Prawda

Niedziela, 29 maja 2022 - 00:25

« Poprzedni Następny »


Powiadom znajomych o tym artykule:
Do:
Od:

Zena Agha pisze do “New York Timesa”


Hugh Fitzgerald 2021-11-20

Zena Agha.
Zena Agha.

Żydowscy właściciele “New York Timesa”, rodzina Sulzbergerów, przez dziesięciolecia próbowali działać tak, by nikt nie mógł oskarżyć ich o okazywanie w gazecie sympatii do Żydów lub Izraela. W latach 1930. i podczas wojny “New York Times” świadomie tonował informacje o gehennie Żydów w Europie.

W książce Buried By the Times, Laurel Leff pokazuje, jak “New York Times” konsekwentnie umieszczał najważniejsze wiadomości o traktowaniu europejskich Żydów przez nazistów na ostatnich stronach "obok reklam mydła i pasty do butów". Leff pisze, że w okresie od września 1939 do maja 1945 roku bardzo niewiele informacji o żydowskich ofiarach znalazło się na pierwszej stronie „New York Timesa”. “Sprawa Holocaustu – artykuły o dyskryminacji, deportacji i niszczeniu społeczności żydowskich – dotarły na pierwszą stronę ‘New York Timesa’ tylko 26 razy i tylko w sześciu z tych artykułów Żydzi byli identyfikowani jako główne ofiary”.


Leff wskazuje, że “New York Times” często używał bardziej ogólnego określenia, takiego jak “uchodźcy” lub podając tylko kraj zamieszkania tych ofiar nazizmu, którzy byli Żydami. W recenzji jej książki Gal Beckerman pisze: “Nawet bardziej szokujące niż notoryczne chowanie artykułów zawierających słowo ‘Żyd’ [na dalekich stronach] jest to, jak często to słowo było wymazywane z artykułów, które bezpośrednio zajmowały się prześladowaniami Żydów. Chwilami było to niemal surrealistyczne. Jak można opowiedzieć o powstaniu w getcie warszawskim bez wspomnienia Żydów?  ‘New York Times’ zrobił to jednak, opisując jak ‘spędzono 500 tysięcy osób do mniej niż 7 procent budynków Warszawy’ i jak ‘deportowano 400 tysięcy osób’ na śmierć w Treblince. Jak to ujmuje Leff, ta gazeta, ‘kiedy publikowała artykuł na pierwszej stronie, opisywała uchodźców szukających schronienia, Francuzów narażonych na konfiskaty lub cywilów umierających w niemieckich obozach bez wyjaśnienia, że tymi uchodźcami, Francuzami i cywilami był w większości Żydzi’”.


“New York Times” był zupełnie niezainteresowany wojną, jaką Arabowie rozpętali w 1948 roku, żeby zniszczyć młode państwo żydowskie. Zbył również sprawę 900 tysięcy Żydów wygnanych z krajów arabskich. Przez całe lata 1950. w zasadzie ignorował egipskie ataki terrorystyczne na izraelskich cywilów, ale potępił izraelską inwazję na Synaj w 1956 roku, której celem było zakończenie tych ataków. Nigdy nie informował o syryjskim ostrzale z Wzgórz Golan żydowskich farmerów. Nie poinformował o tym, że jordańska armia wysadziła w powietrze 55 synagog na Starym Mieście Jerozolimy ani o wyrwaniu dziesiątków tysięcy kamieni nagrobnych na starożytnym cmentarzu żydowskim na Górze Oliwnej, których część rozbito i użyto jako materiał budowlany, a inne użyto do wyłożenia podłóg w wojskowych latrynach. Nie ma o tym wzmianki w tym szacownym piśmie.


Ostatnio jednak “New York Times” przechodzi samego siebie z antyizraelskimi publicystami, takimi jak Nicholas Kristof  i Tom Friedman, oraz gośćmi, włącznie z Peterem Beinartem i Mustafą Akjolem.


W artykule The New York Times, Again, na łamach “Algemeiner” z 8 listopada 2021 roku Jerold Auerbach pisze:

Nic nie wydaje się godniejsze publikacji w “New York Times” niż rozszarpywanie Izraela. Oczywiście, nie jest to nic nowego. Dziesięciolecia przed powstaniem żydowskiego państwa, które można krytykować, istniała wisząca w powietrzu groźba syjonizmu, by doprowadzać do wściekłości wydawcę, redaktorów, a z czasem publicystów i szefów biura w Jerozolimie. Już przy okazji Deklaracji Balfoura (1917 r.), która wzywała do “ustanowienia w Palestynie narodowego domu dla żydowskiego narodu”, “New York Times” miał obsesję na puncie niebezpieczeństwa syjonizmu dla patriotycznej lojalności amerykańskich Żydów…

Rodzina Sulzbergerów, bojąc się oskarżenia o “podwójną lojalność”, była zdecydowana nie dawać Izraelowi żadnych przychylnych relacji prasowych. Według “New York Timesa”, Izrael postąpił źle, stawiając przed sądem Adolfa Eichmanna i chcąc przekonać świat, że jego głównymi ofiarami byli Żydzi, a nie „ludzkość”. Po wojnie sześciodniowej “New York Times” nie mógł zrozumieć, co daje Izraelowi prawo zakładania osiedli na “Zachodnim Brzegu”. Czy mogło to mieć coś wspólnego z Mandatem Palestyńskim, Artykuł 6, który nakazywał “gęste osadzenie Żydów na tej ziemi”? Jakiej ziemi? Ziemi przeznaczonej przez Ligę Narodów na część żydowskiego domu narodowego, który rozciągał się od Golanu na północy do Morza Czerwonego na południu i od rzeki Jordan na wschodzie do Morza Śródziemnego na zachodzie. Żydowscy osadnicy robili dokładnie to, co zalecał im Mandat Palestyński. Ci osadnicy budowali na ziemi, którą kupili od arabskich właścicieli – część z nich była właścicielami ziemskimi, żyjącymi w Ammanie lub Bejrucie – jak również na ziemi państwowej i nieużytkach. „New York Times” nigdy nie wspominał Mandatu Palestyńskiego w swoich nieżyczliwych relacjach o “osiedlach” (w rzeczywistości, żydowskich wsiach i miastach), a tym bardziej nie wyjaśniał jego postanowień i terytorium, do którego się stosowały.

Przeskoczmy do 7 listopada 2021 roku, kiedy w “New York Times”, w dziale Opinii, pojawił się artykuł zatytułowany Israel is Silencing Us. Autorką jest palestyńska Irakijka, Zena Agha, badaczka zatrudniona w Middle East Institute w Waszyngtonie, której specjalność obejmuje „przestrzenne praktyki i kolonialną kartografię” Izraela. Czyli - Izrael jest źródłem zła z powodu “ciągłego, niepohamowanego wdzierania się na palestyńską ziemię”.

Jak też Izrael okazuje to “ciągłe, niepohamowane wdzieranie się na palestyńską ziemię”? Czy Izrael nie usunął wszystkich swoich obywateli, do ostatniego, z Gazy w 2005 roku w zamian za – nic? Żadnego wdzierania się tam. Czy Izrael nie oferował dwukrotnie rezygnacji z niemal całego Zachodniego Brzegu na rzecz Palestyńczyków w zamian za pokój? W 2000 roku Ehud Barak oferował Jaserowi Arafatowi 92% Zachodniego Brzegu i 100% Strefy Gazy pewną terytorialną rekompensatą dla Palestyńczyków z izraelskiego terytorium sprzed 1967 roku; obiecał także Arafatowi wschodnią Jerozolimę jako stolicę Palestyny, jak również połowę Starego Miasta – Dzielnice Muzułmańską i Chrześcijańską – które byłyby częścią palestyńskiego państwa. Arafat nie odpowiedział; po prostu wymaszerował. Olmert był jeszcze hojniejszy, oferując Mahmoudowi Abbasowi 94% Zachodniego Brzegu i jako rekompensatę dałby Palestyńczykom izraelską ziemię odpowiadającą 5,8% Zachodniego Brzegu oraz połączenie ze Strefą Gazy. Zaoferował wycofanie się z arabskich dzielnic we wschodniej Jerozolimie i oddanie pod międzynarodową kontrolę Starego Miasta – gdzie są najbardziej wrażliwe miejsca święte Jerozolimy. Abbas, tak samo jak Arafat przed nim, po prostu wyszedł.


Żadna z tych ofert nie pokazywała, by Izrael był zainteresowany „wdzieraniem się na palestyńską ziemię”.

Dla wzmocnienia swojej skargi, autorka [Zena Agha] przytacza listę (zmyślonych) nikczemności dokonanych przez żydowskie państwo. Najważniejszym jest, jak można oczekiwać, „okupacja Zachodniego Brzegu”. W jej interpretacji zaaprobowanie przez izraelski rząd ekspansji żydowskich osiedli ma wyraźny cel: “zamknięcie ust niezależnemu monitorowaniu naruszania praw człowieka przez Izrael. Rozciąga nawet “zbrodnie izraelskiej okupacji” na Gazę bez wspomnienia – a może świadomości – że izraelscy osadnicy zostali eksmitowani i izraelscy żołnierze odeszli z Gazy ponad piętnaście lat temu.

Zachodni Brzeg był “okupowany” wyłącznie przez Jordanię od 1948 do 1967 roku, państwo, które nie miało żadnych praw do tego terytorium poza tym, że było jego militarnym okupantem. Judea i Samaria (nazwane przez Jordanię „Zachodnim Brzegiem”) zawsze były włączone do terytorium, które według decyzji Ligi Narodów miało być częścią przyszłego Żydowskiego Domu Narodowego. Zwycięstwo Izraela w wojnie sześciodniowej nie ustanowiło nowego roszczenia, ale pozwoliło Izraelowi na zrealizowanie już istniejącego roszczenia.

Tak więc, twierdzi ona (Zena Agha), że “pięć milionów albo więcej Palestyńczyków żyje pod izraelską okupacją wojskową”. Jednak, według Centralnego Urzędu Statystycznego Autonomii Palestyńskiej (2018) jest to populacja wyolbrzymiona o dwa miliony. Jest wysoce nieprawdopodobne, by w trzy lata mogła niemal podwoić się. Jeśli chodzi o izraelską “okupację”, najlepszym być może przykładem jej fałszywego twierdzenia jest Hebron, najstarsza żydowska społeczność na świecie i starożytna żydowska stolica, zanim król Dawid przeniósł swój tron do Jerozolimy. Obecnie dwieście tysięcy Arabów i siedmiuset Żydów mieszka w podzielonym Hebronie.

Agha wliczyła dwa miliony ludzi w Gazie jako żyjących “pod izraelską okupacją wojskową”. Nie żyją pod okupacją. Ani też nie żyją pod okupacją Palestyńczycy na Obszarach A i B na Zachodnim Brzegu. Izrael dobrowolnie oddał pełne panowanie nad Obszarem A, zachowując jedynie kontrolę bezpieczeństwa na Obszarze B.  


W Hebronie Żydzi byli nieprzerwanie obecni przez ponad trzy tysiące lat, za wyjątkiem dwóch lat po pogromie 1929 roku, kiedy wszyscy Żydzi albo zostali zabici, albo uciekli; 160 Żydów wróciło w 1931 roku. Arabowie przybyli do Hebronu około 1600 lat po Żydach; czy Agha naprawdę uważa, że Hebron powinien być uznawany za „żydowską okupację”? A teraz Hebron ma 200 000 Arabów i tylko 700 Żydów. Kto w tym drugim z kolei, najświętszym mieście judaizmu jest prawdziwym okupantem?


Agha twierdzi, że Izrael umyślnie “zamyka usta” tym, którzy monitorują naruszenia praw człowieka, co jest wyraźną aluzją do sześciu NGO, których personel obejmuje członków LFWP. Izrael zdelegalizował te NGO nie dlatego, że “monitorują naruszenia praw człowieka”, ale z powodu przekonujących dowodów, że te NGO przekazują fundusze do LFWP i pomagają rekrutować członków dla tej grupy terrorystycznej. W Izraelu działa 500 NGO, które monitorują zachowanie Izraela; Izrael pozostawił w spokoju 494 z nich. Jeśli Izrael chciał zamknąć usta wszystkim tym, którzy “monitorują naruszanie praw człowieka”, to bardzo źle się starał, ale oczywiście nigdy nie było takiego zamiaru. Izrael chciał tylko zamknąć drogę tym, którzy pomagali finansować terroryzm i werbować ludzi do grupy terrorystycznej LFWP.

Agha nie daje się zniechęcić obfitymi dowodami, które obalają jej twierdzenie o izraelskich “naruszeniach praw człowieka”, którym umyślnie “zamyka się usta” i “kontynuuje delegitymizowanie, odbieranie funduszy i na trwałe zamyka palestyńskie NGO”. Niemniej w styczniu 2020 roku 135 palestyńskich NGO działało na Zachodnim Brzegu, we wschodniej Jerozolimie i w Gazie. To doprawdy nie jest argument na rzecz zamykania. Autorka kończy stwierdzeniem, że celem Izraela jest “atakowanie palestyńskich obrońców praw człowieka przez przyklejanie etykiety ‘terror’ ich legalnemu działaniu”, by ułatwić “ciągłe, niepohamowane wdzieranie się [Izraela] na palestyńską ziemię”…

Liczby są jeszcze bardziej dewastujące dla twierdzenia Zeny Agha niż pisze autor artykułu w „Algemeiner” – nie 135, ale łącznie 500 NGO działa na Zachodnim Brzegu, we wschodniej Jerozolimie i w Gazie.


Dowody z nagranych rozmów i wideo, że te sześć NGO jest ściśle związane z LFWP, kwity na wpłacone pieniądze oraz transfer funduszy, personel LFWP pracujący równocześnie dla tych NGO – wszystko to powinno przekonać ludzi o otwartych umysłach, ale Zena Agha do takich nie należy. Jej słowa o „ciągłym, niepohamowanym wdzieraniu się na palestyńskie ziemie” całkowicie ignorują pełne izraelskie wycofanie się z Gazy i ze znacznej części Zachodniego Brzegu (poza Strefą C) oraz oferty izraelskich premierów rezygnacji z między 92% a 94% Zachodniego Brzegu włącznie z rekompensującymi terenami ziemi z samego Izraela. Palestyńczycy z miejsca odrzucili te oferty. “Wdzieranie się na palestyńskie ziemie”? Jakie wdzieranie się?  


Przy mieszance dezinformacji i złej woli Zeny Agha mogła by doskonale pasować do Patricka Kingsleya w jerozolimskim biurze „New York Timesa”, a nawet zostać szefem tego biura.


Zena Agha the New Jerusalem Reporter for the New York Times

Jihad Watch, 11 listopada 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Hugh Fitzgerald

Jest publicysta Jihad Watch

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2125 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16
Gaz ziemny dla Hezbollahu, ale nie dla UE?   Bryen   2022-04-15
Nie, Sekretarzu Blinken, palestyński terror nie jest “bezsensowny”   Suissa   2022-04-15
Kiedy rządy stają po stronie antysemitów   Tobin   2022-04-14
“Kiedy Biden zobaczy, że jego błędy szkodzą interesom Ameryki?”   Toameh   2022-04-13
Wielki rosyjski energetyczny przekręt   Meotti   2022-04-12
Wojna zmienia ludzi w bestie   Koraszewski   2022-04-12
To demografia, głupcze!   Bard   2022-04-10
Wykopanie Rosji z Rady Praw Człowieka ONZ jest pustym gestem   Tobin   2022-04-07
Nieskończona ignorancja wiązania potrzeb Ukrainy z izraelską Żelazną Kopułą   Frantzman   2022-04-07
Jak Unia Europejska finansuje działania na Zachodnim Brzegu łamiące międzynarodowe prawo i podważające pokój   Van Koningsveld   2022-04-06
Obywatel i jego ewolucja w czasie i przestrzeni   Koraszewski   2022-04-06
Irański emerytowany generał: Rosja nie powinna być pośrednikiem w rozmowach nuklearnych     2022-04-05
Pod sztandarem walki z faszyzmem i o prawa człowieka   Koraszewski   2022-04-04
Prawdziwy powód krytykowania izraelskiej reakcji pomocowej dla Ukrainy   Altabef   2022-04-04
Oskarżenie o apartheid, Porozumienie Abrahamowe i “właściwa strona historii”     2022-04-03
Co się dzieje w gabinecie Putina?   Koraszewski   2022-04-01
Czy wywiad USA podrasowuje dowody o Iranie?   Bard   2022-03-31
PMW demaskuje żałosne “potępienie” terroru przez Abbasa   Marcus   2022-03-31
Jak Putin wydał miliony na szerzenie fałszywych informacji o szczelinowaniu   Ridley   2022-03-30
Wiara i człowieczeństwo - przypadek islamu   Koraszewski   2022-03-29
Dla Żydów fake news nie zaczynają się od Trumpa – zaczynają się od Al Dury   Amos   2022-03-28
Arabia Saudyjska i ZEA odmawiają poparcia USA przeciwko Rosji, ponieważ USA odmawiają poparcia ich przeciwko Iranowi     2022-03-28
BBC, rewizja historii i wynalezienie starożytnej Palestyny   Collier   2022-03-27
Grupa na wydziale prawa Harvardu, próbuje tak zdefiniować “apartheid”, by pasował do Izraela     2022-03-26
Czekiści z ulicy Sezamkowej   Koraszewski   2022-03-26
“Uczyńmy antyamerykańskie dyktatury znowu wielkimi”   Rafizadeh   2022-03-25
Kolejny palestyński “umiarkowany” jest zdemaskowany   Flatow   2022-03-24
Porażka odstraszania   Stewart   2022-03-24
Posłaniec z nieudanej przeszłości wskazuje ku problematycznej przyszłości   Tobin   2022-03-23
Jak odstraszyć wystraszonego, że nie dość straszy?   Koraszewski   2022-03-21
Czechosłowacka opcja   Rosenthal   2022-03-20
Zwycięzcą w wojnie z Ukrainą nie będzie Rosja ani Ameryka. Będą nim Chiny   Stern   2022-03-19
Jeśli chcesz prawdziwego pokoju, nie nalegaj na podział Jerozolimy, @USAmnIsrael     2022-03-19
Dlaczego świat tak bardzo obchodzi to, co Izrael robi w sprawie Ukrainy?   Tobin   2022-03-18
Amnesty International przyznaje, że chce zniszczenia Izraela   Collier   2022-03-17
Wymyślanie dyskryminacji tam gdzie jej nie ma   Abdul-Hussain   2022-03-16
Przeciwstawianie się Putinowi jest czymś więcej niż sympatią dla słabszego   Tobin   2022-03-15
Sonata na cztery kałachy i czołg   Koraszewski   2022-03-15
Nowa Wielka Gra   i Hügo Krüger   2022-03-14
Reakcje “przebudzonych” na wojnę w Ukrainie   Goska   2022-03-14
Coraz więcej i więcej…   Bard   2022-03-13
To nie jest irańska umowa Obamy. To jest coś dużo, dużo gorszego   Noronha   2022-03-12
Eksperci szukający zrozumienia   Koraszewski   2022-03-10
“Między Kijowem a Gazą” – ukrainizacja palestyńskiej narracji     2022-03-09
Ruch Putina na rzecz podkopania obudzonego Zachodu   Blum   2022-03-08
Putin i prawo niezamierzonych konsekwencji   Taheri   2022-03-08
Następnym celem zastraszania przez Rosję może być Izrael   Svetlova   2022-03-06
Dlaczego irańscy mułłowie są zachwyceni nuklearną umową z Bidenem   Rafizadeh   2022-03-05
Niemcy w historycznym zwrocie porzucają proputinowską politykę wobec Rosji   Kern   2022-03-05
Rosyjski tyran Władimir Putin   Newell   2022-03-04
Moce sprawcze globalnego znikania   Zbierski   2022-03-04
Barbarzyńcy doszli do wniosku, że już można   Koraszewski   2022-03-02
Czego Izrael musi nauczyć się z wojny w Ukrainie   Steinberg   2022-03-01
Dlaczego Arabowie nie ufają administracji Bidena   Toameh   2022-02-27
Minął kolejny dzień wojny   Koraszewski   2022-02-27
Najlepszy sojusznik Putina   Koraszewski   2022-02-26
Spojrzeć kłamstwu w oczy   Koraszewski   2022-02-25
Katar i gry wojenne   Collins   2022-02-25
Wolność słowa w Wielkiej Brytanii?   Bergman   2022-02-24
Czy zwracamy zbyt dużo, czy zbyt mało uwagi na “Szwadron”?   Tobin   2022-02-24
Mój ojciec był idiotą   Koraszewski   2022-02-23
Pięciogwiazdkowy dżihad palestyńskich przywódców   Toameh   2022-02-22
Administracja Bidena blokuje gazociąg z Izraela do Europy   Kern   2022-02-22
Dramat mieszkańców Gazy   Fitzgerald   2022-02-19
Nie wolno zaprzeczać nazistowskim korzeniom arabskiego antysemityzmu   Julius   2022-02-17
Kto pamięta Gitę Sahgal?   Koraszewski   2022-02-17

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk