Prawda

Piątek, 7 maja 2021 - 11:41

« Poprzedni Następny »


Powiadom znajomych o tym artykule:
Do:
Od:

Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?


Hussain Abdul-Hussain 2021-03-15


Po raz pierwszy zetknąłem się Rashidem Khalidim na uczelni. Profesor, który dał nam jego książkę jako lekturę obowiązkową, był Palestyńczykiem, który często dawał się ponosić emocjom podczas wykładów. „Powiedzieli nam, że przychodzi iracka armia, żeby pokonać Izraelczyków i wyjechaliśmy z Hajfy na lato, spodziewając się, że wrócimy – powiedział nam profesor. – Ale nigdy nie wróciliśmy”.

Tak poznałem Khalidiego jako historyka, który był o kilka klas powyżej przeciętnego palestyńskiego intelektualisty i z pewnością powyżej amerykańskich “progresistów”, których książki o Palestynie brzmiały bardziej jak pamflety propagandowe niż intelektualne dociekania. Ale Khalidi, którego kiedyś czytałem, dobiera dane, by przedstawić spójny obraz. Khalidi wymaga naukowej rzetelności od autorów piszących o Palestynie/Izraelu, ale sam jej nie praktykuje. Zamiast tego ten palestyńsko-amerykański historyk miesza osobisty pamiętnik z mapą drogową dla palestyńskiego aktywizmu rekomendowanego do zniszczenia Izraela. 


Książka Khalidiego, The Hundred Years’ War on Palestine, zawiera błędy logiczne, brak w niej kluczowych wydarzeń i zdradza niewystarczające zrozumienie spraw globalnych.  


Autor pisze, że brat jego pradziadka, Jusuf Dia Khalidi, wysłał list do założyciela syjonizmu, Theodora Herzla, w którym określił syjonizm jako “naturalny, piękny i sprawiedliwy” i dodał, że “kto mógłby kwestionować prawa Żydów w Palestynie? Mój Boże, historycznie to jest wasz kraj!”


Młodszy Khalidi utrzymuje, że syjoniści używają tego cytatu “w izolacji, bez reszty listu”, w którym starszy Khalidi ostrzega “przed konsekwencjami syjonistycznego projektu”. Tu jednak młodszy Khalidi popełnia błąd logiczny. Uznanie prawa syjonistów do Palestyny jest jedną rzeczą, ostrzeganie przed problemami wykonalności ich projektu jest czymś innym. Kiedy Izraelczycy cytują ten list jako uznanie ich prawa do ziemi Palestyny, nie wyjmują niczego z kontekstu.   


Ponadto, opisując historyczne wydarzenia, Khalidi opuszcza kluczowe sprawy. Kiedy pisze o Aminie Husseinim, Muftim Jerozolimy, nie wspomina o związkach między Husseinim a nazistowskimi Niemcami ani o spotkaniu Husseiniego z Hitlerem. 


Kiedy Khalidi pisze o wojnie 1967 roku, opisuje to jako plan generalny do opanowania całego mandatu Palestyny, co wygodnie pomija szczegóły takie jak zamknięcie Cieśniny Tirańskiej przez egipskiego prezydenta Gamala Abdul-Nasser  - przez którą Izrael importował 90 procent paliw – który to akt doprowadził do wojny. Pomija także słowa ministra obrony, Mosze Dajana, że oczekiwał, iż kraje arabskie zadzwonią do niego, by dostać swoje ziemie z powrotem w zamian za pokój. W odpowiedzi Nasser zwołał Ligę Arabską w Chartumie i wydał słynne trzy "nie", które mówiły: "nie dla pokoju, nie dla uznanie, nie dla pojednania" z Izraelem. 


Khalidi pisze, że wkrótce po Umowach z Oslo, Izrael zwiększył liczbę punktów kontrolnych. Nie wspomina, że w miesiąc po podpisaniu tych umów Palestyńczycy rozpoczęli zamachy samobójcze i że w 1994 roku w pięciu palestyńskich zamachach samobójczych zginęło 38 Izraelczyków. W 1995 roku, kiedy trwało wprowadzanie w życie Oslo, w palestyńskich zamachach samobójczych zginęło 39 Izraelczyków. Khalidi nie wspomina Jahię Ajasza, “Inżyniera”, który planował te zamachy. Zamiast tego Khalidi kojarzy palestyńskie zamachy samobójcze z Drugą Intifadą w 2002 roku, ale także tam mówi, że zamachy były “rezultatem prowokacji” Ariela Szarona po jego wizycie w Kopule na Skale.   


Palestyński Hamas nigdy nie dał pokojowi szansy, a Arafat był albo niezdolny, albo niechętny zapewnieniu bezpieczeństwa przez powstrzymanie Hamasu, zmuszając w ten sposób Izrael do eskalacji działań obronnych nawet podczas rozmów pokojowych. 


„Błędy” Khalidiego dotyczą nie tylko Izraela. Kiedy mówi o Hezbollahu, opisuje go jako wytwór “libańskiej zawieruchy”. Mimo publicznych oświadczeń przywódców Hezbollahu, że pracują dla Iranu, Khalidi odrzuca ich twierdzenia jako bezpodstawne. 


Kiedy mowa o czystce etnicznej w Iraku i Syrii, Khalidi zachowuje anonimowość sprawcy: “Przymusowe transfery populacji na podstawach sekciarskich i etnicznych miały miejsce w sąsiednim Iraku od czasu inwazji Stanów Zjednoczonych i w Syrii po jej wpadnięciu w wojnę i chaos”.  Czytelnik mógłby pomyśleć, że to Ameryka, a nie Iran i jego milicje, jest odpowiedzialna za czystkę etniczną w Iraku, podczas gdy w Syrii takie potworności po prostu zdarzyły się. Khalidi napisał 250 stron o empatii, sprawiedliwości i obiektywności, ale nie wspomniał o zbrodniach wojennych Iranu i Assada.


Czytelnik mógłby być skłonny wybaczyć “błędy” Khalidiego, jako być może niezamierzone „luki pamięci”. W końcu Khalidi nie jest obiektywnym nauczycielem akademickim, ale aktywistą, który był członkiem oficjalnego palestyńskiego zespołu negocjacyjnego i ma związki z palestyńskimi przywódcami.   


Książka pokazuje także niedostateczne palestyńskie zrozumienie globalnych spraw w przeszłości i obecnie. W umyśle Khalidiego sprawa palestyńska jest jasna i prosta: w mandacie Palestyny żyła kiedyś większość arabska. Obcy Żydzi imigrowali en masse, wygnali Palestyńczyków, nielegalnie zbudowali suwerenne państwo, i odmawiają dzielenia go z Palestyńczykami.  


Historia ludzkości uczy nas jednak, że rdzenna większość w jakimkolwiek kraju nie zawsze otrzymuje prawo suwerenności. Kurdowie w Iraku, Turcji i Iranie są rdzenną większością na swoich zdefiniowanych terytoriach, ale nie są suwerenni. Arabowie w Iranie są także rdzenni, ale ich państwo (wielkości Syrii) zostało anektowane przez Iran w 1926 roku i ich prawa zostały od tego czasu przekreślone. Turcja anektowała prowincję Antiochii (wielkości Zachodniego Brzegu) w latach 1930. mimo jej arabskiej większości. 


Khalidi przytacza trzy przykłady kolonializmu – Afrykę Południową, Irlandię i USA – i myśli, że jeśli Palestyńczycy potrafią przedstawić światu sprawę w podobny sposób, mogą pokonać Izrael. Jeśli jednak model USA jest tym, jakiego szuka Khalidi, rdzenna ludność nawet nie zbliża się do uznania za suwerenną. W najlepszym wypadku albo mają autonomię w rezerwatach, albo składają przysięgę na wierność republice amerykańskiej. Palestyńczycy nie są skłonni przysięgać na wierność Izraelowi. Jeśli chodzi o Irlandię, konflikt tam zakończył się podziałem kraju. W Afryce Południowej rasizm był straszliwy i nieporównywalny do sytuacji izraelsko-palestyńskiej, niezależnie od tego jak usilnie palestyńska inteligencja próbuje to zrównywać.  


Khalidi wygodnie pomija rdzenne populacje, których separatyzm nie wygrał, takich jak Szkoci i Walijczycy w Wielkiej Brytanii lub Katalończycy i Baskowie w Hiszpanii. 


Khalidi najbardziej pokazuje swój brak zrozumienia tutaj: “Przewaga, z jakiej korzystał Izrael przy kontynuowaniu swojego projektu, polega na fakcie, że większość Amerykanów i wielu Europejczyków nie widziało zasadniczo kolonialnej natury sytuacji w Palestynie”. Khalidi mówi więc: “Rozbicie tego błędnego rozumienia i pokazanie prawdziwej natury konfliktu jest niezbędnym krokiem, jeśli Palestyńczycy i Izraelczycy mają przejść do postkolonialnej przyszłości, w której jeden lud nie używa zewnętrznego wsparcia, by uciskać i zastąpić drugi”.


Nie tak jednak funkcjonują globalne sprawy. Izrael nie wygrywa dlatego, że Amerykanie i Europejczycy dali się nabrać i kiedy dowiedzą się prawdy, Izrael przegra. Nawet gdyby wszyscy Amerykanie i Europejczycy uwierzyli w palestyńską narrację, samo współczucie nie wpływa na globalną politykę. Spójrzcie tylko na Syrię. Wszyscy Amerykanie i Europejczycy widzą niesprawiedliwość dotykającą Syryjczyków z powodu ich dyktatora, ale nikt nie jest skłonny zrobić cokolwiek w tej sprawie, ponieważ Syria jest strategicznie nieważna. Podobnie jest z Palestyńczykami. Nawet gdyby ich sprawa była oczywista, dlaczego Ameryka lub Europa miałyby poświęcać swoje zasoby, by zmienić sytuację?  


Jeśli Khalidi potrafi odpowiedzieć na te pytania, zrozumie, dlaczego globalne mocarstwa stają po stronie Izraela. Izrael sprzymierzył się z ich interesami jako godny zaufania sojusznik. Niemniej zachodnie mocarstwa nie wystarczyły, by Izrael wygrał. Ameryka stanęła za swoimi irackimi sojusznikami, ale ci nigdy nie mogli tego wykorzystać. Istnieje zasadniczy składnik izraelski, którego Khalidi i większość Palestyńczyków wydaje się nie zauważać: demokracja.


Od 1897 roku syjoniści wybierali swoich przywódców jak w zegarku, z władzą zawsze przekazywaną pokojowo i bezszwowo. Po palestyńskiej stronie Khalidi opisuje Arafata jako “szefa Fatahu [który] wkrótce został przewodniczącym Komitetu Wykonawczego OWP, a to stanowisko, między innymi, sprawował do śmierci w 2004 roku”. Trzydzieści siedem lat bezdyskusyjnego przywództwa i porażek Arafata, ale Khalidi myśli, że to zewnętrzna pomoc dla Izraela umożliwia Izraelowi zwyciężanie nad Palestyńczykami.


Ostatnią perełką w niedostatecznym  rozumieniu globalnych spraw przez Khalidiego jest jego aplauz dla wzrostu znaczenia Indii i Chin. „Być może takie zmiany pozwolą Palestyńczykom… na wytyczenie innej trajektorii niż ta, na której jeden lud uciska inny”. Jeśli Khalidi sądzi, że wybawienie Palestyńczyków przyjdzie z rąk Chin – z ich ludobójstwem Ujgurów i wetem wobec zatrzymania ludobójstwa prowadzonego przez Assada w Syrii – to, jak wszystkie pokolenia Palestyńczyków, Khalidi nadal niczego nie pojmuje. Dlatego też Khalidi jest skonsternowany: dlaczego jego sąsiad i kolega z University of Chicago, Barack Obama, który prawdopodobnie podziela pogląd Khalidiego na Izrael/Palestynę, nie narzucił takiego poglądu, kiedy był prezydentem? Odpowiedź brzmi, że w polityce wiodą  narodowe interesy, a “narracje” idą za nimi.


Palestyńczycy będą nadal żyć w niedoli nie dlatego, że świat jest źle poinformowany, ale dlatego, że nie przyswoili sobie greckiej mądrości: poznaj siebie. Zatem, zbudujcie demokratyczny ruch, który przyłączy interesy Palestyńczyków do interesów większych mocarstw – włącznie z Izraelem. W ten sposób Palestyńczycy zdobędą państwo zamiast spędzać nadchodzące stulecie, podobnie jak poprzednie, na pisaniu pełnych frustracji książek. Próbował to Salam Fajjad, ale nie mógł tego zrobić sam. Być może dlatego Fajjada nie ma w książce Khalidiego, który woli trzymać się słów takich jak kolonializm, rdzenny, apartheid i Edward Said — słów, które powodują dobre samopoczucie ich autorów, ale będą utrzymywać Palestyńczyków w niedoli.  


Can Palestinians be wrong?

4 marca 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Hussain Abdul-Hussain


Iracko-libański dziennikarz i naczelny kuwejckiej gazety „Al Rai” w Waszyngtonie. Wcześniej pracował w utworzonej przez amerykański Kongres Arabic TV, przed tym był reporterem w wychodzącej w Bejrucie The Daily Star. Jest absolwentem Amerykańskiego Uniwersytetu w Bejrucie, gdzie studiował historię Bliskiego Wschodu.

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Dowód Marek Eyal 2021-03-15


Syjonizm

Znalezionych 195 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09
Jestem syjonistą i jestem z tego dumny     2020-05-07
Żałoba po terrorystach   Rosenthal   2020-05-03
Izrael: to nie europejska kolonia   Sufi   2020-05-02
Czy jest niesłuszne pozwolenie Izraelowi na podejmowanie samodzielnych decyzji?   Tobin   2020-04-26
Nowy Nowy Historyk: wychodząc poza Ilana Pappe   Oz   2020-04-07
Lekcje koronawirusa dla rozmów koalicyjnych   Glick   2020-04-06
Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona   Tobin   2020-03-29
W Izraelu koronawirus zbliża ludzi   Leibovich   2020-03-25
Brudne intencje za hasłem ”Free Palestine”   Lekhet   2020-03-23
Prawo do głosu, ale nie do zlikwidowania państwa   Tobin   2020-03-19
Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu   Gerstenfeld   2020-03-14
Rakiety z Gazy: coś więcej niż „niedogodność”   Plosker   2020-03-08
Arabowie na Bliskim Wschodzie, którym się poszczęściło   Tawil   2020-03-04
Problemy Izraela są rzeczywiste, ale rzeczywisty jest także postęp, jakiego dokonał   Tobin   2020-03-03
Donald Trump i lód dziewięć   Rosenthal   2020-02-24
Chcę tego, co oni mają, czyli jak Izraelczycy to robią?   Fitzgeralod   2019-12-26
Rezolucja o podziale: papierowy triumf   Rosenthal   2019-12-16
Zachowywanie pokoju z Jordanią   Glick   2019-12-15
Arabskie państwa roszczą sobie prawo do dziedzictwa po wygnanych Żydach   Julius   2019-12-09
Richard Landes: człowiek, który dał nazwę Pallywood   (Varda Epstein)   2019-12-08
Postępowi Demokraci mylą się w sprawie Izraela – raz jeszcze   Rosenthal   2019-12-07
Nieproporcjonalna obrona cywilna Izraela   Shindman   2019-12-04
Izrael: Podzielony ekran   Glick   2019-12-01
Czterdzieści lat, od kiedy uciekła Victoria i 80 tysięcy innych   Julius   2019-11-29
List do Goldy Meir   Tabarovsky   2019-11-26
Dyplomatyczne deklaracje i fakty w terenie   Collins   2019-11-24
Jak wyjaśnić bezprecedensowe wsparcie dla Arabów przez „rasistę” Netanjahu?     2019-11-08
Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30
Judith Butler pisze recenzję z książki     2019-09-26
Rząd jedności – bez Arabów i bez charedim   Rosenthal   2019-09-23
Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28
Jeśli chcesz pomóc Izraelowi, porzuć słowo ”konflikt”   Rose   2019-07-25
Wymazywanie historii Jerozolimy; wymazywanie TWEETów   Collins   2019-07-17
To nie jest Ferguson   Rosenthal   2019-07-09
Zasadniczy “przywilej”   Rosenthal   2019-07-05
Uderzenie młotem nie ”judaizuje” Jerozolimy, ani nie zabija procesu pokojowego   Tobin   2019-07-03
Jak odzyskać roztrwoniony dar 1967 roku   Rosenthal   2019-06-13
Jak przywódcy izraelskich Arabów wypaczają znaczenie demokracji   Krygier   2019-06-12
Kwestionowanie mitu o ”białym, kolonialnym” Izraelu   Julius   2019-06-05
Nadchodzący kryzys konstytucyjny Izraela   Rosenthal   2019-06-03
”Dzień Nakby” tylko infantylizuje arabską agresję   Kryger   2019-05-30
Powody, dla których trwają wojny z Gazą     2019-05-23
Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk