Prawda

Niedziela, 25 lipca 2021 - 05:36

« Poprzedni Następny »


Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona


Jonathan S. Tobin 2020-03-29

Premier Benjamin Netanjahu podczas konferencji prasowej w dniu 16 marca 2020. Zdjęcie: Yonatan Sindel/Flash90.
Premier Benjamin Netanjahu podczas konferencji prasowej w dniu 16 marca 2020. Zdjęcie: Yonatan Sindel/Flash90.

Wygląda na to, że trwający od roku impas koalicyjny Izraela wreszcie skończył się i nie stało się to ani o jeden dzień za wcześnie. Bez trwałego rządu – w odróżnieniu od tymczasowego rządu, któremu Benjamin Netanjahu przewodził od ponad roku – nie można było stworzyć budżetu, który zacząłby radzić sobie z wpływem pandemii koronawirusa na krajowy system opieki zdrowotnej i na gospodarkę.

 

To jest dobra wiadomość dla Izraelczyków, którzy marzyli o tym, żeby ich polityczni przywódcy przestali wykłócać się i zabrali się za walkę z tym bezprecedensowym kryzysem. Oszczędza im to także udręki czwartych wyborów w mniej niż dwa lata, gdyby nie udało się teraz dogadać. Jednak powinno to także spowodować wyrzucenie na śmietnik fałszywego oskarżenia, że Netanjahu niszczy demokratyczny system kraju – a to twierdzenie zostało w znacznej mierze zaakceptowane przez liberalnych amerykańskich Żydów, którzy nie rozumieją lub nie zgadzają się z poglądami większości Izraelczyków w sprawie bezpieczeństwa.


Nieczysta gra, jak również retoryka przywódców kraju w ostatnim roku, szczególnie w ostatnich tygodniach, od trzecich wyborów na początku marca, były zarówno przygnębiające, jak nieodpowiedzialne. Pokazuje to jak zabałaganiona i niespójna potrafi być izraelska polityka.  


Teza jednak, że taktyki używane przez Netnajahu i jego partię Likud w celu dotarcia do tego wyniku, była w jakikolwiek sposób ciosem dla demokratycznego systemu kraju, zawsze była nieprawdą. System polityczny Izraela ma swoje wady. Jedną z nich jest brak spisanej konstytucji, która zapewniłaby rozdział między władzą ustawodawczą a sądowniczą. To spowodowało awanturę między byłym przewodniczącym Knesetu, Juli Edelsteinem  o techniczną kwestię, czy ustępujący przewodniczący musi opróżnić swoje miejsce pod nieobecność nowego rządu.

 

Taktyka Edelsteina trzymania się swojego stanowiska, aby dać więcej czasu na rozmowy między Netanjahu a Gantzem, nie była budującym spektaklem. Jednak zadziałała i – podobnie jak jeremiady dochodzące z lewicy o gotowości premiera do użycia władzy państwa do narzucenia środków, które zatrzymają szerzenie się wirusa – nie był to sygnał, że kraj jest w niebezpieczeństwie stoczenia się w rządy autorytarne, gdzie opozycja i prasa zostałyby zdławione.


Rzeczywisty zarzut przeciwników Netanjahu nie dotyczy porzucenia demokratycznych wartości, ale wyniku demokratycznego procesu, w którym systematycznie przegrywali. Netanjahu znowu wziął górę, ponieważ jedyna realna alternatywa do rządu pod jego przewodnictwem – koalicja, która wymagałaby poparcia antysyjonistów i Wspólnej Listy – była nie do przyjęcia dla izraelskich wyborców i także dla wielu członków opozycji w Knesecie, którzy byli zdecydowani na usunięcie premiera.


Główną kwestią dla społeczeństwa w trzech wyborach przeprowadzonych w ostatnim roku było dalsze trwanie Netanjahu na stanowisku premiera. Niemniej o ostatecznym wyniku zadecydowała kwestia, której właściwie nie omawiano w tych kampaniach: konflikt z Palestyńczykami. Netanjahu pozostanie na najwyższym stanowisku z powodu solidnego konsensusu, który rozciąga się od umiarkowanej lewicy do prawicy w społeczeństwie izraelskim, a który sprzeciwia się próbom zmuszenia państwa żydowskiego do pójścia na dalsze ustępstwa wobec sił, których celem jest zniszczenie tego państwa.  


Umowa zawarta między Netanjahu a przywódcą partii Niebiesko-Białych, Bennym Gantzem, da Izraelowi stabilny rząd, który może uzyskać poparcie ponad 70 członków Knesetu. Podobno według tego paktu, Netanjahu ma kontynuować jako premier przez kolejne 18 miesięcy, zanim ustąpi miejsca Gantzowi, który poprowadzi kraj przez taki sam okres czasu. 


Chociaż większość nowo wybranego Knesetu chciałaby zastąpienia Netanjahu innym premierem już teraz, fakt, że wymagałoby to polegania na głosach wrogów państwa żydowskiego, ostatecznie skazało te starania na przegraną. Dodajmy do tego spokojne i budzące zaufanie kierowanie przez Netanjahu walką z kryzysem koronawirusa, a jego pozycja była dużo silniejsza niż pozycja Gantza.


Gantz nie mógł stworzyć rządu, ponieważ wielu w partii Niebiesko-Białych nie poparłaby rządu, polegającego na sojuszu z arabskimi partiami, których członkowie są oddani idei zlikwidowania państwa żydowskiego. Niedawne starania Gantza o stworzenie takiej koalicji były negatywnie oceniane przez większość Izraelczyków.


Podobno sondaże, które pokazywały wrogość społeczeństwa izraelskiego wobec takiej koalicji, przekonały Gantza, że pójście na czwarte wybory – jedyna alternatywa do umowy z Netanjahu – byłaby katastrofą dla Niebiesko-Białych. Mocny wynik Gantza przy urnach wyborczych w zeszłym roku był rezultatem prowadzenia kampanii idącej bardziej na prawo od premiera w sprawach bezpieczeństwa, nie zaś na oferowaniu alternatywy do jego polityki. Strach Gantza przed pociągnięciem go do odpowiedzialności przez wyborców w kolejnych demokratycznych wyborach zmusił go do zgodzenia się na kontynuowanie sprawowania urzędu premiera przez Netanjahu. Dlatego też najbardziej lewicowa frakcja w luźnej koalicji składającej się na Niebiesko-Białych – partia Jesz Atid Jaira Lapida – będzie w opozycji zamiast dołączyć do Gantza w rządzie. Inni, którzy także nie mogą znieść Netanjahu, również pozostaną poza tymi staraniami o jedność.


Netanjahu ma swoje wady i spektakl urzędującego premiera, sądzonego pod zarzutem korupcji, (co zdarzy się za kilka miesięcy), jest niefortunny, nawet jeśli oskarżenia są bardziej liche niż o nich mówią jego krytycy. Pozostaje on człowiekiem, któremu ufa większość Izraelczyków, że przeprowadzi ich przez kryzys, nawet jeśli jest chodzącym argumentem na rzecz ograniczenia liczby kadencji sprawowania urzędu premiera.  


Mimo histerycznej krytyki Netanjahu ze strony jego wrogów (tak Izraelczyków, jak również Amerykanów), którzy fałszywie oskarżają go o rasizm i podważanie procesu pokojowego, który Palestyńczycy nieustannie odrzucają – idea, że trzyma się władzy niedemokratycznymi metodami, jest oszczerstwem. Nie będzie rządził wiecznie i prawdopodobnie zostanie zmuszony do odejścia albo przez umowę z Gantzem, albo przez wyrok „winny” w sądzie (w zależności od tego co przyjdzie pierwsze). Jednak skład nowej rządzącej koalicji pokazuje oczywistość, która była przesłonięta wszystkimi sporami na temat Netanjahu. Rząd, który będzie kierował krajem przez następne trzy lata, odzwierciedla szeroki konsensus w sprawach, które są najważniejsze dla większości obywateli. Jeśli to nie jest demokracja, to co nią jest? 


Israel’s democracy was never in danger

JNS. org, 26 marca 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Jonathan S. Tobin

Amerykański dziennikarz, redaktor naczelny JNS.org, (Jewish News Syndicate). Komentuje również na łamach National Review, New York Post, The Federalist, w prasie izraelskiej m. in. na łamach Haaretz.

 

Od redakcji „Listów z naszego sadu”

 

Tymczasem Haaretz opublikował w dziale opinii zdumiewający jak na to medium artykuł znanego (również w Polsce) pisarza, historyka i dziennikarza Gadiego Tauba. (Na język polski tłumaczone były, o ile się orientuje wyłącznie jego książki dla dzieci.) Taub w artykule pod tytułem „Izraelski Sąd Najwyższy ponownie nagina reguły gry” pisze, że nie trudno zrozumieć tych, którzy uważają izraelski Sąd Najwyższy za lewicową instytucję, która nagina reguły prawa. Autor pisze to na marginesie decyzji Knesetu nakazującej przewodniczącemu Knesetu zorganizowanie głosowania, które usunęłoby go ze stanowiska. Juli Edelstein zrezygnował ze stanowiska odmawiając tym samym wykonania polecenia sądu. Izrael – przypomina Taub – nie ma konstytucji, ma prawa podstawowe, a wymiar sprawiedliwości uzurpował sobie prawo do ich interpretacji. W efekcie izraelski system polityczny można określić jako sądokrację. Kiedy SN chce narzucić stanowisko swoich postępowych sędziów, a nie ma do tego podstaw w prawach podstawowych, odwołuje się do „fundamentalnych zasad systemu”. Ponieważ takie zasady nigdzie nie są spisane, więc mogą mówić, co dusza zapragnie. Ilekroć ten zwrot się pojawia, jest to wyraźny sygnał, że sąd zamierza naruszyć zasady rozdziału władzy ustawodawczej i sądowniczej.

 

Artykuł Tauba jest ważnym i ciekawym uzupełnieniem artykułu Tobina.          


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 208 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09
Jestem syjonistą i jestem z tego dumny     2020-05-07
Żałoba po terrorystach   Rosenthal   2020-05-03
Izrael: to nie europejska kolonia   Sufi   2020-05-02
Czy jest niesłuszne pozwolenie Izraelowi na podejmowanie samodzielnych decyzji?   Tobin   2020-04-26
Nowy Nowy Historyk: wychodząc poza Ilana Pappe   Oz   2020-04-07
Lekcje koronawirusa dla rozmów koalicyjnych   Glick   2020-04-06
Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona   Tobin   2020-03-29
W Izraelu koronawirus zbliża ludzi   Leibovich   2020-03-25
Brudne intencje za hasłem ”Free Palestine”   Lekhet   2020-03-23
Prawo do głosu, ale nie do zlikwidowania państwa   Tobin   2020-03-19
Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu   Gerstenfeld   2020-03-14
Rakiety z Gazy: coś więcej niż „niedogodność”   Plosker   2020-03-08
Arabowie na Bliskim Wschodzie, którym się poszczęściło   Tawil   2020-03-04
Problemy Izraela są rzeczywiste, ale rzeczywisty jest także postęp, jakiego dokonał   Tobin   2020-03-03
Donald Trump i lód dziewięć   Rosenthal   2020-02-24
Chcę tego, co oni mają, czyli jak Izraelczycy to robią?   Fitzgeralod   2019-12-26
Rezolucja o podziale: papierowy triumf   Rosenthal   2019-12-16
Zachowywanie pokoju z Jordanią   Glick   2019-12-15
Arabskie państwa roszczą sobie prawo do dziedzictwa po wygnanych Żydach   Julius   2019-12-09
Richard Landes: człowiek, który dał nazwę Pallywood   (Varda Epstein)   2019-12-08
Postępowi Demokraci mylą się w sprawie Izraela – raz jeszcze   Rosenthal   2019-12-07
Nieproporcjonalna obrona cywilna Izraela   Shindman   2019-12-04
Izrael: Podzielony ekran   Glick   2019-12-01
Czterdzieści lat, od kiedy uciekła Victoria i 80 tysięcy innych   Julius   2019-11-29
List do Goldy Meir   Tabarovsky   2019-11-26
Dyplomatyczne deklaracje i fakty w terenie   Collins   2019-11-24
Jak wyjaśnić bezprecedensowe wsparcie dla Arabów przez „rasistę” Netanjahu?     2019-11-08
Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30
Judith Butler pisze recenzję z książki     2019-09-26
Rząd jedności – bez Arabów i bez charedim   Rosenthal   2019-09-23
Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk