Prawda

Czwartek, 21 października 2021 - 05:21

« Poprzedni Następny »


Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania


Liat Collins 2020-10-25


Rok 2020 nie jest jakimkolwiek rokiem – nigdzie na świecie. W obliczu politycznej polaryzacji pogorszonej reperkusjami pandemii koronawirusa Izrael szykuje się do obchodów 25. rocznicy zamordowania premiera Icchaka Rabina.

 

Każdy Izraelczyk powyżej czterdziestu lat pamięta dokładnie, gdzie był, kiedy usłyszał, że  Rabin został zastrzelony 4 listopada 1995 roku. Kiedy Eitan Haber, doradca medialny Rabina, zmarł na początku tego miesiąca, większość z nas natychmiast przypomniała sobie jego zaszokowany głos, oznajmiający, że Rabin został „zamordowany przez zabójcę w Tel Awiwie”.  


Gdyby Rabin zmarł z przyczyn naturalnych, media dokonałyby przeglądu jego osiągnięć wraz z wyborem archiwalnych zdjęć i to byłoby wszystko. Zdjęcia pokazywałyby Rabina jako szefa sztabu podczas wojny sześciodniowej; premiera, który pomógł IDF pozbierać się po wojnie Jom Kipur; przywódcę, który rozkazał przeprowadzenie Operacji Entebbe i który podpisał Umowy z Oslo z Palestyńczykami i znacznie popularniejszy traktat pokojowy z Jordanią.

 

Ale Rabin nie umarł z przyczyn naturalnych. Umarł straszliwą śmiercią – zamordowany przez Żyda, który fundamentalnie zmienił Izrael.

 

Protestujący zebrani w pobliżu rezydencji premiera na rogu jerozolimskich ulic Smoleńskiego i Balfoura często narzekają, że Benjamin Netanjahu zamienił to miejsce w fortecę. Mają rację.   Częściowo jest tak prawdopodobnie po to, by odciąć się od głośnych demonstracji, ale jest to także na żądanie agencji bezpieczeństwa, które nie mogą pozwolić na ryzyko kolejnego zamachu, jaki kiedyś wydawał się niewyobrażalny. 

 

Jako parlamentarna reporterka “Jerusalem Post” często widywałam Rabina. W owych dniach, kiedy naiwnie wierzyliśmy, że żaden izraelski premier nigdy nie może zostać zamordowany, dziennikarze mogli podchodzić bardzo blisko, a więc często widziałam jego charakterystyczny półuśmiech i zbywający gest ręką, i słyszałam jego kostyczne dowcipy.

 

Byłam obecna na skromnej ceremonii w jego gabinecie w piątek rano we wrześniu 1993 roku, kiedy podpisał Pierwszą Umowę z Oslo, uznającą OWP. Użył zwykłego długopisu i wydawał się niechętny i smutny.

 

Widziałam Rabina z rodziną, kiedy zabrał żonę i wnuki na wyprawę do Petry w Jordanii w 1995 roku, zatrzymując się, żeby zrobić zdjęcia, a Leah [żona Rabina] marudziła, by pił wodę. Później byłam świadkiem, jak Rabin i król Jordanii Hussein spacerowali razem po ogrodach Pałacu Zimowego w Akabie, gdzie wyglądali jak para starych przyjaciół.

 

Moim ulubionym wspomnieniem jest wycieczka w 1993 roku do obozu nielegalnych imigrantów z okresu mandatowego w Atlit, gdzie Rabin opowiadał o swoich przeżyciach jako zastępcy dowódcy Palmachu i nocnej operacji, podczas której pomagali w ucieczce ponad 200 imigrantów.  

 

Ludzie Palmachu musieli dostarczyć nowoprzybyłych na górę Karmel, do bezpiecznego kibucu Beit Oren i Rabin wziął na barana dwulatka idąc najszybciej jak mógł.

 

“W połowie drogi pomyślałem, że naprawdę bardzo się pocę – opowiadał Rabin. – Wtedy zrozumiałem, że ciepła, mokra strużka, która płynie mi po plecach, była dziełem dzieciaka. To jest jednak tylko jedna z rzeczy, jakie musiałem robić, by służyć krajowi” – dodał z tym swoim półuśmiechem.

 

(To oczywiście, jest lepsza opowieść niż wspominanie ostrzelania Altaleny – statku przywożącego broń dla IZL we wczesnych latach istnienia państwa. Po śmierci Rabina jednak, zrozpaczony spiker Knesetu, Dow Szilanski, który przybył jako imigrant na tym statku, powiedział mi, że wybaczył Rabinowi, kiedy ten miał dość odwagi, by złożyć wizytę rodzinie Szilanskiego podczas sziwa, żałoby po synu zabitym podczas pełnienia służby wojskowej.)

 

Pisałam o tych wspomnieniach już wcześniej. Nie zmieniły się. W tym roku jednak, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebujemy przypomnienia, że Rabin ani nie był świętym, ani diabłem.

 

Gdyby nie zginął w taki sposób, prawdopodobnie nadal słyszelibyśmy od czasu do czasu  jego przemówienie w Knesecie, w którym porównywał mieszkańców Wzgórz Golan, sprzeciwiających wycofaniu się, do [obracanych wiatrem] “kręcących się śmigieł”. To byłby powtarzany fragment zamiast oznajmienia Eitana Habera o morderstwie.

 

Dzisiaj wydaje się dziwne wspomnienie, że ostatnia kadencja Rabina jako premiera odznaczała się sporami o opuszczenie Golanu. Pamiętam nawet mieszkańców żydowskich społeczności w Gazie, którzy wybrali się w podróż solidarnościową na Wzgórza Golan, gdzie wydawało się, że ludziom grozi rychła utrata ich domów.  

 

Dzisiaj wiemy, jak katastrofalne byłoby oddanie Wzgórz Golan reżimowi Assada w Syrii. W ten sam sposób, w jaki nawet ci, którzy najbardziej żarliwie popierali wycofanie się Ariela Szarona z Gazy, widzą niebezpieczeństwo coraz bardziej nasilających się ataków rakietowych i tuneli terroru, jak ten odkryty kilka dni temu.

 

Kusi zabawa w “co by było, gdyby?”: Co byłoby, gdyby Rabin nie został zamordowany? Nie można tego wiedzieć, ale nie sądzę, że pozostałby u władzy. Choć lewica często twierdzi, że zamordowanie Rabina zabiło proces pokojowy, ten proces był najeżony minami, które dosłownie wybuchały wokół nas, zanim go zastrzelono. Lewica skupia się na podżeganiu (z którego część dokonywali prowokatorzy z Szin Bet, tacy jak Awiszai Rawiw), które poprzedzało morderstwo, ale palestyńskie samobójcze  zamachy bombowe, które towarzyszyły procesowi Oslo, były równie wielką częścią tła.

 

Podobnie, nie sposób wiedzieć, czy Rabin kontynuowałby drogą, na którą pchał go Szimon Peres, czy też dokonałby odwrotu. W końcu to Rabin zajął twarde stanowisko podczas pierwszej intifady i deportował setki terrorystów Hamasu do Libanu.

 

Na tych działaniach postanowiła niedawno skupić się demokratyczna kongresmenka, Alexandria Ocasio-Cortez, w czasie, kiedy ta rocznica zbiega się z szczytem gorączki wyborczej w USA. AOC (skrót, pod jakim jest znana) wycofała się z imprezy upamiętniającej Rabina, organizowanej przez Americans for Peace Now, po burzy w mediach społecznościowych ze strony zwolenników Palestyńczyków. Najwyraźniej nie chciała być kojarzona z izraelskim przywódcą, mimo że zdobył on pokojową Nagrodę Nobla – wraz z Jaserem Arafatem i Szimonem Peresem – za swoją rolę w Umowach z Oslo.  

 

Fakt, że Peace Now nie jest wystarczająco liberalny dla AOC, nie wróży dobrze nikomu z nas.

 

Nawiasem mówiąc, w tym tygodniu izraelskie społeczeństwo podzieliło się w sprawie leczenia w szpitalu Hadassah w Jerozolimie sekretarza generalnego OWP Saeba Erkata. 65-letni Erekat po przeszczepie płuc został szczególnie silnie dotknięty przez COVID-19 i – podobnie jak wielu funkcjonariuszy OWP i Hamasu – postanowił dla siebie samego zawiesić kampanię bojkotu i antynormalizacji, by dostać opiekę medyczną w izraelskim szpitalu.  

 

Jedni mówili, że Izrael zajął jedyne moralnie słuszne stanowisko przez zgodę na leczenie go, inni mówili, że państwo żydowskie nie ma żadnego obowiązku dbania o kogoś, kto nie dalej jak w maju powiedział w Russia Today TV: “OWP nie zrodziła się, by poprawić warunki życiowe Palestyńczyków. My – OWP – zrodziliśmy się, by przywrócić suwerenną Palestynę z wschodnią Jerozolimą jako stolicą”. (Tłumaczenie MEMRI.)

 

Po 25 latach pozostają blizny po zamordowaniu Rabina – co jest dowodem głębokich ran. A w 2020 roku polaryzacja i rozłam są ewidentne nie tylko wokół rocznicy jego śmierci. W momencie jednak, kiedy sytuacja wydawała się rozpaczliwa, w tym tygodniu pojawił się promyk nadziei tam, gdzie był najbardziej potrzebny.  

 

Zastępca spikera Knesetu, Mosze Arbel (Szas) zainicjował “Kartę wzajemnego szacunku”, napisaną wraz z ministrem Michaelem Bitonem (Niebiesko-Biali) i podpisaną jak dotąd przez około 70 członków Knesetu. 


O tej porze roku przypominamy, że słowa mogą zabijać. Ale słowa mogą także uzdrawiać. Celem tej Karty, według Arbela, jest “ochrona wzajemnego szacunku mimo ważkich różnic zdań. Jej celem jest pozwolenie nam na walkę o nasze zasady w sposób, który nie tworzy nienawiści lub podziałów”. To są słowa, które warto wziąć do serca w każdym czasie.

 

Remembering Rabin, as the 25th anniversary of his assassination approaches

Jerusalem Post, 24 października 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Liat Collins

Urodzona w Wielkiej Brytanii, osiadła w Izraelu w 1979 roku i hebrajskiego uczyła się już w mundurze IDF, studiowała sinologię i stosunki międzynarodowe. Pracuje w redakcji “Jerusalem Post” od 1988 roku. Obecnie kieruje The International Jerusalem Post.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 220 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18
Dlaczego Żydzi tak pospiesznie bronią swoich wrogów?   Julius   2021-10-16
“Syjoniści” uczą syjonizmu   Tsalic   2021-10-07
O samowystarczalności w zakresie obrony   Rosenthal   2021-10-04
Raport ONZ z 1949 roku pokazuje, że Arabowie nie chcieli Jerozolimy – chcieli tylko odebrać ją Żydom     2021-09-28
Kiedy zostanie zdyskredytowany mit o “szczęśliwym dhimmi”?   Julius   2021-09-27
Dlaczego Oslo nadal panuje   Glick   2021-09-23
Izrael i niekończąca się wojna z Gazą   Fitzgerald   2021-09-08
Walczcie wreszcie, do diabła!   Rosenthal   2021-09-05
Sprawa roszczeń: dlaczego Polska ma rację   Leibovitz   2021-08-20
Antysemityzm i żydowskie państwo   Rosenthal   2021-08-19
Co “wszyscy wiedzą”   Rosenthal   2021-08-16
Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09
Jestem syjonistą i jestem z tego dumny     2020-05-07
Żałoba po terrorystach   Rosenthal   2020-05-03
Izrael: to nie europejska kolonia   Sufi   2020-05-02
Czy jest niesłuszne pozwolenie Izraelowi na podejmowanie samodzielnych decyzji?   Tobin   2020-04-26
Nowy Nowy Historyk: wychodząc poza Ilana Pappe   Oz   2020-04-07
Lekcje koronawirusa dla rozmów koalicyjnych   Glick   2020-04-06
Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona   Tobin   2020-03-29
W Izraelu koronawirus zbliża ludzi   Leibovich   2020-03-25
Brudne intencje za hasłem ”Free Palestine”   Lekhet   2020-03-23
Prawo do głosu, ale nie do zlikwidowania państwa   Tobin   2020-03-19
Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu   Gerstenfeld   2020-03-14
Rakiety z Gazy: coś więcej niż „niedogodność”   Plosker   2020-03-08
Arabowie na Bliskim Wschodzie, którym się poszczęściło   Tawil   2020-03-04
Problemy Izraela są rzeczywiste, ale rzeczywisty jest także postęp, jakiego dokonał   Tobin   2020-03-03
Donald Trump i lód dziewięć   Rosenthal   2020-02-24
Chcę tego, co oni mają, czyli jak Izraelczycy to robią?   Fitzgeralod   2019-12-26
Rezolucja o podziale: papierowy triumf   Rosenthal   2019-12-16
Zachowywanie pokoju z Jordanią   Glick   2019-12-15
Arabskie państwa roszczą sobie prawo do dziedzictwa po wygnanych Żydach   Julius   2019-12-09
Richard Landes: człowiek, który dał nazwę Pallywood   (Varda Epstein)   2019-12-08
Postępowi Demokraci mylą się w sprawie Izraela – raz jeszcze   Rosenthal   2019-12-07
Nieproporcjonalna obrona cywilna Izraela   Shindman   2019-12-04
Izrael: Podzielony ekran   Glick   2019-12-01
Czterdzieści lat, od kiedy uciekła Victoria i 80 tysięcy innych   Julius   2019-11-29
List do Goldy Meir   Tabarovsky   2019-11-26
Dyplomatyczne deklaracje i fakty w terenie   Collins   2019-11-24
Jak wyjaśnić bezprecedensowe wsparcie dla Arabów przez „rasistę” Netanjahu?     2019-11-08
Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk