Prawda

Sobota, 24 lutego 2024 - 22:48

« Poprzedni Następny »


Problem imigracji


John Lloyd 2023-09-27

Migranici zatrzymani w ośrodku dla uchodźców w północnej Grecji. (Wikipedia) 
Migranici zatrzymani w ośrodku dla uchodźców w północnej Grecji. (Wikipedia) 

Imigracja z krajów biednych ma przewrotny wpływ na bogatych. Zamiast wypracowywać, poprzez obserwację i doświadczenie, jak zająć się biedą i przemocą, które wstrząsają tak wieloma krajami rozwijającymi się, preferowaną reakcją jest połączenie pozerstwa moralnego i ignoranckich uprzedzeń. Sir Paul Collier, profesor z Oksfordu, wyróżnia się jasnym myśleniem na ten temat i niestrudzonym nawoływaniem do zmiany. Jego praca i jego wezwania do reformy sposobu, w jaki stawiamy czoła tej coraz bardziej palącej sprawie, zasługują na znacznie większą uwagę.

W 2015 roku Angela Merkel, ówczesna kanclerz Niemiec, podjęła – bez konsultacji – decyzję o otwarciu Niemiec na migrantów. Przybyło ich około miliona, głównie z Syrii: była to ogromna i szybka zmiana w kraju, w którym imigracja była umiarkowana. Największą mniejszość w Niemczech stanowili Turcy, których przyciągnęła praca w dużym niemieckim sektorze produkcyjnym i w większości przypadków przebywali w tym kraju od dziesięcioleci. Merkel była wszędzie oklaskiwana przez liberałów za jej hojność, jednak jej gest wzbudził cichsze, ale czasami jadowite oburzenie sąsiadów, którzy wierzyli, że zostawiła ich, aby uporali się z konsekwencjami jej polityki, która w dodatku uczyniła Europę jeszcze bardziej atrakcyjną dla imigrantów niż wcześniej.


W Niemczech dziedzictwo decyzji Merkel stało się wyraźniejsze, choć z pewnym opóźnieniem. W najnowszym sondażu Politico skrajnie prawicowa partia Alernativ für Deutschland (AfD) wyprzedza rządzącą socjaldemokrację, ustępując jedynie centroprawicowej koalicji CDU/CSU. Sukces AfD urósł w ciągu kilku lat od zgromadzenia konserwatywnych ekonomistów do jednej z odnoszących największe sukcesy partii populistycznych w Europie i obecnie wbija klin w centroprawicę. Lider CDU Friedrich Merz przełamał ścisły cordon sanitaire pomiędzy AfD a partiami centrowymi i lewicowymi, dopuszczając możliwość współpracy z tą grupą na poziomie regionalnym i lokalnym, szczególnie we wschodnich Niemczech, gdzie jest to siła dominująca.


W 2015 roku konserwatywny rząd Szwecji poszedł w ślady Merkel i otworzył swoje drzwi dla wszystkich, którzy chcieli wjechać: ówczesny premier, Fredrik Reinfeldt, poprosił Szwedów, aby „otworzyli serca” na rekordowe tempo imigracji, argumentując, że uchodźcy „napływają do Szwecji, by budować ją razem z nami”. Wielu rzeczywiście „otworzyło swoje serca”; znacznie więcej uważało, że imigranci przytłaczają ich słynny system opieki społecznej. Jak zauważył Brookings Institute, prawie 166 tysięcy osób, które szybko przybyły do Szwecji, odpowiadało pięciu milionom imigrantów nagle osiedlających się w USA (do których w owym roku wpłynęło jedynie 83 tysiące wniosków o imigrację).


Wynik był podobny do tego, jaki zaobserwowano w Niemczech. Szwedzcy Demokraci (SD), skrajnie prawicowa partia założona w 1988 r., wkrótce stała się najpotężniejszą siłą na prawicowym skrzydle kraju i w dużej mierze odpowiadała za zwycięstwo prawicowej koalicji w ubiegłorocznych wyborach. Nowy rząd, pod silnym wpływem SD, szybko przystąpił do radykalnego ograniczenia imigracji – co spowodowało, że Szwecja niechętnie patrzy na nowy pakt migracyjny Unii Europejskiej, który będzie wkrótce przedmiotem debaty.


Tendencja ta powtarza się niemal wszędzie: na czele włoskiego rządu stoi skrajnie prawicowa Fratelli d'Italia, która dała Włochom pierwszą kobietę na stanowisku premiera, Giorgię Meloni. Znana jest z proponowania surowych rozwiązań w obliczu napływu imigrantów do kraju, którego położenie na Morzu Śródziemnym sprawia, że jest on celem rosnących fal migrantów. We Francji Marine le Pen, której Rassemblement National zajmuje najtwardsze stanowisko ze wszystkich głównych partii w sprawie imigrantów i zagrożenia islamizmem, jest obecnie na dobrej drodze do zostania następnym prezydentem kraju. W Wielkiej Brytanii rządząca, ale niepopularna Partia Konserwatywna jest nękana protestami. W ubiegłym roku liczba osób przekraczających kanał La Manche na małych łódkach wyniosła ponad 45 tysięcy wbrew zapewnieniom premiera Rishi Sunaka, że ta fala zostanie zatrzymana(w tym roku najprawdopodobniej nastąpi niewielki spadek).


Masowa migracja wzmacnia wszędzie nową prawicę. Jedynie w Hiszpanii, skrajnie prawicowy Vox odnotował gwałtowny spadek popularności w przedterminowych wyborach powszechnych. Dla polityków prawicy i lewicy gdzie indziej wniosek pozostaje surowy: rozmawiajcie twardo i starajcie się działać twardo w sprawie napływu migrantów. Chociaż takie stanowisko tradycyjnie reprezentowała prawica, obecnie niewiele różni ją od lewicy w tej kwestii. W Danii rządzący socjaldemokraci prowadzą jedną z najbardziej restrykcyjnych polityk imigracyjnych w Europie. W Wielkiej Brytanii Sir Keir Starmer, lider opozycyjnej Partii Pracy, cieszy się dużą przewagą w sondażach, udając się do Francji, aby szukać porozumienia z francuskim prezydentem Emmanuelem Macronem, które będzie traktować przemytników ludzi jako „terrorystów”.


Demokratycznie wybrani przywódcy muszą odpowiedzieć na żądania swojego elektoratu; żądanie kontroli granic państwowych jest całkowicie uzasadnione. Jednak poprzestanie na tym i konkurowanie w przejawach nieugiętej wrogości wobec napływu często zdesperowanych mężczyzn i kobiet urodzonych po niewłaściwej stronie przepaści bogatych i biednych, okazało się nie tylko moralnie dwuznaczne, ale także bezużyteczne. Im bardziej Donald Trump narzekał na „gwałcicieli i przestępców” przybywających do USA, tym większa liczba rodzin próbowała wymknąć się amerykańskiej straży granicznej i nadal to robią. Mimo twardego stanowiska premier Meloni w sprawie migrantów, wywołującego publiczne spory z Francją w zeszłym roku i Niemcami w tym miesiącu, napływają oni do Włoch, wywołując ostatnio bójki z włoską policją i władzami oraz załamanie się infrastruktury przyjmowania migrantów na sycylijskiej wyspie Lampedusa.


Collier jest najbardziej autorytatywnym głosem publicznym podkreślającym możliwość trzeciej drogi. W wywiadzie dla „Social Europe” przekonywał, że politycy w bogatym świecie muszą łączyć dwa podejścia: współczucie i solidarność w połączeniu ze światłym interesem własnym. Łatwiej będzie wzbudzić współczucie i solidarność, kiedy w MarokuLibii dzieją się straszne rzeczy.

 


Jednak nawet teraz reakcje na trudną sytuację biednych i bezdomnych są podzielone. Na prawicy istnieje tendencja do postrzegania imigrantów, zwłaszcza nielegalnych, jako naruszających prawo i korzystających z bogactwa i porządku społeczeństw, dla stworzenia których nie zrobili nic. Lewica nadal pragnie świata bez granic, w którym biedni, pozbawieni środków do życia i wysiedleni będą mieli swobodę wjazdu i pobytu w pokojowych i rozwiniętych gospodarczo krajach. We wszystkich społeczeństwach pracujący obywatele i obywatele niższej klasy średniej, często znajdujący się w trudnej sytuacji, mogą mieć za złe, że nowi imigranci wydłużają kolejki do mieszkań komunalnych, opieki zdrowotnej i społecznej oraz dobrych miejsc w szkołach.


W wywiadzie dla „Social Europe” Collier argumentuje, że była kanclerz Merkel „zignorowała kryzys uchodźczy z 2011 r., obudziła się w panice w 2015 r. i bardzo nieodpowiedzialnie i jednostronnie otworzyła drzwi swojego kraju, sądząc, że przybędzie tylko dziesięć tysięcy”. Milion, który przybył, ponownie wprawił ją w panikę, zmuszając ją do „zawarcia niewiarygodnie kosztownej umowy z prezydentem (Turcji) Erdoganem” – Turcja przetrzymuje potencjalnych przyszłych imigrantów do Europy w obozach, a Niemcy płacą rachunek.


To, zdaniem Colliera, trafnie ilustruje zachodnią tendencję do oscylowania między niezrównoważonym współczuciem i hojnością z jednej strony a reaktywnym, panicznym trzaskaniem drzwiami w odpowiedzi na publiczne oburzenie z drugiej. Żadna skrajność nie odpowiada na pragnienie współczucia ani presję na wjazd. Tylko dzięki zrozumieniu tego można znaleźć długoterminowe rozwiązanie, które będzie miało sens dla obu stron i zapewni migrantom rzeczywistą pomoc.


Jego zdaniem rozwinięty świat musi przełamać nawyk gratulowania sobie, kiedy sprowadzają dobrze wyszkolonych lekarzy, inżynierów i informatyków z Afryki i Azji Południowo-Wschodniej. Jest to ostrzeżenie zwłaszcza dla Wielkiej Brytanii, gdzie często podkreśla się, że premier i znaczna część jego gabinetu to dzieci imigrantów. Rishi Sunak urodził się w Anglii w rodzinie indyjskiego pochodzenia, która przybyła do Wielkiej Brytanii z Afryki Wschodniej; minister spraw wewnętrznych Suella Braverman urodziła się w Anglii, a jej matka z Mauritiusa i ojciec z Kenii byli imigrantami; minister ds. biznesu i handlu Kemi Badenoch urodziła się w Anglii w rodzinie nigeryjskiej; a matka ministra spraw zagranicznych Jamesa Cleverly'ego pochodzi z Sierra Leone.


Collier uważa dużą liczbę specjalistów z Afryki, Bliskiego Wschodu i Azji w brytyjskich instytucjach nie jako dowód na brak rasizmu w brytyjskim społeczeństwie (choć z niedawnego raportu wynika, że Wielka Brytania jest jednym z najmniej rasistowskich społeczeństw na świecie), ale jako samolubne zabieranie wysoko wykwalifikowanych mężczyzn i kobiet, którzy są znacznie bardziej potrzebni w ich własnych krajach. „Ludzie myślą – zauważa Collier – że dokonują wielkiego i szlachetnego czynu, odciągając bystrych młodych ludzi od ich rzeczywistych obowiązków i możliwości w Afryce. … To naprawdę bardzo smutne, że ludzie muszą marzyć jak wydostać się ze swojego kraju. I, nieumyślnie, Europie grozi niebezpieczeństwo, że powtórzą to z Afryką”.

 

Podczas szczytu Pledging Summit w Londynie w 2016 r. uzgodniono „Jordan Compact”, w ramach którego Jordanii przyznano koncesje finansowe i handlowe w zamian za udzielenie przez ten kraj zezwoleń na pracę uchodźcom syryjskim. Był to pomysł Colliera i jego kolegi z Oxfordu, Alexandra Bettsa. Odwiedzili Jordanię i zdali sobie sprawę, że kraj ten przyjmie tysiące Syryjczyków, ale nie pozwoli im pracować, ponieważ uchodźcy przyzwyczajeni do niskich zarobków poważnie podcięliby płace jordańskich pracowników, których średnie zarobki są około dziesięciokrotnie wyższe. Migranci byli zatem bezpieczniejsi niż wcześniej, ale nie mieli możliwości zarabiania na życie ani wnoszenia wkładu w społeczeństwo, w którym teraz mieszkali.


Rozwiązaniem było utworzenie Specjalnych Stref Ekonomicznych, do których zapraszane byłyby zagraniczne firmy w celu budowania zakładów produkcyjnych, w których uchodźcy mogliby legalnie pracować, a jordańscy pracownicy nie byliby poszkodowani. Około 180 tysięcy Syryjczyków otrzymało obecnie pozwolenia na pracę w kraju, w którym dotychczas odmawiano im prawa do pracy. W późniejszym raporcie stwierdzono, że rezultaty inicjatywy były mieszane: Syryjczycy mogli i chcieli pracować, ale niewiele firm zagranicznych było gotowych uczestniczyć w projekcie. Większość utworzonych firm pochodziła z Syrii i działała w sektorze odzieżowym. Zatrudniali głównie kobiety i niewielu jordańskich pracowników chciało tam pracować „z różnych powodów”. Porozumienie posłużyło jednak jako wzór dla państw afrykańskich do przyznania uchodźcom przynajmniej ograniczonego prawa do pracy.


Podstawowym spostrzeżeniem, które kieruje pracą Colliera, jest to, że imigranci, niezależnie od tego, czy są uchodźcami przed niebezpieczeństwem, czy po prostu ludźmi szukającymi lepszego życia, nie potrzebują współczucia, ale bezpieczeństwa fizycznego i bezpieczeństwa pracy, podczas gdy zachodnie państwa, którym brakuje wysoko wykwalifikowanych specjalistów, powinny przestać „wabić” tych pracowników z krajów biednych i rozwijających się oraz inwestować więcej w szkolenie własnej młodzieży. (Collier uważa, że Brytyjskie Stowarzyszenie Medyczne, związek zawodowy lekarzy, celowo ograniczyło podaż lekarzy, ponieważ „uznało za bardzo korzystne utrzymywanie bardzo małej liczby brytyjskich lekarzy, aby zapewnić im lepsze posady”).


W swojej najbardziej znanej książce The Bottom Billion Collier pisze, że „w społeczeństwach najbiedniejszego miliarda toczy się intensywna walka między odważnymi ludźmi, którzy próbują dokonać zmian, a potężnymi grupami, które im się sprzeciwiają… walka o przyszłość najbiedniejszego miliarda ludzi nie jest rywalizacją pomiędzy złym światem bogatym a szlachetnym światem biednym. Jest to walka wewnątrz społeczeństw najniższego miliarda i do tej pory byliśmy w dużej mierze obserwatorami”.


Pewność lewicy i prawicy, z których każda postrzega stanowisko drugiej strony w sprawie imigracji jako głupie, jeśli nie złe, jest łatwym luksusem „obserwatorów”. Społeczeństwa najnieszczęśliwszych na świecie muszą przekonać swoich obywateli do pozostania, zapanować nad korupcją (dolne szczeble Indeksu Percepcji Korupcji zajmują w przeważającej mierze państwa afrykańskie) i wyjaśnić państwom zachodnim, czego potrzebują do rozwoju gospodarczego. Jeżeli tego nie zrobią, przyszłość kryzysu imigracyjnego będzie prawdopodobnie oznaczać coś więcej niż zwykłe przepychanki między imigrantami a policją na zatłoczonej wyspie Lampedusa.

 

Link do oryginału: https://quillette.com/2023/09/19/the-migration-conundrum/?ref=quillette-daily-newsletter

Quillette, 19 września 2023

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


John Lloyd
– brytyjski dziennikarz, były korespondent „Financial Times” w Moskwie. Współzałożyciel Reuters Institute for the Study of Journalism autor książki New Right in Europe, która niebawem ma się ukazać.


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2553 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Sabotowanie romansu USA-Izrael   Altabef   2024-02-24
Eurowizja i bębny wojny   Collins   2024-02-23
Milczenie feministycznych owiec: ani słowa o horrorach HamasuZwolennicy #MeToo milczeli.   Chesler   2024-02-22
A zwycięzcą jest – Hamas!   Dershowitz   2024-02-21
"Palestyńczycy są tacy sami jak my", zapewnia mędrzec Blinken   Pandavar   2024-02-20
Żyjemy w momencie kulturowego chaosu   Meotti   2024-02-20
Chleba naszego powszedniego daj nam Google   Koraszewski   2024-02-19
Jak propalestyńscy są zachodni demonstranci?     2024-02-16
@Guardian kłamie, żeby przedstawić żołnierzy IDF jako potwory – ale pokazuje, że @IDF pozostaje najbardziej moralną armią na świecie     2024-02-15
Blinken powinien wiedzieć, że Autonomia Palestyńska jest równie zła jak rządy Hamasu w Gazie   Marcus   2024-02-14
Czy może istnieć uczciwa propalestyńska lewica?   Levick   2024-02-14
Hipokryzja zdefiniowana: grupy praw człowieka martwią się wszelkimi ograniczeniami w przepływie uchodźców, ale milczą w sprawie Egiptu, który zakazuje wjazdu jakimkolwiek uchodźcom z Gazy     2024-02-13
Czy uchodźcy żydowscy i arabscy są równi?Mimo prawie miliona żydowskich uchodźców z krajów arabskich, Organizacja Narodów Zjednoczonych nadal ma obsesję wyłącznie na punkcie potomków uchodźców arabskich.   Julius   2024-02-11
Kilka uwag wokół niepewności   Koraszewski   2024-02-09
Moi drodzy Palestyńczycy: Czas pozbyć się naszych przywódców i przyjąć izraelskie oferty pokojowe   Eid   2024-02-07
Jak zdemontować UNRWA: instrukcja krok po kroku     2024-02-07
Wojna Izraela z Hamasem jest najmniej śmiercionośną wojną w regionieDlaczego więc media opisują go jako „jedną z najbardziej śmiercionośnych… w historii”?   Greenfield   2024-02-06
Zdradziecka awangarda intelektualna   Koraszewski   2024-02-04
Departament Stanu a rzeczywistość   Bard   2024-02-03
Szef ONZ twierdzi, że Palestyńczycy mają „prawo do państwowości”. Dlaczego?   Fitzgerald   2024-02-03
UNRWA istnieje, aby pomóc w prowadzeniu wojny, której celem jest likwidacja Izraela   Tobin   2024-02-02
Islamscy terroryści tworzą klęski głodowe, żeby czerpać korzyści z pomocy zagranicznejWalka z terrorystami nie powoduje klęsk głodowych; pomoc humanitarna dla terrorystów powoduje klęski głodowe.   Greenfield   2024-02-01
Kto pierwszy mrugnie w wojnie w Gazie?   Fernandez   2024-02-01
Dokumentowanie działań umożliwiających zbrodnie wojenne Hamasu: agencje ONZ, programy pomocy rządowej i organizacje pozarządowe   Steinberg   2024-01-31
Prawdziwe ludobójstwa, które świat ignorujeZamiast przeciwstawić się prawdziwym zbrodniom przeciw ludzkości, społeczność międzynarodowa obrzuca Izrael krwawymi oszczerstwami.   Bryen   2024-01-29
Wysoki Przedstawiciel UE, Josep Borrell, przyznaje, że chce „dwóch państw”, a nie „pokoju”     2024-01-26
Błędna odpowiedź Bidena w sprawie TajwanuGłównym zagrożeniem dla pokoju w Azji nie jest niepodległość Tajwanu, ale chińska wojowniczość.   Jacoby   2024-01-26
Jak zakończyć cierpienia Palestyńczyków   Tawil   2024-01-24
Dla mediów terroryści Hamasu to duchy   Bard   2024-01-23
Złóżmy pozew przeciwko UNRWA w Hadze   Bedein   2024-01-23
Jak Princeton wybiela haniebną historię Kena Rotha   Steinberg   2024-01-22
Jedna wojna i dwie wizje   Taheri   2024-01-21
Pytasz, czy jesteś antysemitą?   Koraszewski   2024-01-21
“Koszmar zatajonych pieniędzy”: jak Katar kupił Ligę Bluszczową   Williams   2024-01-20
“Krwawe Boże Narodzenie”: chrześcijanie masakrowani w nigeryjskim ludobójstwie   Ibrahim   2024-01-17
Pracownicy pomocy humanitarnej wspierają Hamas   Bard   2024-01-13
Samobójcza głupota „rozwiązania w postaci dwóch państw”   Anderson   2024-01-12
Starzy orędownicy procesu pokojowego i wojna w Gazie   Flatow   2024-01-11
Dlaczego chrześcijańscy przywódcy ignorują ataki na swoją społeczność   Tawil   2024-01-10
Masha Gessen, lub, ври, да знай же меру   Fitzgerald   2024-01-09
Dla mediów terroryści Hamasu to duchy   Bard   2024-01-06
Izrael ma nie tylko armię najbardziej moralną, ale także najbardziej przejrzystą     2024-01-06
Krytycy Izraela po prostu nie chcą, aby Izrael zwyciężył   Tobin   2024-01-05
Kto popiera Hamas?   Dershowitz   2024-01-04
Nie ma „upokorzonej izraelskiej męskości”   Chesler   2024-01-02
Nie ma porównania pomiędzy przemocą palestyńską i żydowską na Zachodnim Brzegu     2024-01-02
Odzyskanie romantyzmu naszej sprawy   Greenfield   2023-12-28
Przyszła strategia ekonomiczna dla pokoju   Mahjar-Barducci   2023-12-25
“Przebudzenie” zagraża amerykańskim Żydom   Tobin   2023-12-23
Dziesięć podstawowych faktów na temat wojny z Hamasem, o których media nie mówią     2023-12-23
Zakazanie przez Bidena prawa wjazdu do USA dla „stosujących przemoc osadników” izraelskich zablokowałby tych, którzy po prostu nie zgadzają się z jego polityką   Kontorovich   2023-12-21
Wojna w Ukrainie i na Bliskim Wschodzie   Koraszewski   2023-12-20
Czy dysonans poznawczy Bidena może pozwolić Izraelowi wygrać wojnę?   Tobin   2023-12-19
Dlaczego islamiści roszczą sobie prawa do ziemi niemuzułmańskiej?   Bulut   2023-12-18
Polityka tożsamości i zaburzenia kognitywne   Koraszewski   2023-12-18
Symfoniczna wersja terroru   Taheri   2023-12-15
Wsparcie dla terroru: jak terroryści wykorzystują organizacje humanitarne   i Nathaniel Rabkin   2023-12-14
Zdumiewająca naiwność Izraelofobów. Zachodnie oburzenie wywołane wyłapywaniem przez IDF podejrzanych członków Hamasu jest absurdalnym kwiecistym moralizowaniem.   O'Neill   2023-12-13
Redaktor kuwejckiej gazety: Hamas powinien być ścigany sądownie za śmierć i zniszczenie, jakie ściągnął na Gazańczyków atakiem z 7 października     2023-12-11
Tak daleko, tak blisko   Koraszewski   2023-12-10
Za kulisami Human Rights Watch: nienawiść i korupcjaPamięci Roberta Bernsteina, założyciela Human Rights Watch   Steinberg   2023-12-09
Najnowszy hit Pallywoodu. Jak usłużne relacje mediów o „zbombardowaniu” szpitala Al-Ahli promowały propagandę Hamasu   Landes   2023-12-07
Nagroda Nobla za terror i inne absurdy   Fernandez   2023-12-06
Gaza – kto z kim walczy i w imię czego?   Koraszewski   2023-12-05
Unia Europejska jest wspólnikiem Iranu   Rafizadeh   2023-12-05
W  Betlejem Boże Narodzenie zostało odwołane , a winni są Żydzi.     2023-12-04
Porażka zachodniego feminizmu, kiedy jest najbardziej potrzebny   Chesler   2023-12-04
Huti: kim są i dlaczego atakują Izrael?   Flatow   2023-12-03
Krótka historia długiej odpowiedzialności zbiorowej   Koraszewski   2023-12-02
Dlaczego Arabowie “zdradzili” Palestyńczyków   Toameh   2023-12-01
Coleman Hughes atakuje porównania między Palestyńczykami a walką Czarnych o wolność w Afryce Południowej i w Ameryce   Coyne   2023-12-01
Prawdziwi eksperci prawa międzynarodowego są zgodni: Hamas jest winny zbrodni wojennych i niemal na pewno ludobójstwa. Ale media ignorują ten przekaz     2023-11-30
Czerwony Krzyż po raz kolejny zawodzi Żydów   Bard   2023-11-28
“Rozwiązanie w postaci dwóch państw” oznacza terroryzm   Greenfield   2023-11-27
Niebezpieczne fantazje Bidena o państwie palestyńskim   Tobin   2023-11-26
Nie, Joe. Powierzenie ONZ odpowiedzialności za Gazę byłoby kiepskim dowcipem   Kontorovich   2023-11-24
Nagroda administracji Bidena dla Iranu w wysokości 10 miliardów dolarów: tylko małe podziękowanie za zorganizowanie wojny, zranienie 56 żołnierzy amerykańskich i próbę wypędzenia USA z Bliskiego Wschodu.   Rafizadeh   2023-11-23
Gaza moja miłość   Koraszewski   2023-11-22
Oszczerstwa o popełnianiu „ludobójstwa przez Izrael mają na celu usprawiedliwienie ewentualnego prawdziwego ludobójstwa na Żydach     2023-11-21
Dlaczego Palestyńczycy nie chcą rządzić Gazą?   Abdul-Hussain   2023-11-18
Gaza, islam i Zachód   Smith   2023-11-17
Pora, żeby Biden publicznie przyznał, że jest to wojna irańskich mułłów przeciwko Izraelowi i Stanom Zjednoczonym   Rafizadeh   2023-11-15
Amerykański front   Rosenthal   2023-11-07
Antonio Guterres nie jest najgorszym sekretarzem generalnym w historii ONZ, ale jest w czołówce   Fitzgerald   2023-11-04
Normalizacja barbarzyństwa. Społeczeństwa, które rezygnują z wolności, wkrótce zobaczą, że zastąpiła ją przemoc.   O'Neill   2023-11-03
Zamknięcie granicy przez Egipt stanowi naruszenie prawa międzynarodowego   Kontorovich   2023-11-01
Po masakrze Żydów przeprowadzonej przez Hamas „GUARDIAN” nienawidzi Żydów jeszcze bardziej   Levick   2023-10-30
Egipt i Jordania odmawiają ratowania palestyńskiego życia     2023-10-28
Wielki Zderzacz Andronów   Koraszewski   2023-10-26
Lepsze pytanie: czego prawo międzynarodowe wymaga od reszty świata w sprawie Hamasu?   Amos   2023-10-25
Właśnie przeczytałem Idź i wróć człowiekiem   Kalwas   2023-10-24
Piekło wojen miejskich nie jest unikalne dla Gazy   Brincka   2023-10-23
Kto i jak współczuje Palestyńczykom?   Koraszewski   2023-10-21
Czy powinniśmy pomagać Palestyńczykom w Gazie?   Destexhe   2023-10-18
Przyzwoici liberałowie mogą wyrządzić więcej szkody niż demonstranci popierający Hamas   Tobin   2023-10-15
List otwarty do redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej” Jarosława Kurskiego   Koraszewski   2023-10-15
Najważniejsza zmiana w świecie arabskim od końca kolonializmu     2023-10-06
ONZ musi zakończyć wykluczanie Tajwanu — zanim będzie za późno   Jacoby   2023-10-05
Zakrzykiwanie cywilizowanego dialogu   Chesler   2023-10-04
Lekcje z Karabachu dla ofiar i  prześladowców   Fernandez   2023-10-04

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk