022-02-23
Pięciogwiazdkowy dżihad palestyńskich przywódców   Toameh   2022-02-22
Administracja Bidena blokuje gazociąg z Izraela do Europy   Kern   2022-02-22
Dramat mieszkańców Gazy   Fitzgerald   2022-02-19
Nie wolno zaprzeczać nazistowskim korzeniom arabskiego antysemityzmu   Julius   2022-02-17
Kto pamięta Gitę Sahgal?   Koraszewski   2022-02-17

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk