Prawda

Czwartek, 8 grudnia 2022 - 20:43

« Poprzedni Następny »


Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?


Daled Amos 2021-01-05

Mansour Abbas (Wideo youtube, zrzut z ekranu)
Mansour Abbas (Wideo youtube, zrzut z ekranu)

W ostatnich kilku miesiącach obserwowaliśmy, jak Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn, Sudan i Maroko zawarły pokój z Izraelem. Przy administracji Bidena gotowej do przejęcia spraw w ciągu kilku tygodni doszliśmy do końca tego historycznego rozdziału o pokoju na Bliskim Wschodzie.

 

Jeśli jednak obecnie impet do pokoju między arabskimi państwami a Izraelem doprowadził nas tak daleko, jak mógł, nadal może mieć on potencjał dla Arabów żyjących w samym Izraelu.


Profesor Daniel Pipes pisze, że Arabowie i muzułmanie coraz bardziej akceptują Izrael, podczas gdy globalna lewica odrzuca go. Pisze, że do teraz, kiedy arabscy Izraelczycy głosowali w izraelskich wyborach, głosowali na radykalne, antysyjonistyczne partie arabskie, które odrzucają wszelką myśl o Izraelu jako państwie żydowskim. 


Pipes wierzy jednak, że to może się zmienić.

Wkracza Mansour Abbas, lat 46, szef islamistycznej partii, ze Zjednoczonej Listy Arabskiej (znanej także jako Ra’am), która ma cztery z 120 miejsc w Knesecie. Pochodzi z miast Maghar w Galilei i jest dentystą z dyplomem z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie. Żonaty, z trójką dzieci, ma praktykę dentystyczną w Maghar.

 

Pan Abbas (nie mylić z Mahmoudem Abbasem, lat 85, szefem Autonomii Palestyńskiej) wyłonił się niedawno jako zawierający umowy polityk, gotowy do pragmatycznego działania na rzecz Arabów w Izraelu. W czasie wyborczej zawieruchy, z nowymi wyborami wyznaczonymi na marzec 2021, stał się natychmiast człowiekiem zmieniającym układ z powodu swojej gotowości do współpracy z Benjaminem Netanjahu i może nawet uratować premierostwo Netanjahu. [podkreślenie dodane]

Przez “pragmatyczne podejście” Pipes rozumie gotowość Abbasa do współpracy z Netanjahu w oparciu o to, co izraelski rząd może zrobić dla arabskiej społeczności. Abbas chce, by Netanjahu złagodził prawne ograniczenia w budowie arabskich miast i zaaprobował potrzebne fundusze do zajęcia się problemem przestępczości w społecznościach arabskich. Skłonienie Netanjahu do udostępnienia potrzebnych zasobów umożliwiłoby Abbasowi zdobycie więcej miejsc w kolejnych wyborach.  

 

Myśl o arabskim członku Knesetu współpracującym z Netanjahu i prawicą, jest nowa, bezprecedensowa – i wydaje się, że zyskała aprobatę arabskich Izraelczyków. Pipes cytuje  Jousefa Makladeha z firmy konsultacyjnej StatNet, który informuje, że “ponad 60 procent [izraelskiej] populacji arabskiej popiera stanowisko posła Mansoura Abbasa, że mogą współpracować z [żydowską] prawicą”. 

 

Jeśli rzeczywiście większość arabskich Izraelczyków jest gotowa poprzeć współpracę z prawym skrzydłem ogólnie, a Likudem i Netanjahu w szczególności, ma to oczywiście implikacje nie tylko dla Izraela, ale także dla szans Netanjahu w marcowych wyborach.

 

To jest ten sam rodzaj pragmatyzmu, który stoi za wynikiem sondażu Makladeha, że “większość arabskiego społeczeństwa jest za porozumieniami pokojowymi z państwami Zatoki”.

 

Według Makladeha, chodzi tu o ekonomiczne możliwości

“Społeczeństwo chce pokoju, nie ma znaczenia z kim, bo przyniesie to ekonomiczne korzyści” – powiedział. Więcej handlu z ZEA, więcej inwestorów z ZEA przybywających do Izraela i izraelskich firm w ZEA będzie znaczyło więcej możliwości dla arabskich Izraelczyków, którzy będą widziani jako logiczni pośrednicy. [podkreślenie dodane]

Wyniki, jakie podaje Makladeh, są traktowane poważnie, ponieważ wcześniej poprawnie przewidział zarówno arabską frekwencję wyborczą, jak i głosy oddanie na Zjednoczoną Listę w ostatnich wyborach. 

 

Abbas i jego partia, Zjednoczona Lista Arabska, są częścią Wspólnej Listy, która sprzeciwiała się zarówno Porozumieniom Abrahamowym – mimo faktu, że jej wyborcy aprobują je – i pomysłowi współpracy z Netanjahu i Likudem, kolejnym pomysłem, który większość arabskich Izraelczyków wydaje się popierać.

 

W dodatku do tego, że wydaje się być po niewłaściwej stronie w sprawie Porozumień Abrahamowych i współpracy z Likudem, Wspólna Lista w sprzeciwie wobec Porozumień Abrahamowych skupia się także na sprawie palestyńskiej. 

 

Według badań Makladeha arabscy Izraelczycy nie są tak zaangażowani w sprawę palestyńską, jak byli kiedyś:

“Nie chodzi o to, że ich nie kochają i nie popierają – znaczna część definiuje siebie jako Palestyńczycy – ale mówią: ‘To jest dla nas zbyt duże. Nie możemy zajmować się sprawą palestyńską. To powinno być zadanie dla USA, Rosji i Francji. To wszystko nie może być na naszych barkach’”.

Abbas istotnie dołączył do Wspólnej Listy w głosowaniu przeciwko Porozumieniom Abrahamowym z ZEA i Bahranem – niemniej wyjaśnia, że głosowanie w taki sposób nie alienuje arabskich zwolenników współpracy z Izraelem:

Głosowaliśmy przeciwko umowom tylko po to, żeby zaprotestować, że nie ma umowy pokojowej z Palestyńczykami. Jeśli będzie prawdziwe porozumienie z Palestyńczykami, będzie prawdziwe porozumienie z 55 państwami muzułmańskimi. Tym jednak, co naprawdę liczy się, jest to, że jesteśmy Izraelczykami, i na nasze działania nie powinno wpływać na to, czy jest pokój z Bahrajnem. Jesteśmy częścią izraelskiego społeczeństwa i chcemy być partnerami. [podkreślenie dodane]

Spróbujcie znaleźć innego członka Wspólnej Listy, który mówi w ten sposób.

 

Nic dziwnego, że narasta napięcie między Mansourem Abbasem a innymi członkami Wspólnej Listy, zarówno dlatego, że zajmuje stanowisko diametralnie przeciwne do ich stanowiska, ale też dlatego, że Abbas wyrabia sobie imię, częściowo ich kosztem.

 

Mansour Abbas zaczyna być identyfikowany z postrzeganą potencjalną zmianą w stosunkach między Izraelem a Arabami wewnątrz żydowskiego państwa.

 

Jak ujmuje to Haviv Rettig Gur z “Times of Israel”: "tektoniczna zmiana, proces ‘normalizacji’ bardziej wewnętrzny i żywotny dla przyszłości Izraela, już się zaczęła bliżej domu”.

 

Wskazuje na post, jaki Mansour Abbas napisał na swojej stronie Facebooka w październiku:

Nie boję się powiedzieć, że wprowadzam nowy, pragmatyczny styl polityczny, równoważąc stałość i zdolność wpływania! Naprawdę wierzę, że jeśli mamy wprowadzić rzeczywiste, konkretne zmiany w naszym społeczeństwie, musimy mieć wpływ na podejmowanie decyzji – co nie znaczy, że musimy zrezygnować z hartu patriotycznego lub religijnego; musimy tylko znaleźć miejsce, gdzie równowaga jest właściwa, znać dokładnie nasze stosunki z Knesetem i wiedzieć, jak działać oraz to, że nasze uczestnictwo nie polega tylko na ogłaszaniu stanowiska.

Gur napisał, że post zdobył 4 300 polubień i że większość ponad 700 komentarzy była pozytywna.

 

Abbas poszedł o krok dalej w wywiadzie telewizyjnym udzielonym arabsko-izraelskiej dziennikarce, Lucy Aharisz, w kanale telewizyjnym online, DemocratTV:

Aharisz: Bądźmy konkretni. [Czy powiedziałby pan:] „Jeśli otrzymamy wystarczająco dobrą ofertę, przewodniczenia komisjom, miejsc w gabinecie, jeśli Netanjahu zwróci się do nas, możemy siedzieć w rządzie z Netanjahu”.

Abbas: Gdybym był normalnym arabskim posłem do Knesetu, który jest przyzwyczajony do pewnego dyskursu, odpowiedziałbym: „Nic z tego. Nigdy nie zgodzimy się na siedzenie w rządzie Netanjahu”. Ale mówię coś innego. Zamiast dawać taką odpowiedź, żeby potem druga strona mogła powiedzieć: “Patrzcie, Arabowie nie chcą integrować się, nie chcą uczestniczyć, nie chcą mieć czegoś do powiedzenia”, odpowiadam „Pewnie”. Jeśli premier lub szef innej partii, który jest kandydatem na premiera, zająłby takie stanowisko [tj. byłby skłonny mieć arabskie partie jako partnerów koalicyjnych], powiedzmy, że są zainteresowani Wspólną Listą, że chcą [nas] w kręgu decydentów, a wtedy będę miał okazję powiedzenia tak lub nie.    

Po co mówić „nie” zanim dostaliśmy ofertę? Po co? Każdy, kto ma prawa stworzenia rządu, niech zwróci się do nas, usiądziemy, podyskutujemy, a potem zdecydujemy.  

Gur pisze: "Fakt, że Mansour Abbas bardzo starannie nie wykluczył roli koalicjanta dla swojej partii, jest tak wyraźnym sygnałem, jak można wysłać, że prosi o zaproszenie. A możliwość, że [to zaproszenie] może być od Netanjahu, zupełnie go nie peszy".

 

Jego analiza wypowiedzi Abbasa i postaw arabskich Izraelczyków jest ostrożnie optymistyczna, jest oparta na rozwoju sytuacji wokół Izraela na Bliskim Wschodzie i w samym Izraelu:  

W miarę, jak sprawa palestyńska blednie w całym świecie arabskim, blednie również wśród izraelskich Arabów. Zaś żądania integracji, zdobycia akceptacji, otrzymania głosu w mediach i w polityce, prawa współdecydowania w sprawach kraju, który zaakceptowali jako własny – nawet jeśli czują, że jeszcze nie zaakceptował ich jako własnych – przytłoczyły stare ideologie.

...Jeśli nowy pragmatyzm Mansoura Abbasa jest jakąś wskazówką, może on sygnalizować, że Arabowie Izraela coraz bardziej myślą o sobie nie w wąskim kontekście arabskim, ale w kontekście izraelskim, jako jedna społeczność wśród wielu, które starają się o zasoby i uwagę w szerszym politycznym krajobrazie.


Przywódcy czasami śmiało idą w nowym kierunku, mając nadzieję, że ich wyborcy podążą za nimi. Wydaje się, że Mansour Abbas nie wierzy, że to się dzieje. Wydaje się uważać – i mimo złorzeczeń ze strony niektórych ludzi w tym tygodniu, może mieć  rację – że arabsko-izraelska społeczność już tam jest, już jest chętna do integracji i wpływania. Pora, argumentuje, by przywódcy izraelskich Arabów za nimi podążyli.

Jak to wszystko zadziała w kolejnych wyborach jest wielką niewiadomą, ale jest tu dodatkowy problem, na który wskazał Gil Hoffman: istnieje reguła w Zjednoczonej Liście Arabskiej Abbasa, która nie pozwoli mu stanąć do ponownych wyborów:

Regułą jest że poseł nie może służyć dłużej niż przez trzy kadencje i nie ma znaczenia, czy kadencja trwa cztery lata, czy cztery miesiące. Abbas jest obecnie w swojej trzeciej kadencji, mimo że po raz pierwszy został wybrany 19 miesięcy temu.

W marcu Abbas może mieć nową partię, taką, która otwarcie sprzeciwi się niektórym stanowiskom Wspólnej Listy – ta zaś, według sondaży, już spadła z 15 do 11 miejsc.

 

Czy rzeczywiście istnieje potencjał na normalizację wewnątrz Izraela, tego dowiemy się prawdopodobnie w marcu.

 

Is The New Middle East Peace Contagious Enough To Spread To Arab Israelis?

 

Elder of Ziyon, 30 grudnia 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Daled Amos
(Bennet Ruda) 


Izraelski bloger piszący o historii i problemach Bliskiego Wschodu, a w szczególności Izraela. Prowadzi blog: http://daledamos.blogspot.com/  


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Niedokładnie Marek Eyal 2021-01-05


Syjonizm

Znalezionych 264 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Długi historyczny rodowód antysemickich („antysyjonistycznych”) Żydów   Amos   2022-11-13
Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny   Pandavar   2022-11-11
Poranek po dniu wyborów   Collins   2022-11-05
Izrael wczoraj i dziś   Koraszewski   2022-11-04
Narracja o „przemocy osadników” i wybory do Knesetu   Blum   2022-10-29
Niebezpieczeństwa państwa Palestyna: wielowymiarowe zagrożenia dla Izraela   Sherman   2022-10-28
Sprawa Jerozolimy jest bardziej złożona niż myślisz   Julius   2022-10-18
Palestyńczycy i ich język   Rosenthal   2022-09-29
Przed krytykowaniem Izraela USA powinny posprzątać u siebie w domu   Bard   2022-09-26
Antysyjonizm i jego korzenie   Frantzman   2022-09-24
Żydowska historia miasta Betar i fałszerstwo osiedla Battir   Rose   2022-09-23
Aby Izrael był bezpieczny, musi pogrzebać złudzenia Oslo   Glick   2022-09-22
Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?   Tobin   2022-09-01
Mędzenie nad Hebronem   Tsalic   2022-08-20
Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20
Szawuot, wojna sześciodniowa i żałosny status quo na Wzgórzu Świątynnym   Blum   2022-06-17
Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię   Tobin   2022-06-14
Kto jest winien zamieszek w Jerozolimie?   Yemini   2022-06-13
Wojna sześciodniowa z 1967 roku: dlaczego nadal ma znaczenie   Harris   2022-06-06
Nieuczciwość Petera Beinarta wobec Ben Guriona i sprawa „transferu ludności”     2022-05-25
List do “Drogiej Europy”   Rosenthal   2022-05-24
Izrael, Holocaust i błąd logiczny post hoc   Jacoby   2022-05-14
Hamas musi zostać zniszczony   Rosenthal   2022-05-09
Dżihad niejedno ma imię   Ruthie   2022-04-11
Antysyjoniści dla Palestyny dyskutują o izraelskich Mizrachijczykach     2022-03-30
Pytania, które zadają Izraelczycy, kiedy jest kolejny zamach terrorystyczny     2022-03-25
Izrael i lekcje z Wiednia i Ukrainy   Fitzgerald   2022-03-21
Wielki przywilej bycia Żydem   Altabef   2022-02-26
Co naprawdę znaczy syjonizm?   Rosenthal   2022-02-21
Na pogardę nie odpowiadamy prośbą o litość   Rosenthal   2022-02-10
Amnesty zniekształca moją arabską tożsamość i niszczy Izrael   Haddad   2022-02-05
Arabski rasizm i “żydowskie państwo”   Toameh   2022-01-21
Powtarzanie słów “nigdy więcej” w obliczu narastającego antysemityzmu   Lyons   2022-01-16
Dlaczego potrzebują podwójnych standardów wobec przemocy na Zachodnim Brzegu?   Tobin   2021-12-29
Izrael – najlepsze miejsce, żeby być Arabem   Eid   2021-12-28
Myśl o żydowskiej Palestynie: nie dla salonowych Żydów     2021-12-24
Światło przewodnie dla rdzennych narodów   Trotter   2021-12-04
Co przemawia przeciw otworzeniu amerykańskiego konsulatu w Jerozolimie   Collins   2021-11-25
Syjonizm humanistyczny, czyli dlaczego warto dostrzegać łajdactwo antysyjonizmu   Koraszewski   2021-11-24
Kiedy Palestyna była koszerna   Rose   2021-11-08
Zrozumieć nienawiść do Izraela   Rosenthal   2021-11-03
To jest plemienny konflikt   Rosenthal   2021-10-30
Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18
Dlaczego Żydzi tak pospiesznie bronią swoich wrogów?   Julius   2021-10-16
“Syjoniści” uczą syjonizmu   Tsalic   2021-10-07
O samowystarczalności w zakresie obrony   Rosenthal   2021-10-04
Raport ONZ z 1949 roku pokazuje, że Arabowie nie chcieli Jerozolimy – chcieli tylko odebrać ją Żydom     2021-09-28
Kiedy zostanie zdyskredytowany mit o “szczęśliwym dhimmi”?   Julius   2021-09-27
Dlaczego Oslo nadal panuje   Glick   2021-09-23
Izrael i niekończąca się wojna z Gazą   Fitzgerald   2021-09-08
Walczcie wreszcie, do diabła!   Rosenthal   2021-09-05
Sprawa roszczeń: dlaczego Polska ma rację   Leibovitz   2021-08-20
Antysemityzm i żydowskie państwo   Rosenthal   2021-08-19
Co “wszyscy wiedzą”   Rosenthal   2021-08-16
Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk