Prawda

Środa, 17 sierpnia 2022 - 03:08

« Poprzedni Następny »


Powiadom znajomych o tym artykule:
Do:
Od:

Rosyjski tyran Władimir Putin


Waller N. Newell 2022-03-04

Putin podczas wideokonferencji z Bidenem 7 grudnia 2021. (Źródło: Wikipedia)
Putin podczas wideokonferencji z Bidenem 7 grudnia 2021. (Źródło: Wikipedia)

Działania rosyjskiego przywódcy wyrażają zasadniczą i niezmienną prawdę o naturze ludzkiej, którą ignorujemy na naszą zgubę. 


Kiedy Władimir Putin wysłał rosyjskie siły na Krym w 2014 roku, ówczesny sekretarz stanu, John Kerry, wyraził bezgraniczne zdumienie, że taka imperialna agresja może zdarzyć się w nowoczesnych czasach. To było jak coś z “XIX wieku”. Reakcją Kerry’ego na obecną inwazję na Ukrainę była podobna konsternacja, kiedy ten patrycjuszowski dyplomata amerykański lamentował, że wojna odwróci uwagę Putina od współpracy z Kerrym w sprawie zmiany klimatu. Wspólne obu reakcjom było zdumienie, że materialne kalkulacje i sprawy absorbujące zachodnie demokracje, mogą być zniszczone przez odrodzenie się staromodnej, tyrańskiej ambicji.


Jak pokazałem w mojej książce Tyrants: Power, Injustice, and Terror, zapowiedź nieszczęścia wisiała w powietrzu od lat. Widać to było po wielkich, geopolitycznych ambicjach Putina w sprawie przywrócenia panowania Rosji nad przynajmniej częścią jej posiadłości z czasów Paktu Warszawskiego, bez zwracania większej uwagi na pragnienia żyjących tam ludzi. Tak samo, jak poprzednie podboje Osetii i Krymu przez Putina zaszokowały ludzi, którzy nie rozumieli, że postęp historii nie uczynił tyrańskich ambicji czymś przestarzałym i niemodnym, ale jest powracającym i trwałym rysem ludzkiej psychiki i politycznego krajobrazu, jego obecna agresja znowu szokuje ludzi, że tak na pozór straszliwie atawistyczne działania są częścią świata, w którym żyjemy. To właśnie ten stosunkowy spokój i dobrobyt demokracji, które usypiają nas i prowadzą do zapomnienia, że wilki takie jak Putin i Xi Jinping zawsze krążą tuż za granicami wolnego samostanowienia. Najnowsza agresja Putina – tym razem wymierzona w sam środek Europy – może mieć pouczający efekt takiego zaszokowania nas, że spojrzymy groźbie tyranii prosto w twarz.


Myślenie, że tyrania w jakiś sposób przestała być modna, pochodzi ze szkoły “racjonalnego aktora” międzynarodowych stosunków, zakorzenionej w materialistycznej interpretacji Thomasa Hobbesa o wyłącznie ekonomicznych interesach własnych motywujących życie polityczne. Ci, którzy aspirują do tyranii i podbojów, są porwani przez pyszałkowate urojenia i trzeba im tylko uświadomić, że w rzeczywistości pragną bezpieczeństwa, zamożności i szansy cieszenia się życiem według własnego uznania.    


Idąc za Hobbesem, naiwnie przypuszczaliśmy, że tyranów takich jak Putin trzeba przekonać, że tak samo jak wszystkie państwa, chcą większego kawałka ekonomicznego tortu. Kiedy zrozumieją, że ryzyko rozpoczęcia wojny – materialne zniszczenia i straty życia ludzkiego – dalece przeważają okazje do zysków, nawet najbardziej przerażający tyran zobaczy, że lepiej jest pokojowo prowadzić negocjacje o większe korzyści ekonomiczne, a potem zasiąść w pierwszym rzędzie w Davos i upajać się aprobatą sobie równych. Z pewnością Putin musi zdawać sobie sprawę z tego, że obciążenia, jakie wojna z Ukrainą nałoży na wątłą gospodarkę Rosji bardzo podważy jego popularność i cofnie modernizację kraju, zostawiając go jako „międzynarodowego pariasa”, jak niedawno ostrzegał prezydent Biden. Lepiej dać rosyjskiemu przywódcy kąsek, którego pragnie – powiedzmy, oderwane regiony wschodniej Ukrainy – z nadzieją że dotrze do niego, iż dalsza agresja nie jest w ekonomicznymi interesie ani jego, ani Rosji.


Teoria racjonalnego aktora nie zawsze jest błędna. Wielokrotnie jednak zaprzeczali jej przywódcy, którzy byli gotowi ryzykować wszystko za perspektywę honoru i zwycięstwa, nie uważając tych ambicji za „pyszałkowate” urojenia, ale raczej za drabinę do historycznej wielkości. W zeszłym stuleciu widzieliśmy wyłonienie się najbardziej w historii tyrańskich agresorów, włącznie ze Stalinem, Hitlerem, Mao i Chomeinim. W każdym wypadku racjonalnie zorientowani zachodni politycy myśleli, że ekonomiczny interes własny tyranów odstraszy ich od wojny na pełną skalę. Kiedy Wielka Brytania i Francja oferowały Hitlerowi Sudetenland, wierzyli, że zaspokoją tym jego głód obejmujący całą Czechosłowację i że dają Czechom ułaskawienie. Zamiast tego zachęciło go to do dalszej agresji. Podobnie, nadzieje na pokojową koegzystencję rozbiła inwazja Afganistanu przez Breżniewa. Jak się okazało, fakt, że Związek Radziecki był ekonomicznie w opłakanym stanie, nie był równie ważny dla jego przywódców, jak przywrócenie rewolucyjnego ducha przez zagraniczny podbój, jak to zrobiono, kiedy Armia Czerwona pozostała w Europie Wschodniej po II wojnie światowej. 


To samo dotyczy Putina dzisiaj. Nie chodzi o to, że nie chce on dobrobytu dla Rosji. Jego wczesna popularność była oparta na ustabilizowaniu rubla. Gospodarka musi jednak zająć dalsze miejsce w stosunku do przywrócenia Rosji narodowej dumy i godności po tym, co uważa on za “katastrofę”: upokarzającą porażkę sowieckiego imperium w zimnej wojnie. Nasi eksperci polityki zagranicznej zbyt często zapominają, że dyktatorzy tacy jak Putin nie przejmują się opinią publiczną ani wynikami gospodarczymi w ten sam sposób, w jaki robią to demokratycznie wybrani przywódcy. Jako dożywotni władcy mogą odłożyć te sprawy na bok w imię służby większemu celowi narodowego honoru.  


Chociaż ambicją Putina jest przywrócenie rosyjskiego panowania nad byłymi państwami Paktu Warszawskiego, w żaden sposób nie pragnie on przywrócenia samego sowieckiego reżimu. Rosyjską historię od dawna rozdziera kulturowy konflikt między tymi, którzy patrzą na Europę, Zachód i Oświecenie jako drogę, którą powinna iść Rosja, a tymi, którzy są lojalni słowiańskiemu nacjonalizmowi, który jest głęboko religijny i nie zainteresowany ekonomicznym dobrobytem. W literaturze ten podział symbolizowały różne nurty Turgieniewa i Dostojewskiego, które Tołstoj przedstawiał jako różnice między St. Petersburgiem a Moskwą. W epoce antysowieckich dysydentów ten podział przedstawiali Sacharow i Sołżenicyn. Putin jest w obozie słowianofilów. Wielbiciel Bierdiajewa, słowianofilskiego krytyka marksizmu-leninizmu, Putin wierzy, że sowiecki komunizm był importowanym z Europy racjonalizmem, który zatruł autentyczną rosyjską duszę, a ta karmiła narodową i artystyczną wielkość kraju.


Czy rosyjska dusza rzeczywiście ma znaczenie dla Putina? Jak pisałem w Tyrants, nowoczesnych tyranów i zdobywców od czasu Robespierre’a podtrzymywała na duchu ideologia. Słowianofilska myśl jest kluczowa dla światopoglądu Putina, obejmując zarówno Bierdiajewa, jak ideologię nowoczesnego autora hasła, Aleksandra Dugina “Euroazjatycki Narodowy Bolszewizm”. Dugin, profesor i popularny intelektualista, próbował uratować to, co uważał za autentycznie rosyjski, agrarny, populistyczny impuls za pierwotną rewolucją bolszewicką, przed “naukowym” socjalizmem Lenina, importowanym z europejskiej myśli, wzywając zamiast tego do “rewolucji archaicznych wartości”, opartych o tradycje “krwi i ziemi” – rodziny, wiejskiego życia i religijnej wiary. Putin zlecił Duginowi przegląd rosyjskiego systemu edukacyjnego, by usunąć wszystkie ślady epoki głasnosti i pieriestrojki Gorbaczowa, bowiem obaj wierzą, że są to oznaki wpełzającego racjonalizmu oświeceniowego i materializmu, które psują Ojczyznę.


Dugin dał Putinowi ideologię, jakiej potrzebował do odrzucenia splamionego europejskiego nurtu sowieckiego komunizmu, rehabilitując równocześnie wielki patriotyczny ruch, włącznie z rehabilitacją Stalina w jego roli wojownika przeciwko Hitlerowi w czasie wojny. Ta ideologia umożliwiła również Putinowi przedstawienie spójnego (jego zdaniem) argumentu, że podczas gdy sowiecki, komunistyczny reżim nie powróci, słowianofilski populizm, który był jego prawdziwą siłą napędową, może zostać odtworzony – narodowa plemienność rozciągająca się na wszystkie słowiańskie narody, włącznie z Ukrainą, Polską i Bałkanami, które musi się zebrać z powrotem w rosyjskie objęcia.


Warta zauważenia jest także fascynacja Dugina Martinem Heideggerem, który użyczył swojego prestiżu czołowego myśliciela Niemiec w latach 1930. Narodowemu Socjalizmowi, popierając go entuzjastycznie. Heidegger uważał, że niemiecki Volk jest umieszczony w “kleszczach” między dwoma globalnymi supermocarstwami technologicznymi: Ameryką i Rosją. W tej walce naród niemiecki musi odzyskać swoje przednowoczesne przeznaczenie i wyprowadzić wszystkie “ludy” z uścisku racjonalistycznego porządku globalnego z powrotem do ich plemiennych korzeni. Dugin przeniósł tę rolę zbawcy narodów z Niemiec Heideggera do Rosji, której duchowe wartości wyzwolą ludzkość od kapitalistycznego materializmu.  


W tym miejscu wspaniała, geopolityczna mapa Putina dla Rosji staje się jaśniejsza. Dugin argumentuje, że zbawcza rola Rosji na świecie musi zacząć się od stopniowego odzyskiwania utraconych braci słowiańskich w Ukrainie i Mołdawii. To jednak jest tylko początek. Długoplanowym celem jest wojna światowa między Rosją a Stanami Zjednoczonymi, przywódcą “burżuazyjnego” Zachodu. Przygotowania do tej wojny obejmują “Eurazjanizm” zawierający sojusz z radykalnym islamem. Dla Dugana wrogość islamistów wobec chrześcijaństwa  znaczy mniej niż ich odraza do zachodniego materializmu i indywidualizmu. W oczach Dugina zwycięstwo Rosji nad Stanami Zjednoczonymi i kapitalistycznym systemem wyzwoli także zwykłych Amerykanów od ich chciwych panów z Wall Street. Napisał list otwarty do „amerykańskiego narodu”, podkreślając solidarność Rosji z nimi.  


Ile z programu Dugina możliwego podboju świata rzeczywiście przyjął Putin lub wierzy, że może go zrealizować? Nie ma żadnej możliwości stwierdzenia tego. To powiedziawszy, jego napad na Ukrainę, suwerenne państwo, którego integralność terytorialną gwarantowały Stany Zjednoczone i Wielka Brytania, pokazuje zapamiętanie pokerzysty ze spelunki, co wydaje się odejściem od jego wcześniejszych preferencji odgryzania kawałków innych krajów, a potem przerywania, by strawić to, przy równoczesnym zapewnianiu Zachodu, że jego żądania zostały zaspokojone.  


Putin jest więc racjonalnym aktorem tylko do pewnego punktu i w bardzo inny sposób niż rozumie się to na Zachodzie. Jego celem jest to, by Rosja była honorowana, potężna i by się jej bano. Nie jest Hitlerem ani Ahmadineżadem, gotowym dążyć do swoich imperialnych ambicji do punktu, kiedy on i Rosja ryzykują zapadnięcie się w płomieniach w finalnym Götterdämmerung, jak Hitler w swoim bunkrze. Putin jest jednak gotowy pójść znacznie dalej w pogoni za swoimi ambicjami niż demokratyczni przywódcy – fakt, o którym wie i wierzy, że daje mu to kluczową przewagę w jego konfrontacjach z Zachodem. Jest gotowy maszerować do samej krawędzi ogólnej wojny w Europie lub może nawet przekroczyć tę linię, i jest gotowy narazić rosyjski naród na skrajne materialne koszty zamiast zadowolić się kawałkiem tortu odmierzonego przez obce mocarstwa. Honor i duma narodowa mają pierwszeństwo. To dlatego musimy przypominać sobie raz za razem, że ambicja tyranizowania i pragnienie honoru kosztem materialnego interesu własnego są niezmiennymi cechami ludzkiej natury.


This story originally appeared in English in Tablet Magazine, at tabletmag.com, and is reprinted with permission.


Vladimir Putin, Tyrant

Tablet, 1 marca 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

 

Waller R. Newell

Profesor nauk politycznych i filozofii, współzałożyciel College of the Humanities przy Carleton University w Ottawie, Canada. Jego najnowsza książka pod tytułem, Tyranny and Revolution: Rousseau to Heidegger, ukaże się wiosną 2022r.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2193 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Czym jest proporcjonalność w prawie międzynarodowym, gdy chodzi o Izrael?   Hirsch   2022-08-16
Palestyńczycy popełniają samobójstwa, podczas gdy ich przywódcy żyją w hotelach i willach   Toameh   2022-08-15
Dżihad i pokój, kiedy wyrosną gruszki na wierzbie   Blum   2022-08-13
O różnych formach oderwania od rzeczywistości   Koraszewski   2022-08-13
Biden i bardzo masochistyczny gwóźdź   Taheri   2022-08-12
Co zobaczył Seward w Jerozolimie   Jacoby   2022-08-09
Pandemia małpiego rozumu   Koraszewski   2022-08-08
Dlaczego zachodni dziennikarze omijają temat nepotyzmu i korupcji w Autonomii Palestyńskiej?   Fitzgerald   2022-08-07
Ekoekstremizm rzucił Sri Lankę na kolana   Ridley   2022-08-04
Zielone marzenia, inflacyjne realia   i Hügo Krüger   2022-08-03
Haniebna polityka Unii Europejskiej wobec mułłów w Iranie   Rafizadeh   2022-08-02
Judaizm zasługuje na taki sam szacunek jak islam   Tobin   2022-07-31
Administracja Bidena finansuje antyizraelskie programy szkolne i propagandę nienawiści   Tawil   2022-07-29
Dyskryminacja z miłości i dobrego serca   Koraszewski   2022-07-29
Odkryte taśmy z wyznaniami Eichmanna   Jacoby   2022-07-27
Wycieczka Bidena do szpitala we wschodniej Jerozolimie   Fitzgerald   2022-07-24
Palestyńczycy robią pranie mózgu światu: mały przykład, który demaskuje cały przemysł palestyńskich kłamstw     2022-07-23
Obecność mitu pod strzechą i blachodachówką   Koraszewski   2022-07-23
Administracja Bidena: najbardziej przyjazna dla irańskich mułłów?   Rafizadeh   2022-07-22
Wyzwolenie Arabów z rąk globalnej lewicy   Mansour   2022-07-21
Biznes zawodowych „obrońców praw człowieka”   Koraszewski   2022-07-20
NATO w Madrycie: To nie będzie ostatni szantaż Erdoğana   Bekdil   2022-07-20
Palestyńskie tortury: raport dla ONZ     2022-07-19
UNRWA nadal uczy nienawiści, ale administracji Bidena to nie przeszkadza   Fitzgerald   2022-07-17
Od dziesięcioleci istnieje „Plan Marshalla” dla Palestyńczyków. Nie zadziałał     2022-07-16
Covid, wojna i inne troski   Koraszewski   2022-07-15
Strach i odraza w Iranie   Fitzgerald   2022-07-14
Biblia dla pana proboszcza   Kruk   2022-07-13
Jak naruszyliśmy standardy pewnej „społeczności”   Koraszewski   2022-07-12
Kto ukradł palestyńską ziemię? Jordania   Bard   2022-07-09
Śmierć dziennikarki, kim są winni?   Flatow   2022-07-07
Konformizm w domu wariatów jest strategią przetrwania   Koraszewski   2022-07-06
Wielka Brytania i jej polityka wobec Jerozolimy   Fitzgerald   2022-07-05
Wojny pełne błędnych kalkulacji   i Alberto M. Fernandez   2022-06-30
Najwspanialszy wynalazek ludzkości   Koraszewski   2022-06-30
Kraje arabskie ponownie odtrąciły UNRWA na konferencji o pomocy finansowej     2022-06-30
Sudan: Ludobójstwo, o którym nikt nie mówi   Rehov   2022-06-30
Monolog prowincjonalnego Hamleta   Kruk   2022-06-29
Niech już UNRWA wreszcie umrze   Blum   2022-06-29
Gdzie były media, kiedy niezależne dochodzenie uznało Amnesty International za organizację „instytucjonalnie rasistowską”?   von Koningsveld   2022-06-28
To nie jest artykuł o Shireen Abu Akleh   Collier   2022-06-27
W poszukiwaniu lekarstwa na obłęd   Koraszewski   2022-06-27
Amnesty International UK jest „instytucjonalnie rasistowska”, „kolonialistyczna” – a jej antysemityzm jest z tym ściśle powiązany     2022-06-25
Kiedy aktor jest aktorem   Jacoby   2022-06-24
Burzenie domów i zagarnianie ziemi, o których nikt nie mówi   Toameh   2022-06-23
Dziwaczna francuska sprawiedliwość   Carmon   2022-06-22
Turcja uderza na Irak, Syrię, Cypr i Grecję   Bulut   2022-06-21
Podcast "Guardiana": 34 minuty palestyńskiej propagandy udającej dziennikarstwo   Levick   2022-06-19
„Choroba” przywrócona przez Putina   Taheri   2022-06-18
Podsycanie urojeń Palestyńczyków   Bard   2022-06-18
Mało nas, mało nas do pieczenia chleba   Koraszewski   2022-06-17
Jak UE może chcieć bliższych więzi z Izraelem, finansując równocześnie terrorystyczne organizacje pozarządowe?   Deutsch   2022-06-16
Kilka słów do prezydenta Macrona: Sois Beau Et Tais-Toi   Fitzgerald   2022-06-15
Nuklearne zwycięstwo irańskich mułłów   Rafizadeh   2022-06-14
Co by było, gdyby Izrael traktował Amerykę tak, jak Ameryka traktuje Izrael?   Bard   2022-06-12
Iran: zbliża się lato gniewu   Taheri   2022-06-10
Alternatywny wszechświat palestyńskiej „suwerenności”   Altabef   2022-06-09
Nie zostawiajcie Amerykanów i sojuszników w ciemności   Rafizadeh   2022-06-08
ONZ twierdzi, że Izrael „w przeważającej mierze” ponosi winę za konflikt z Palestyńczykami     2022-06-08
Klinika Odessa - Ostatni felieton Ludwika Lewina   Lewin   2022-06-07
Wyszukiwarka Google promuje antysemityzm   Collier   2022-06-05
Pięćdziesiąt lat temu masakra w Izraelu ujawniła przerażający stan bezpieczeństwa na lotniskach   Gross   2022-06-04
Bibi, PiS, Kafka i pustelnik   Koraszewski   2022-06-03
Dlaczego dla ONZ jedna masakra w meczecie jest o wiele gorsza niż niezliczone masakry w kościołach?   Ibrahim   2022-06-03
Administracja Bidena błędnie rozumie posunięcia Erdoğana   Bekdil   2022-06-01
Oczywista prawda, której świat nie akceptuje: Palestyńczycy są odpowiedzialni za palestyńską przemoc     2022-06-01
Jak zaprzeczyć Holocaustowi, udając że się tego nie robi   Apfel   2022-05-30
Nienawidzący Izraela są naprawdę mistrzami propagandy     2022-05-29
Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk