Tym razem ONZ znalazła chwilę w swoim napiętym grafiku — zazwyczaj zajętym oczernianiem Izraela i przybijaniem piątek „państwu palestyńskiemu” (co niewątpliwie podnosi na duchu organizację terrorystyczną Hamas) — by ponownie nałożyć sankcje na Islamską Republikę Iranu za odbudowywanie programu nuklearnego, poważnie uszkodzonego w czerwcu przez siły IDF i amerykańskie wojsko. Więcej na temat ponownego nałożenia sankcji na Iran, którego gospodarka już wcześniej pogrążała się w kryzysie, można przeczytać tutaj: „UN Arms Embargo, Other Sanctions Reimposed on Iran Over Nuclear Program”, Algemeiner, 28 września 2025 r.
Organizacja Narodów Zjednoczonych przywróciła embargo na handel bronią oraz inne sankcje wobec Iranu w związku z jego programem nuklearnym, w wyniku procedury uruchomionej przez państwa europejskie. Teheran ostrzegł, że odpowie na to zdecydowanie.
Czym dokładnie mogłaby być ta „zdecydowana odpowiedź” Iranu? Zasoby irańskich rakiet balistycznych zostały znacznie uszczuplone w wyniku czerwcowych, skoordynowanych uderzeń Izraela i Stanów Zjednoczonych. Te same ataki poważnie uszkodziły obiekty nuklearne w całym kraju. IDF niemal całkowicie zneutralizowały dwa niegdyś potężne irańskie ugrupowania proxy — Hamas i Hezbollah. Trzeci sojusznik Iranu, Syria pod rządami Assada, znajduje się obecnie pod nowym, sunnickim kierownictwem, które uważa Iran za wroga; IDF, nie pozostawiając nic przypadkowi, zbombardowały niemal całkowicie cały arsenał pozostawiony przez reżim Assada. Jedynie czwarty irański proxy — Huti w Jemenie — sporadycznie wystrzeliwują drony w kierunku izraelskiego kurortu nad Morzem Czerwonym w Ejlacie. Ataki te powodują pewne szkody i ranią izraelskich cywilów, ale są one natychmiastowo odpłacane przez IDF z siłą wielokrotnie przewyższającą pierwotny atak.
Iran nie eksportuje niczego poza ropą naftową, a i tak ma tylko jednego poważnego klienta — Chiny — które wymuszają sprzedaż irańskiej ropy z 11-dolarowym rabatem względem ceny rynkowej.
Waluta Iranu, rial, osiągnęła historyczne dno. Gdy ajatollah Chomeini doszedł do władzy w 1979 roku, za jednego dolara płacono 42 000 rialów. Obecnie dolar jest wart ponad milion rialów. Organizacje RCRI i Iran Focus szacują, że 80% Irańczyków żyje poniżej granicy ubóstwa. Iran zmaga się z największą suszą w swojej historii, która doprowadziła do zniszczenia plonów i masowego wymierania zwierząt hodowlanych. Dziesięć milionów mieszkańców Teheranu stoi w obliczu permanentnych niedoborów wody; rząd zaapelował o zmniejszenie jej zużycia o 25%.
To Wielka Brytania, Francja i Niemcy zainicjowały na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ przywrócenie sankcji wobec Iranu, zarzucając mu złamanie porozumienia nuklearnego z 2015 roku, którego celem było powstrzymanie Teheranu przed produkcją bomby atomowej. Iran zaprzecza, jakoby dążył do zdobycia broni nuklearnej...
Od chwili podpisania porozumienia w 2015 roku Iran systematycznie ignorował swoje zobowiązania i kontynuował rozwój programu nuklearnego pełną parą, jednocześnie zapewniając świat, że „nigdy” nie będzie pracować nad bronią atomową. Gdyby to była prawda, to dlaczego inspektorzy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) nie są dopuszczani do obiektów, w których — jak podejrzewają — trwa wzbogacanie uranu? Skoro Iran potrzebuje uranu jedynie do celów pokojowych, to dlaczego wzbogaca go do poziomu 60% czystości — znacznie powyżej tego, co jest wymagane do produkcji energii w reaktorze jądrowym, a zaledwie krok od poziomu militarnego (90%)? Iran nie udziela odpowiedzi na te pytania — powtarza jedynie, że „nie jest zainteresowany” pozyskaniem broni jądrowej i najwyraźniej liczy, że jeśli będzie tę bzdurę powtarzał dostatecznie często, ktoś w końcu w to uwierzy.
Iran nie wyjaśnił dotąd, co stało się z 400 kg uranu wzbogaconego do poziomu 60%, których istnienie jest potwierdzone, lecz obecnie pozostają nieuchwytne. Istnieją wiarygodne doniesienia i dane wywiadowcze sugerujące, że Iran wywiózł te 400 kg uranu ze swoich obiektów tuż przed czerwcowymi atakami izraelskimi i amerykańskimi. Ostatni raz MAEA widziała materiał tydzień przed nalotami, a Teheran od tamtej pory nie ujawnił jego lokalizacji, co czyni los wysoko wzbogaconego uranu tajemnicą i poważnym problemem dla społeczności międzynarodowej. Odmowa Iranu, by rozliczyć się z tego materiału, budzi ogromny niepokój. Wątpliwe, by nowe sankcje skłoniły Teheran do przekazania uranu MAEA.
Sankcje te mogą jednak ostudzić zapał irańskich decydentów politycznych — szczególnie zakazy podróży dla wielu z nich oraz zamrożenie aktywów zagranicznych. Zakaz dostaw jakichkolwiek materiałów, które mogłyby zostać wykorzystane w programie nuklearnym, może znacząco utrudnić dalsze prace — choć na razie trudno ocenić, jak duży wpływ będzie to miało. Eksperci izraelscy, dobrze zorientowani w rozmiarze szkód wyrządzonych przez IDF podczas dwunastodniowej wojny, twierdzą, że program nuklearny Iranu został cofnięty co najmniej o dwa lata. A w ciągu dwóch lat w Iranie może wydarzyć się wiele — zwłaszcza jeśli kurs riala dalej będzie się załamywał, a deszcze w większości kraju wciąż nie będą padać.
Link do oryginału: https://jihadwatch.org/2025/10/department-of-wonders-never-cease-un-reimposes-sanctions-on-iran
Jihad Watch, 2 października 2025
