Niedziela, 28 maja 2023 - 14:01

« Poprzedni Następny »

Evolution, children and murderers

Powiadom znajomych o tym artykule:

Evolution, children and murderers

Andrzej Koraszewski 2021-06-28

Front page of the New York Times, 28 May 2021
Front page of the New York Times, 28 May 2021

Evolution has endowed us with an instinct to care for children; Christianity and Islam, surprisingly often, recommend raising children with the help of a rod. Cruel corporal punishment, beating children at home and in school, is slowly receding together with a weakening of religious influences. The cruelty in Catholic institutions for children, mostly towards orphans, was carefully hidden for a long time, and the occasional discoveries of criminal, or borderline criminal, treatment of children in these institutions are just the tip of the iceberg.

In the history of religion children are a separate chapter. Clerics recommend love and care, but this care encompasses absolute obedience with the possibility of killing the wayward child. In our time it is still practiced in Islam, mainly against daughters whose behavior is not liked by their parents or other relatives.


A religious culture often breaks down instincts formed by evolution, allowing for cruelty against one’s own children (though, frankly speaking, the evolutionary instinct of taking care of the young does not protect them against infanticide among humans nor among other animals). The protection of one’s own children, however, is so strong an impulse that it can easily be exploited both by religious and secular rulers. The blood libel, with a long history of falsely accusing Jews of kidnapping and murdering Christian children for ritual purposes, can be best described as a phenomenon of exploiting this protective instinct for religious and political aims. These accusations hark back to the first centuries of Christianity, but they became a real scourge in the Middle Ages, when they were the source of countless pogroms, murders by mobs, trials where admissions of guilt were coerced by torture, burnings at the stake and finally, confiscation of property and  extremely profitable cults of the alleged victims.


The Church was aware of the villainy behind these accusations, which may be seen in the attempts to stop the canonization of the children whose deaths were  blamed on Jews. The Vatican eagerly accepted such cults, whether of William of Norwich (who disappeared in 1144) or Hugh of Lincoln (who disappeared in 1255) or Simon of Trent  (1475). Christian blood libel has survived up to our times, and you can still find people who deeply and honestly believe in it. 


There are many good books about the blood libel, but significantly fewer about the exploitation of children in political propaganda. As yet I haven’t seen any attempts to look at it from the perspective of evolutionary psychology. Many people have noticed the love tyrants have for a photo-op with small children; there are books that show ties between fanatical ideologies and brutal programs of child-indoctrination from the cradle, of raising children to become murderers, of child soldiers, and, finally, of using children in war propaganda by accusing the enemy of cruelty towards children, of deliberately murdering children, of brutal treatment of those who are small, weak and defenseless. A child, especially a specific child with a name and a surname, a child transformed into a symbol, has long been used in propaganda campaigns, and proof that the accusations were suspect or straightforwardly false does not weaken the power of such a symbol. (It is exactly in evolutionary psychology that the explanation may be sought.)


The exploitation of children in war propaganda that accompanies Arab-Jewish wars is extremely interesting. In Arab anti-Israeli propaganda material we can find literally hundreds of pictures of children killed in Syria and other places in the world with captions stating that these children were killed by Israeli soldiers. In our time, when thanks to modern technology it’s relatively easy to find the original picture and to debunk the fraud, you might think that such actions would be counterproductive. Nothing could be more wrong. The effectiveness of such actions is perfectly illustrated by Mark Twain’s remark: “A lie can travel halfway around the world while the truth is putting on its shoes”. (Earlier Francis Bacon put it a bit differently: “Audacter calumniare, semper aliquid haeret” – Slander boldly, something always sticks.)


A child in war propaganda has an additional advantage – it moves not only “our” side but evokes empathy and sympathy from bystanders. Especially when our hatred of the eternal enemy can be tied to the eternal prejudices of these bystanders. A hurt child allows the incitement of hatred, and hatred is magic. It bewitches, it whips up the desire to murder, it allows one to share lofty emotions, to share the desire to murder in conjunction with a vision of one’s own nobleness.


Surprise has often been expressed at the ease with which Westerners embrace and repeat every lie about Palestinian children killed or otherwise hurt by all-powerful Jews. Recently (though mainly on Israeli or pro-Israeli websites) many return to the New York Times issue with pictures of 67 children who lost their lives during the eleven days when Israel defended itself from another terrorist aggression from the Gaza Strip.


This newspaper earlier published a photo of an Israeli policeman standing over a bloodied man, and the journalist who sent this photo must have known that the policeman was defending the life of an American-Jewish tourist who was beaten by an Arab mob, but labeled it as a picture of a Jewish policeman harassing a peacefully demonstrating Palestinian. This same newspaper published a picture of a grieving father holding his dead baby, suggesting that Israel was the culprit, though the paper knew that the child was killed by an “errant” Hamas rocket. This same newspaper, which never missed an opportunity to suggest Jewish cruelty against Palestinian children, this time went a step further by presenting its readers with pictures of 67 children who “wanted to be doctors, writers, engineers” and whose life was tragically stopped. 


The American newspaper didn’t write that the blame for the deaths of these children rests firmly and exclusively on terrorists from Gaza armed and financed by Iran. It skipped the information about the attack on Israel with thousands of rockets, it skipped the earlier history of murderous rocket attacks, terrorists attacks, and arson. Most of all, it skipped the ideology of these terrorists – to fight Jews to the end of the world, to glorify “martyrs”, to raise children to be murderers from their most tender years – and the constant endangering of the lives of their own civilians.


No, according to this newspaper, evil, devious Jews just decided one day to kill scores of Palestinian children.  


Why did these children die (besides the fact, non-essential for this reputable newspaper, that Israel was defending itself against aggression from terrorists)? A tiny bit of skepticism in the editorial office would be enough to put forward a few questions which somehow never crossed the mind of anybody in this editorial office. Were there child soldiers among them? It is not difficult to check this, and you can quickly find pictures of some of the same children (teenagers) in uniforms and with weapons in their hands. (Is raising children to be murderers and using children in armed conflicts equivalent to hurting children?  Not for the New York Times if it is a conflict with Jews.) Another question which the editor had a duty to ask was how many of these Palestinian children were killed by rockets that were supposed to kill Jewish children but fell short and landed on the homes of Gaza inhabitants?  (Did the editors of this American newspaper have the information that hundreds of Hamas and Islamic Jihad rockets fell on Gaza territory, destroying both human life and infrastructure, including the power plant and waterworks? Of course they had this information and decided not to forward it to their readers.) Could the editors of the New York Times be unaware of the fact that the strikes by the Israeli Air Force were extremely precise and targeted rocket launchers and stores of the terrorists’ rockets, and that civilians died not so much from Israeli strikes as from explosions of rockets stockpiled by terrorists and deliberately placed among the civilian population?  I doubt if there is any such possibility that they were unaware of this.        

Is it possible that the decisions how to report about armed conflicts in Syria, Yemen, Nigeria or Congo and how to report about this specific conflict were influenced by the fact that here on the one side are Jews and on the other people who have similar prejudices to ours and in whose propaganda we simply like to believe?


The most famous newspaper in the world not only didn’t care to ask the most basic questions before the publication of material produced in co-operation with Palestinian propagandists, but didn’t do anything – after the mendaciousness of this tear-jerking propaganda article was revealed by others – to inform its readers that they had been misled.


Do we have here another drastic example of the modern blood libel which is supposed to incite anger and hatred by appealing to our instincts formed by evolution in order to strengthen centuries-old prejudices?


Did those prejudices disappear, go away into oblivion, and Western societies are free from them? As if! Less than a hundred years ago tens of millions of Europeans in just a few years fell in love with the idea of murdering European Jews, and this idea was supported not only by millions of Germans but also by millions of citizens both of countries occupied by Nazis and of countries that defended themselves against Nazis.


We can effortlessly find Christian clergy still promoting antisemitic conspiracy theories, stating, among other things, that the kidnapping of Christian children and ritual murders were facts because the “guilty” were convicted by courts, and so we have proof of it. Recently one of my friends described such a case of a priest and a lecturer at a Polish Catholic university, laughing at the depth of his stupidity. I, however, am far from laughing or shrugging off such cases. Presenting facts shown by historians doesn’t make people stop believing in the blood libel. There are no studies on the extent of the disseminating of false myths in churches, as well as (which I think is more important) on links between the old and discredited legend about Jewish bloody rituals and its newer versions which are propagated in a different, more convincing language and from quite different pulpits.   


Translation: Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson                  
















Skomentuj Wyślij artykuł do znajomego: Wydrukuj

Hili: Sodoma i Gomora.
Ja: Co się stało?
Hili: Tęcza nad kościołem.


Credo sceptyka.
Część VI
Lucjan Ferus

Czy to jest właściwy sens bożego planu Opatrznościowego względem ludzkości? Przyznam, że nic z tego nie rozumiem, jaki w końcu jest ten nasz Bóg? Czy taki, jakim Go widzieli Ojcowie Kościoła i najwięksi myśliciele chrześcijaństwa? Bóg ­o nieskończonych i niczym nie ograniczonych możliwościach? Bóg Absolut, mający te wszystkie atrybuty, wymienione na początku? Czy raczej jest On taki, jakim opisują Go autorzy ST?: „Ułomny, plemienny Bóg starożytnych Izraelitów, nie świadomy skutków swych czynów, który musi przekonywać się, co niesie przyszłość. 


Jestem zaniepokojony
Stephen M. Flatow

Widok na nieautoryzowaną placówkę Homesz na Zachodnim Brzegu, 17.11.2022 r. Zdjęcie: Nasser Ishtayeh/Flash90.

Departament Stanu USA mówi, że jest „głęboko zaniepokojony” faktem, że rząd Izraela zniósł zakaz mieszkania Żydów w społeczności Homesh. Cóż, jestem głęboko zaniepokojony tym, że Departament Stanu jest głęboko zaniepokojony.


Homesz był jedną z czterech społeczności żydowskich w północnej Samarii, które ówczesny premier Ariel Szaron jednostronnie zlikwidował, podejmując się wycofania z Gazy w 2005 roku.

Blue line

Wybory w Turcji: nacjonalizm
wygrywa mimo biedy
Burak Bekdil

<span> Kampania reelekcyjna prezydenta Turcji Recepa Tayyipa Erdoğana (po 21 latach rządów) wyznacza cel „przetrwanie naszego kraju w starciu z głównymi mocarstwami zachodnimi, krzyżowcami, wrogami wewnętrznymi, zdrajcami, terrorystami, ateistami i homoseksualistami”. Na zdjęciu: Turecka kampania wyborcza, maj 2023r., zrzut z ekranu wideo.)</span>

Czternastego maja 64 miliony obywateli Turcji poszło do lokali wyborczych w sytuacji dotkliwego kryzysu gospodarczego, pogłębiającego się kryzysu demokracji i rządu, który okazał się całkowicie bezradny w działaniach pomocowych po trzęsieniach ziemi z 6 lutego, w których zginęło ponad 50 tysięcy osób. Blok opozycyjny nigdy nie był silniejszy przeciwko autokratycznemu reżimowi.

Turcja to biedny kraj, w którym dochód na mieszkańca wynosi zaledwie 9 tys. dolarów rocznie. Rośnie deficyt budżetowy, inflacja, bezrobocie. W odpowiedzi kampania prezydenta Erdoğana, stawia za cel „przetrwanie naszego kraju w starciu z głównymi mocarstwami zachodnimi, krzyżowcami, wrogami wewnętrznymi, zdrajcami, terrorystami, ateistami i homoseksualistami”.


Najdziwaczniejszy kraj
pod słońcem
Andrzej Koraszewski 

Liczba Żydów wygnanych z poszczególnych krajów arabskich, którzy dotarli do Izraela w latach 1948 -1972. Źródło: Martin Gilbert, \

Dlaczego w Jerozolimie jest więcej korespondentów zagranicznych niż w Pekinie czy w Moskwie? Dlaczego wszystkie dzieci w piątej klasie dowolnej wiejskiej szkoły znają nazwę Izrael, ale mają kłopoty z wymienieniem krajów sąsiadujących z Polską? Dlaczego większość polskich dziennikarzy nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, gdzie jest stolica Izraela? Dlaczego mamy sto razy więcej ekspertów informujących nas o Izraelu niż ekspertów zajmujących się gospodarką wodną?

Blue line

Główny problem w filogenezie
zwierząt chyba jest rozwiązany
Jerry A. Coyne

Porozmawiajmy o naszych przodkach. (Źródło: Wikipedia)

Jak piszą autorzy nowego artykułu w „Nature”, istnieje pięć głównych grup zwierząt, które powstały na wczesnym etapie ewolucji zwierząt i przetrwały do dziś: żebropławy, gąbki, płaskowce (małe, proste organizmy wielokomórkowe), parzydełkowce i zwierzęta dwubocznie symetryczne (wszystkie inne zwierzęta, od mięczaków po kręgowce).


Problem Departamentu
Stanu z Izraelem
Mitchell Bard

Amerykański ambasador w Izraelu, David Friedman wręcza pierwszy amerykański  paszport z nazwą kraju “Izrael” urodzonemu w Jerozolimie Amerykańskiemu obywatelowi Menachemowi Zivotofskiemu w ambasadzie USA w Jerozolimie 30 października 2020r. Źródło zdjęcia: David M. Friedman/Twitter.

Pierwotnie Departament Stanu USA, zdecydowany, by zapobiec powstaniu państwa żydowskiego, sprzeciwiał się zarówno podziałowi na dwa państwa, jak i uznaniu państwa żydowskiego. Kiedy to zawiodło, dyplomaci USA przez dziesięciolecia próbowali zapobiec rozwojowi sojuszu z Izraelem. Przed administracją Trumpa większość ich wysiłków była poświęcona zmuszeniu Izraela do powrotu do linii rozejmu z 1949 roku. Teraz Departament Stanu chce powrócić do idei podziału, fantazjując o stworzeniu państwa palestyńskiego, o którym wie, że będzie dążyć do zastąpienia państwa żydowskiego.

Początkowo na politykę Departamentu Stanu wobec syjonistów wpłynęła wrogość brytyjskiego Foreign Office (FO). Podobnie jak FO, Departament Stanu był pełen antysemitów, których poglądy kształtowała niechęć do Żydów. Uzupełniali ich 
arabiści, którzy w państwie żydowskim widzieli przeszkodę do realizacji swojej wizji Bliskiego Wschodu i, co najważniejsze, dostępu do ropy naftowej. Dla obu grup Izrael zawsze był źródłem zła w regionie.


Chrześcijanie są mordowani
jak zwierzęta
Raymond Ibrahim

<span> Różni islamscy terroryści – w tym „ISWA [Państwo Islamskie w Afryce Zachodniej], Boko Haram i dżihadyści Ansaru” – są odpowiedzialni za zamordowanie 52 250 chrześcijan w Nigerii od roku 2009. (Zdjęcie: Rok 2020, pogrzeb 350 chrześcijan zamordowanych w Nigerii. (Źródło zdjęcia: Intersociety)</span>

Zgodnie z raportem z 10 kwietnia 2023r., opublikowanym przez International Society for Civil Liberties and Rule of Law, z siedzibą w Nigerii, ludobójstwo chrześcijan w tym kraju osiągnęło nowy poziom.

Według tego raportu od początku islamskiego powstania w 2009 roku w Nigerii „zamordowano 52 250 chrześcijan”. Z każdym rokiem liczba zabitych rośnie. W ciągu zaledwie pierwszych 100 dni tego roku, [od] 1 stycznia do 10 kwietnia 2023 r., nie mniej niż 1041 bezbronnych chrześcijan zostało zarąbanych na śmierć przez nigeryjskich dżihadystów…


“Od rzeki do morza
Palestyna będzie wolna”
Bassam Tawil

Antyizraelscy studenci na wielu kampusach uniwersyteckich w USA, Kanadzie, Australii i Europie często skandują hasło „Od rzeki do morza Palestyna będzie wolna”. To hasło, które zasadniczo oznacza, że Izrael nie ma prawa istnieć na ziemi między rzeką Jordan a Morzem Śródziemnym – innymi słowy na całej ziemi, która obecnie stanowi Izrael – od dawna jest popierane przez grupy islamistyczne, które otwarcie wzywają do wyeliminowania Izraela.


Razem na dobre
i na złe
Athayde Tonhasca Júnior

Jukka krótkolistna © Joshua Tree National Park, Wikimedia Commons:

Przemierzajác pustynię Mojave w 1844 roku kapitan John C. Frémont z Korpusu Inżynierów Armii Stanów Zjednoczonych, późniejszy senator i republikański kandydat na prezydenta Stanów Zjednoczonych, natknął się na jukkę krótkolistną zwaną też drzewem Jozuego (Yucca brevifolia), nieznaną dotychczas białym osadnikom. W raporcie kapitan ostro ocenił swoje odkrycia: „Kojarzone z ideą jałowych piasków, ich sztywna i niezgrabna forma czyni je dla podróżnika najbardziej odrażającym drzewem w królestwie roślin”. Ale Frémont był umiarkowany w porównaniu z Josephem Smeatonem Chase, autorem California Desert Trails(1919): „Jest to dziwny, groźny przedmiot, bardziej przypominający koncepcje Poego lub Doré niż jakiekolwiek dzieło zdrowej Matki Natury. 


Fałszywe oskarżenie
Adam Levick

Ze’ev Żabotyński w mundurze oficera Legionu Żydowskiego.

„Economist” 29 kwietnia w dziale poświęconym sprawom Bliskiego Wschodu i Afryki opublikował artykuł pod tytułem „Jak syjonizm ewoluował od projektu do ideologii”. W artykule twierdzi się, że obecne kontrowersje dotyczące zmian w systemie sądowniczym wskazują na szerszą debatę na temat przyszłości kraju:
"Ruch syjonistyczny Herzla, który rozwijał się w latach poprzedzających założenie Izraela w 1948 r., był zdominowany przez świeckich Żydów podzielonych na dwa główne obozy. Ich piętno jest nadal odczuwalne w izraelskiej polityce dzisiaj. Jednym z obozów kierował Ze'ev Żabotyński, prawicowiec, który czerpał z europejskiego nacjonalizmua w niektórych przypadkach z faszyzmu. "

Blue line

Ekstremiści już planują
wykorzystanie AI
Steven Stalinsky

Neo-naziści, zwolennicy białej supremacji i grupy antyrządowe – brutalni ekstremiści dyskutują i publikują posty na platformach społecznościowych na temat wykorzystania sztucznej inteligencji. Prywatnie i otwarcie rozmawiają o sztucznej inteligencji, testują ją i wykorzystują, a także opracowują własne wersje i rekrutują inżynierów oraz zespoły do specjalnych projektów, w tym do włamań do banków.


Jak Palestyńczycy
próbują zniszczyć Liban
Bassam Tawil

<span>W zeszłym miesiącu z Libanu wystrzelono rakiety na Izrael. Kilka raportów sugeruje, że Hamas stał za atakiem i że Hamas nie mógłby go przeprowadzić bez błogosławieństwa Hezbollahu, pełnomocnika Iranu ds. terroru w Libanie. Na zdjęciu: Przywódca Hezbollahu, Hassan Nasrallah. (Źródło zdjęcie: Wikipedia)</span>

Wielu ludzi w Libanie obawia się, że wspierana przez Iran islamistyczna grupa Hamas i inne palestyńskie frakcje terrorystyczne mogą wciągnąć Liban w kolejną wojnę z Izraelem.

Zaniepokojenie wyrażono po wystrzeleniu kilku rakiet na początku kwietnia z południowego Libanu na Izrael. Kilka doniesień sugeruje, że za atakiem rakietowym stał Hamas. 

Blue line

Wywiad rzeka
o seksie
Andrzej Koraszewski

Papież Franciszek (Wikipedia)

Kilka lat temu młoda poetka postanowiła zrobić ze mną wywiad o seksie. Zaczęła od pytania, jaki był stosunek do tej sprawy mojego pokolenia. Odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że pozytywny, seks przeszkadzał nam w nauce i w pracy, był przyczyną wielu frustracji i konfliktów, krótko mówiąc, nasz  stosunek do seksu nie różnił się specjalnie od stosunku do tego zjawiska tysięcy wcześniejszych generacji.

Nie pajacuj – powiedziała poetka (a właściwie napisała, bo wywiad był elektroniczny) - twoja młodość przypadała na okres rewolucji seksualnej, więc wasz stosunek do tych spraw musiał być zupełnie inny od stosunku pokolenia waszych rodziców.

Tak i nie - odpowiedziaøem -Tak, ponieważ pojawiły się nowe środki antykoncepcyjne, więc zmalało ryzyko jakim wcześniej obarczony był każdy stosunek seksualny. Nie, ponieważ było to tylko przyspieszenie pewnego procesu.


Żydzi mieli powody,
by obawiać się ludobójstwa
Elder of Ziyon

Jest ciekawy wątek Yaira Wallacha ze School of Oriental and African Studies (SOAS) w Londynie, w którym minimalizuje wszelkie groźby ze strony Arabów wobec Żydów w 1948 roku i mówi, że Żydzi wyolbrzymiają te groźby, aby osiągnąć swój cel żydowskiej supremacji...


Credo sceptyka.
Część V.
Lucjan Ferus

Gdyby to ludzie złożyli Bogu w ofierze, jednego ze swych naj­lepszych synów - Jezusa - byłoby to działanie logicznie nie sprzeczne z ówczesnymi poglądami, choć moralnie naganne, bo człowiek tamtych czasów miał już dawno za sobą (choć nie wszędzie), okres ofiary zwany „życie za życie”. Natomiast w omawianym przypadku, ta logika rozumowa­nia jest całkowicie zachwiana i przez to sens tej ofiary staje się całkiem niezrozumiały (przynajmniej dla mnie, ale być może źle to sobie tłumaczę). Oto sam Bóg składa w ofierze (komu, bo chyba nie ludziom?) swego jedynego, ukochanego Syna, by tą ofiarą odkupić grzech pierworodny człowieka, jak i grzechy wszystkich ludzi. Tym samym ich zbawić: „On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy”. Ale nie automatycznie, a jedynie tych, którzy w to wydarzenie uwierzą.


"Economist" promuje krytyka
istnienia Izraela
Adam Levick

Peter Beinart (Wikipedia)

Artykuł w „Economist”, Why Israel is becoming a partisan cause in the United States („Dlaczego Izrael staje się partyjną sprawą w Stanach Zjednoczonych”, 27 kwietnia), w próbie ustawienia w kontekście rzekomo narastającego „niepokoju” amerykańskich postępowców w stosunku do Izraela, zawiera następujące oświadczenie:


Iran: Zastąpienie Chomeiniego
Amir Taheri

<span>Po czterech kolejnych latach ujemnego wzrostu połączonego z dramatycznym spadkiem wartości narodowej waluty irańska gospodarka przypomina na wpół rozbity statek bez kapitana na wzburzonym morzu. (Ilustracja: Bazar w Teheranie, Źródło: Britannica.)</span>

Czy Bill Clinton zastępuje ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego jako „wzór do naśladowania” (marja'a taqlid) dla przywództwa w Teheranie? Pytanie zadane przez irańskiego satyryka nie może być odrzucone jako żart na temat nowego dyskursu opracowanego przez chomeinistyczny establishment.


Inny dżihad Palestyńczyków
przeciwko Izraelowi
Bassam Tawil

<span>Autonomia Palestyńska (AP) chce, by Międzynarodowy Trybunał Karny wydał nakazy aresztowania izraelskich przywódców i ukarał ich za wypowiadanie się przeciwko terroryzmowi lub walkę z nim. Prezydent Autonomii Palestyńskiej Mahmoud Abbas i jego współpracownicy, zamiast potępiać terrorystów za masowe ostrzeliwanie rakietami  izraelskich cywilów, faktycznie wspierają terrorystów. </span>

Najnowsza próba Iranu i jego palestyńskich agentów terroru zabicia jak największej liczby Żydów właśnie zakończyła się kolejnym "zawieszeniem broni" między Izraelem a Palestyńczykami, w którym pośredniczył Egipt. W ciągu pięciu dni walk palestyńskie grupy terrorystyczne w Strefie Gazy, w szczególności Palestyński Islamski Dżihad (PIJ) wystrzeliły ponad 1400 rakiet na Izrael – kraj wielkości New Jersey – zabijając dwie osoby i niszcząc kilka domów i inne budynki.


Krytyka nazbyt zatroskanego
Andrzej Koraszewski

Bardzo spodobała mi się propozycja, aby w następnym konkursie Eurowizji Polskę reprezentowała panna Krystyna Pawłowicz. Niegdyś oszczepniczka, potem profesor nienadzwyczajny, a obecnie podrzutek do Trybunału Konstytucyjnego. Propozycję wysunięto w związku z jej zatroskaniem, że reprezentująca nas w Liverpoolu wokalistka nie śpiewała polskiej piosenki, więc nie reprezentowała Polski.


Iran prowadzi wojnę
z narodem palestyńskim
Bassem Eid

Przez wiele lat czołowe mocarstwa arabskie wykorzystywały naród palestyński i konflikt z Izraelem do własnych celów, ogólnych represji w kraju i agresji za granicą. Raz po raz wzywano Palestyńczyków, by służyli jako mięso armatnie przeciwko Izraelowi, co służyło programowi państw arabskich, które odmówiły rozważenia zawarcia pokoju z Izraelem. Dziś większość świata arabskiego szuka pokoju i nowego zaangażowania z innymi narodami, podczas gdy Iran rozpoczął ideologiczną krucjatę, by zdominować region. 

Blue line

Czy uprawa jabłek
odzwierciedla bigoterię?
Jerry A. Coyne

Obraz Tycjana (Wikiwand)

Nie dałoby się tego wymyślić. Oto doktorant ogrodnictwa z Cornell, który argumentuje, że zamiłowanie ludzi do uprawianych jabłek w przeciwieństwie do ich kwaśnych dzikich przodków odzwierciedla uprzedzenia wobec historycznie wykluczonych społeczności. (Nazywa przodków dzisiejszych jabłek jabłkami „dzikiego typu”. Dziki typ” to w genetyce w dużej mierze przestarzały termin.) 


Izrael pod ostrzałem
i odpowiedź Zachodu
Richard Kemp

Armia izraelska dokłada wszelkich starań, aby chronić swoją ludność cywilną, unikając jednocześnie niepotrzebnych ofiar wśród ludności cywilnej na terytorium wroga. Z drugiej strony przywódcy terrorystów w Gazie upewniają się, że ich żony i dzieci są w pobliżu i gotowe na śmierć, ilekroć istnieje ryzyko ataku przeciwko nim. Celowo umieszczają swoje magazyny broni, miejsca wystrzeliwania rakiet i bojowników wśród ludności cywilnej, w tym w szkołach, szpitalach i budynkach mieszkalnych. Na zdjęciu: Terroryści wystrzeliwują rakiety na Izrael z gęsto zaludnionej dzielnicy mieszkalnej w mieście Gaza. Zrzut z ekranu wideo.)

Kiedy w zeszłym roku Rosja napadła na Ukrainę, zachodnie rządy, organizacje międzynarodowe, media i organizacje broniące praw człowieka słusznie zebrały się bez wahania, uznając potrzebę udzielenia bezwarunkowego wsparcia moralnego narodowi broniącemu się przed brutalnym atakiem.

Dziś widzimy zupełnie inny obraz, gdy Izrael jest atakowany przez agresorów w Gazie, która jest pod każdym względem obcym krajem.

Istnieje pewne podobieństwo między tymi dwoma konfliktami, chociaż mają one zupełnie inną skalę. Zarówno Rosja, jak i Islamski Dżihad w Gazie uważają, że kraje, które atakują, są nielegalne, nie mają prawa istnieć i muszą zostać zniszczone przemocą w ich obecnej formie. Ani Ukraina, ani Izrael nie mają żadnych ambicji terytorialnych ani agresywnych zamiarów wobec swoich napastników – zarówno Ukraina, jak i Izrael toczą wojny czysto obronne, aby chronić swoją ludność cywilną.


Dwaj reformatorzy,
dwa bardzo różne światy
Alberto M. Fernandez

Reforma jest zawsze trudna. W państwach autokratycznych reforma może być, nawet  niebezpieczna, jeśli nie samobójcza. Może osłabiać rządy lub je wzmacniać, tworzyć lub niszczyć społeczeństwa. Zwalczanie reformatorów, demonizowanie ich i prześladowanie może być również narzędziem dla autokratycznych reżimów w celu wzmocnienia ich ortodoksyjnej wiarygodności.


Strefa Gazy – zawsze pamiętaj
jak doszliśmy do tego
David Collier

Ci, którzy mają wystarczająco wiele lat, pamiętają, że były czasy, kiedy Gazańczycy z łatwością dojeżdżali do pracy w Izraelu, a Izraelczycy robili zakupy na rynkach w Strefie Gazy. Kiedy po raz pierwszy przybyłem do Izraela, wielu z tych, z którymi pracowałem, mieszkało w miejscach takich jak Beit Lahia lub Beit Hanoun (dwa miasta na północnym krańcu Gazy). Trwało to przez jakiś czas, nawet po wybuchu pierwszej intifady.

Dorastać we wszechświecie

Położyć kres dezinformacji
na temat GMO
Victor Oria

List izraelskiego ambasadora
jest błędny
Anjuli Pandavar

Problem niedoborów wody
na Bliskim Wschodzie
Nimrod Raphaeli

Jedni chcą zabijać Żydów, 
a Żydzi ne chcą umierać
The Babylon Bee

Credo sceptyka.
Część  IV.
Lucjan Ferus

Rakiety z Gazy
i rakiety z UE
Shoshana Bryen

“Rada ds. Wolności
Akademickiej” Harvardu
Alan M. Dershowitz

i ataki hipokryzji
Liat Collins

Ordo Juris, ludzkie dramaty
i złe dziennikarstwo
Andrzej Koraszewski

Między motylami
i rakietami
Liat Collins

Terroryści tureckiego Hezbollahu:
nowymi sojusznikami Erdoğana
Burak Bekdil

Podżeganie do mordowania Żydów
jest ich zdaniem heroiczne
Elder of Ziyon

Dziewczyna z Krochmalnej,
która nie została Jentł
Patrycja Walter

1660 Izraelczyków zginęło od
obietnicy zakończenia terroru
Mitchell Bard

Co dalej w sprawie uczciwości
sztucznej inteligencji?
Andrzej Koraszewski 

Blue line

Rasy - konstrukt

Zielone energie

Zmiana klimatu

Pogrzebać złudzenia Oslo

Kilka poważnych...

Przeciwko autentyczności

Nowy ateizm


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


Pod sztandarem

Wielki przekret

Łamanie praw człowieka

Jason Hill

Dlaczego BIden

Korzenie kryzysu energetycznego


Pytanie bez odpowiedzi

Bohaterzy chińskiego narodu

Naukowcy Unii Europejskiej

Teoria Rasy


Heretycki impuls

Nie klanial


Wojaki Chrystusa

 Palestyńskie weto

Wzmacnianie układu odpornościowego

Wykluczenie Tajwanu z WHO

Drzazgę źle się czyta

Sześć lat


Papież Franciszek


Pseudonaukowa histeria...

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk