Prawda

Sobota, 30 maja 2020 - 07:59

« Poprzedni Następny »


Powiadom znajomych o tym artykule:
Do:
Od:

Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości. Suplement „B”.


Lucjan Ferus 2020-01-19

Klasztor na Monte Cassino bezpośrednio po wojnie.
Klasztor na Monte Cassino bezpośrednio po wojnie.

Jest to dokończenie poprzedniej części, Suplementu „A”. Przypomnę gwoli ścisłości, iż te dwa suplementy stanowią swoistą „wstawkę” w niniejszym cyklu, której zadaniem jest wcześniejsze zapoznanie Czytelników „Listów z naszego sadu” z sednem książki Leo Zena pt. Tak wymyślono chrześcijaństwo, czyli odtworzoną w niej najbardziej prawdopodobną historią pierwowzoru Jezusa z Ewangelii – zeloty walczącego z tyranią Rzymu Jana z Gamli, potomka rodziny królewskiej Hasmoneuszy (Machabeuszy), Króla Żydów i Arcykapłana. Ponieważ jego historię Autor książki opisał na samym końcu, po trzeciej części cyklu zaproponowałem owe suplementy.


Poprzednią część skończyłem na opisie tragicznego epizodu jaki miał miejsce w fortecy Masada w 73 r., kiedy to w desperackim akcie rozpaczy/odwagi, ok. tysiąca żydowskich rebeliantów popełniło zbiorowe samobójstwo. To wydarzenie skłoniło Autora książki do uznania tego aktu, jako „koniec tragicznej sagi ostatnich potomków królewskiej rodziny Hasmoneuszy”, którzy „brali udział w walce i zapłacili wysoką cenę za dążenie do szczytnego patriotycznego celu”. Mimo wszystko, to jeszcze nie koniec tej historii i na następnych stronach w rozdziale pt. „Rozwój doktryny” czytamy:

„ Hasmoneusz Jan z Gamli, pokonany i stracony w okresie świąt Paschy w 36 r. przez Lucjusza Witeliusza, bardzo szybko został pozbawiony godności Mesjasza i zapomniany przez esseńczyków w Judei, lecz nie przez esseńczyków z Egiptu. W 70 r. po zburzeniu Jerozolimy i jej Świątyni z rozkazu Tytusa, terapeuci z Aleksandrii rozpoczęli pracę nad stworzeniem nowej boskiej formy świadomości religijnej, która podejmowała na nowo ideę Logos /../ żydowskiego filozofa Filona z Aleksandrii, zakładając istnienie nowej postaci „Mesjasza”. Nie był on już „Synem Bożym Władcą Świata”, /../ lecz „Synem Bożym, Zbawcą Świata”.

 

Dało to początek doktrynie mającej na celu wypracowanie nowej religii, która poprzez jakiś genialny synkretyzm, łączyłaby w sobie zarówno aspiracje świata żydowskiego, jak i świata pogan, /../ zaspakajałaby zbiorowe wyobrażenie o uniwersalnej postaci Zbawcy podzielane przez cały świat starożytny. U zarania procesu dostosowawczego esseńczycy z Aleksandrii postanowili strzec „historycznej prawdy” własnej wiary skupionej wokół ukrzyżowania Jana z Gamli i zbrojnej walki zelotów, które to wydarzenia wręcz obrosły legendą w oczach części Żydów.

 

/../ rozproszone po wszystkich prowincjach Imperium resztki narodu żydowskiego, którym udało się uniknąć rzezi, w obliczu tak katastrofalnych wydarzeń zmuszone były poddać ponownej ocenie własną historię. Dla wszystkich stało się jasne, że zelocki mesjanizm był pozbawioną sensu chimerą. Od tego obłędu należało się jak najszybciej odciąć, ponieważ klęska idei przybrała wymiar nieodwołalnego boskiego wyroku. Wtedy też esseńczycy zmienili sposób przedstawiania Mesjasza przywódcy, na którego lud oczekiwał jak na mitycznego Dawida. W zgodzie z proroctwem /../ wielbili go jako „Syna Bożego”. Lecz już nie jako „Władcę Świata”, lecz udręczonego „Zbawiciela Świata” – łagodnego Agnus Dei.

 

Pierwsze Ewangelie odnosiły się do postaci Jana z Gamli i jego braci, przywódców  narodu walczącego o uwolnieniem swojego terytorium od pogan. Ojcowie Założyciele nowej religii /../ zrozumieli jednak, że męczennicy-rewolucjoniści opisani w ich Ewangeliach byli całkowitym zaprzeczeniem łagodnych „Baranków Bożych”, że ich celem było dążenie do zrealizowania rewolucyjnych ideałów /../ i że pozostawali w absolutnej sprzeczności z nową doktryną ukierunkowaną na /../ konsolidujący się pacyfizm. Zmusiło ich to do zmiany wizerunków owych postaci tak, by ukryć ich prawdziwe nacjonalistyczne cele, a jednocześnie uwiarygodnić ofiarę złożoną przez „Zbawiciela”, rozumianego jako potulny Baranek Boży i Odkupiciel Świata”.

W taki właśnie sposób została zapoczątkowana ta Wielka Mistyfikacja „poprawiania” starożytnych dokumentów i ksiąg, czyli mówiąc wprost: fałszowania ich, cenzurowania i zmieniania ich treści. Jako jeden z wielu przykładów tego oszustwa Autor przytacza następujące wydarzenie: „W średniowieczu mnisi z Monte Cassino przepisali tekst oryginalny będący w ich posiadaniu, usuwając z niego jakiekolwiek odniesienia do Jezusa, który prawdopodobnie jest tam opisany jako przywódca zelotów i zbrojnej walki przeciwko Rzymianom. W miejsce to wprowadzono fałszywe „Testimonium Flavianum” jedynie po to, by wykazać jego istnienie. Po skopiowaniu dzieła zniszczyli oryginał, by ukryć oszustwo”.

 

Drugi przykład dotyczy tzw. Kodeksu Palatyńskiego, przechowywanego w bibliotece Watykańskiej, najstarszego tekstu w języku greckim, który początkowo zawierał księgi  Dawnych dziejów Izraela, autorstwa Józefa Flawiusza. Jego powstanie datuje się na X wiek. Autor tak pisze:

„Brakuje w nim ksiąg XVIII, XIX i XX, a więc dokładnie tych opisujących epokę, w której żył Jezus i jego następcy. O czym to świadczy? Przede wszystkim o tym, że Kościół popełnił niewyobrażalną zbrodnię przeciwko całej ludzkości, zmieniając oryginalne teksty i niszcząc kodeksy, które zostały mu powierzone w celu ochrony przed barbarzyńskimi najeźdźcami. Teksty te były świadectwami epoki antycznej. Kościół zniszczył je jedynie po to, by ukryć swoje fałszywe pochodzenie i własną daremną ewolucję. /../ świadczy to o tym, że Kościół zawsze wiedział, że jego Chrystus, zwany w Ewangeliach Jezusem, był nikim innym jak Janem z Gamli, przywódcą zelotów, a Apostołowie jego rodzonymi braćmi.

 

W trakcie swojej ewolucji Kościół nie ograniczał się jedynie do zmieniania tekstów, ich ukrywania, przeinaczania znaczenia oraz niszczenia wszystkiego, co wskazywałoby na jego pochodzenie od ruchu mesjanistów zelockich. Cenzurował wszystko to, co dokumentowało bratobójcze walki między licznymi sektami, które wewnątrz Kościoła przeciwstawiały się sobie wzajemnie, definiując „formę” i „substancję” nowotworzonego Boga /../ Co więcej, /../ przywódcy chrześcijańscy byli zmuszeni do wielokrotnych poprawek Ewangelii pozostających w użytku, aby dopasować je do nowych „kanonów” określonych przez „uniwersalne Credo /../”.

 

Przedstawione powyżej świadectwa ordynarnego fałszowania historycznych dokumentów i ksiąg, jak i wiele innych im podobnych, najlepiej świadczą o tym jaki stosunek do prawdy miał (i ma) Kościół i na ile poważnie w tym kontekście można brać słowa Jezusa skierowane do uczniów: „..i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,31). I nie dziwię się teraz, iż tak wielu wierzących boi się śmierci: jaka „prawda”, takie „wyzwolenie”, czyż nie? Ta daleko idąca mistyfikacja skłoniła Autora do zadania kilku istotnych pytań na stronach książki i udzieleniu na nie odpowiedzi, która każdemu powinna narzucić się sama po jej lekturze:

„Otóż jak to możliwe, że chociaż w Judei raz po raz wybuchały krwawo tłumione rewolty, dokonywały się masakry ludności, ukrzyżowania, bratobójcze walki między wrogimi frakcjami, dochodziło do niszczenia miast i wiosek, a wszystko historycznie udokumentowano – w dostępnych nam Ewangeliach nie ma po tych wydarzeniach najmniejszego śladu? Jak to możliwe, że ogłaszający się Synem Bożym żydowski Mesjasz, pielgrzymujący po miastach i wioskach w towarzystwie tłumów radujących się w obliczu dokonywanych przez niego cudów i głoszonych „przypowieści”, był całkowicie nieświadomy, czy może obojętny na to wszystko, co działo się wokół?

 

Jak to możliwe, że towarzyszących mu w wędrówce 12 Apostołów, w tych samych Ewangeliach zwanych „zelotami”, „iskariotami” /../ (czyli „nacjonalistycznymi fanatykami”, „sykariuszami”, „ukrywającymi się zbiegami” i „synami gniewu”), pokazano w funkcjonujących do dzisiaj Ewangeliach jako łagodnych kaznodziei pokoju, zawsze gotowych nadstawić drugi policzek? Wszystko to zakrawa na absurd. Czytając dzisiejsze Ewangelie, ówczesna Galilea jawi nam się jako oaza pokoju i radości, w której Jezus jest zawsze otoczony świętującymi tłumami, podczas gdy w rzeczywistości historia mówi nam, że było zupełnie inaczej /../.

 

Dlaczego te wszystkie realia zniknęły z tekstu Ewangelii i ze wszystkich dokumentów Nowego Testamentu? Ponieważ na użytek nowych „Pism Świętych” rodzącego się chrześcijaństwa trzeba było stworzyć postać żydowskiego Mesjasza, odmienną od postaci zeloty nacjonalisty, jakiego wzorcem był Jan z Gamli, syn Judy Galilejczyka. Dlatego w średniowieczu klerycy zajmujący się w klasztorach kopiowaniem ksiąg dokonali wielu zmian, dopisując fragmenty tekstu i wykreślając niekiedy spore części rękopisów i oryginalnych kodeksów /../, które po upadku Cesarstwa Rzymskiego przejął Kościół. Po skopiowaniu pism niszczyli całkowicie oryginały. Do naszych czasów przetrwały jedynie kopie datowane na X wiek i późniejsze”. 

 

Jak to jest zatem z tą rzekomą „Prawdą objawioną przez Boga”? Jest ona ponadczasowym i niezmiennym przesłaniem dla wszystkich ludzi na Ziemi, czy mająca odniesienie do lokalnego boga jednej z wielu religii na świecie i skierowana jest do jego wyznawców, lub jakiegoś narodu? Także ograniczona religią i kulturą w której powstała i czasem w którym ewoluowała? Wszystko wskazuje na tę drugą opcję: nie jest ponadczasowa, nie jest niezmienna i nie jest skierowana do wszystkich ludzi na Ziemi. O czym to świadczy? Że te rzekome „prawdy objawione” są  dziełem ludzi, więc są tak samo ułomne jak ich twórcy.

 

Za powyższą tezą najlepiej przemawia opisana w tej książce historia ewoluowania wizerunku jednego z naszych licznych bogów – Jezusa Chrystusa, Boga chrześcijaństwa i katolicyzmu, który wraz z upływem czasu zmienił się nie do poznania (chyba wg zasady wyrażonej przez Aleksieja Arbuzowa: „Biedna prawda, ona nigdy nie jest podobna do siebie”). Widać, jak ta „objawiona prawda” zmienia się z czasem, dostosowując się do zewnętrznych warunków (czyli okoliczności historycznych) w których mogłaby lepiej funkcjonować. A wraz z nią zmieniał się wizerunek oczekiwanego Mesjasza.

 

Od Mesjasza przywódcy namaszczonego na Króla i Arcykapłana, który z pomocą Jahwe miał poprowadzić lud żydowski do zwycięstwa nad pogańskimi agresorami i przywrócić świetność królestwa dawidowego. Poprzez straconego na krzyżu i zmartwychwstałego Mesjasza, który po powrocie z nieba miał stanąć na czele oddziałów anielskich, pokonać wszystkich wrogów Izraela i zaprowadzić ziemskie Królestwo Jahwe, mające trwać tysiąc lat. Aż po Syna Bożego,  Zbawcę Świata, posłanego przez litościwego Boga na ofiarę odkupującą grzechy ludzkości, dzięki której wierni mają obiecane zbawienie i wieczne życie w zaświatach.

 

Ta dziwna (jak na „niezmienną Prawdę objawioną”) ewolucja idei bogów/Boga, którą możemy zaobserwować na opisywanym tu przykładzie chrześcijańskiego Boga Jana z Gamli/ Jezusa Chrystusa, unaocznia nam prawdziwe mechanizmy religijno-polityczno-kulturowe, którymi kierują się wszystkie religie. Są one niczym innym jak wymyślanymi przez ludzi ideami, mającymi mało wspólnego z prawdą historyczną, za to mającymi wielki wpływ na życie większości społeczeństw na naszej planecie. Tworzonych wg zasady: „Świat chce być oszukiwany, więc niech go oszukują”. Autor w ten sposób kończy ów rozdział:

„Kościół zawsze był świadomy faktu, iż nowoutworzona religia miała swoje źródło w pierwotnej zelockiej doktrynie filojudejskiej. Jej centralnym punktem miała być postać Mesjasza, który opowiadał się za użyciem siłowego rozwiązania w celu wyzwolenia Izraela spod okupacji rzymskiej. W związku z tym nie było w tej ideologii żadnego związku z boskim objawieniem. Właśnie dlatego Kościół przez cały czas swego istnienia z rozmysłem dokładał wszelkich starań, by jego wierni nigdy nie poznali tego zasadniczego aspektu doktryny chrześcijańskiej /../ kłopotliwego w swej wymowie.

 

Również dlatego Kościół przez wieki /../ zmieniał, przeinaczał, niszczył starożytne kodeksy, w których posiadanie wszedł po upadku Cesarstwa Rzymskiego, a których oryginalna treść mogła obnażyć jego prawdziwe pochodzenie i związki z mesjańską walką zbrojną, a także wydobyć na światło dzienne /../ pełne sprzeczności manipulacje własną ideologią. Kościół wytrwale fałszował imiona, daty i opisy zdarzeń tak, by te pozostające w sprzeczności z jego zasadami były nierozpoznawalne.

 

Kościół dołożył też wszelkich starań, by wymyślić postaci, które nigdy nie zaistniały w historii i – teraz wisienka na torcie – z zapamiętaniem zwalczał tych wszystkich, którzy sprzeciwiali się lub poddawali w wątpliwość prawdy przezeń głoszone. Prawdziwa religia, narodzona z inspiracji boskiej i przez Boga objawiona, nie musiała by odwoływać się do tych ekstremalnych środków. A ponad wszystko nie stałaby się centrum nacisku i ciemnoty umysłowej oraz wstecznictwa, które na przestrzeni wieków stały się udziałem chrześcijaństwa”.

Cóż mi pozostaje dodać na zakończenie tych dwóch suplementów? Otóż przypadkowo znam pewną mądrą myśl, którą zacytowałem już wcześniej i która będzie tu idealnie pasowała z racji na swoją wymowę. Oto ona: „Czasem można oszukać wszystkich ludzi, a niektórych można oszukiwać przez cały czas, ale nie można oszukiwać wszystkich ludzi przez cały czas” (Abraham Lincoln). I o tym właśnie mówi książka Tak wymyślono chrześcijaństwo Leo Zena.

 

Styczeń 2020 r.                                  ------ cdn.------


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
3. Panu Rafałowi Lucjan Ferus 2020-01-20
2. Książka świetna ale jedna uwaga Rafał Potempa 2020-01-20
1. widać tego ludziom trzeba Leszek 2020-01-19


Nowy ateizm i krytyka religii

Znalezionych 627 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Uprowadzenie Holocaustu dla Dżihadu: Auschwitz i Knesset.   Pandavar   2020-05-27
Męczeństwo w obronie niezmiernej głupoty   Koraszewski   2020-05-25
Najskuteczniejsze narzędzie ludzkości – fikcja. II   Ferus   2020-05-24
Nie ma boga nad Boga   Koraszewski   2020-05-18
Najskuteczniejsze narzędzie ludzkości - fikcja   Ferus   2020-05-17
Naprawdę świat chce być oszukiwany?   Ferus   2020-05-10
Usunięcie „Izraela” z duńskiej Biblii   Jacoby   2020-05-05
Fikcja uznawana za Prawdę (VIII)   Ferus   2020-05-03
Fikcja uznawana za Prawdę (VII)   Ferus   2020-04-26
Fikcja uznawana za Prawdę (VI)   Ferus   2020-04-19
Fikcja uznawana za Prawdę (V)   Ferus   2020-04-11
Fikcja uznawana za Prawdę (IV)   Ferus   2020-04-05
Oderwanie charedim   Rosenthal   2020-04-01
Fikcja uznawana za Prawdę (III)   Ferus   2020-03-29
Pandemia i muzułmańskie priorytety   Pandavar   2020-03-26
Fikcja uznawana za Prawdę (II)   Ferus   2020-03-22
Fikcja uznawana za Prawdę   Ferus   2020-03-15
Uciekłaś od wojny, a oni przyjęli cię      2020-03-13
Najdłużej trwająca mistyfikacja. Podsumowanie.   Ferus   2020-03-08
Religie usprawiedliwiają zabijanie, kradzież i inne przestępstwa   Al-Tamimi   2020-03-06
Credo islamu z ust autorytetu     2020-03-02
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (IX)   Ferus   2020-03-01
Francja po cichu wprowadza z powrotem przestępstwo bluźnierstwa   Meotti   2020-02-27
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (VIII)   Ferus   2020-02-23
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (VII)   Ferus   2020-02-16
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (VI)   Ferus   2020-02-09
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (V)   Ferus   2020-02-02
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (IV)   Ferus   2020-01-26
Nie, islamofobia nie jest tym samym co antysemityzm   Bulut   2020-01-26
Niepowodzenie islamistycznej kampanii Erdogana w Turcji   Bekdil   2020-01-25
Najbardziej szalony grant Templetona jak dotąd: Ewolucja i “ofiarna miłość”   Coyne   2020-01-20
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości. Suplement „B”.   Ferus   2020-01-19
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości. Suplement „A”.   Ferus   2020-01-12
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (III)   Ferus   2020-01-05
Murem za czarną zarazą   Koraszewski   2019-12-30
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości (II)   Ferus   2019-12-29
Jak Bóg stworzyl kiłę i dlaczego było to dobre   Kruk   2019-12-28
Najdłużej trwająca mistyfikacja w dziejach ludzkości   Ferus   2019-12-22
Moje ostatnie jasełkowe refleksje   Ferus   2019-12-15
Papież Franciszek, „Pieśń o Rolandzie” i imam Al-Tayeb   Meotti   2019-12-12
Refleksje sprzed lat: Podstępna działalność Szatana i inne.   Ferus   2019-12-08
Chrześcijaństwo, Zagłada i syjonizm   Koraszewski   2019-12-02
Bajka-nie bajka o powstaniu religii   Ferus   2019-12-01
Wskrzeszenie Józefy K.   Koraszewski   2019-11-26
Refleksje sprzed lat: Wartości chrześcijańskie   Ferus   2019-11-24
Byli ateiści, obecnie wierzący   Ferus   2019-11-17
Dewocja to pobożność? Czyli wizyta u starszej pobożnej pani.   Ferus   2019-11-10
Biskupa czerep rubaszny   Koraszewski   2019-11-08
Sen mara, Bóg wiara, nieśmiały głos podświadomości, czy bezsensowne rojenia senne?   Ferus   2019-11-03
Refleksje sprzed lat: „Proporcje krzyku i smaku”   Ferus   2019-10-27
Trudne początki mitu   Ferus   2019-10-20
Jak Bóg ogarnia swoje dzieło   Ferus   2019-10-13
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (V)   Ferus   2019-10-06
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców IV   Ferus   2019-09-29
Katolicka Afryka i jej niepokoje   Igwe   2019-09-27
Turcja: ucieczka od religii?   Bulut   2019-09-25
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (III)   Ferus   2019-09-22
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (II)   Ferus   2019-09-15
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców   Ferus   2019-09-08
Zlecenie walki z szatanem   Koraszewski   2019-09-02
Mrówki i ludzie. Czyli niepokojące podobieństwo „korony stworzenia” do bezrozumnych owadów.   Ferus   2019-09-01
Jabłko, które jabłkiem nie było   Ferus   2019-08-25
Ta miłość zaczęła się od strachu   Koraszewski   2019-08-24
Problem „ukrywającego się Boga”.   Ferus   2019-08-18
Hipoteza Boga kontra nauka (IV)   Ferus   2019-08-11
Na początku był jakiś Jezus   Koraszewski   2019-08-05
Hipoteza Boga kontra nauka (III)   Ferus   2019-08-04
Hipoteza Boga kontra nauka (II)   Ferus   2019-07-28
Hipoteza Boga kontra nauka   Ferus   2019-07-21
Apostołowie Nowego Ładu (II)   Ferus   2019-07-14
Bóg bez państwa i państwo bez Boga   Koraszewski   2019-07-12
Apostołowie Nowego Ładu. Czyli ludzie pogodzeni z nieubłaganymi prawami natury.   Ferus   2019-07-07
Pamięć i odrzucona tożsamość   Koraszewski   2019-06-27
O znaczeniu świeckich usług medycznych   Igwe   2019-06-22
Bezlitosne Miłosierdzie Boże   Ferus   2019-06-16
Dziecko i jego I Komunia Święta   Ferus   2019-06-09
Tajemnica zawodowa duchownych   Ferus   2019-06-02
Rozmyślając nad sensem życia (VIII)   Ferus   2019-05-26
Rozmyślając nad sensem życia (VII)   Ferus   2019-05-19
Rozmyślając nad sensem życia (VI)   Ferus   2019-05-12
De non existentia Dei   Koraszewski   2019-05-06
Rozmyślając nad sensem życia (V)   Ferus   2019-05-05
Nieszczęsny ateizm. List do przyjaciela   Koraszewska   2019-05-04
Ewangelia według pana Jeża   Koraszewski   2019-05-02
Biły się dwa bogi   Koraszewski   2019-04-29
Rozmyślając nad sensem życia IV.   Ferus   2019-04-28
Ani nie manifest, ani nie tak nowego ateizmu   Koraszewski   2019-04-26
Wzrastająca obecność boga   Koraszewski   2019-04-22
Rozmyślając nad sensem życia (III)   Ferus   2019-04-21
Dziękujmy Panu, korona cierniowa ocalona   Koraszewski   2019-04-19
Czary, zagrożenie bezpieczeństwa i prawo szariatu   Igwe   2019-04-16
Rozmyślając nad sensem życia (II).   Ferus   2019-04-14
Dlaczego ateiści walczą o prawo wyjścia z cienia w Afryce i nie tylko w Afryce?   Igwe   2019-04-10
Rozmyślając nad sensem życia   Ferus   2019-04-07
Krzywdy wyrządzone ludzkości przez naukę   Ferus   2019-04-01
Zdobywca nagrody Templetona i jego nonsensy w „Scientific American”   Coyne   2019-03-28
Mały Traktat o duszy dziecka poczętego tak lub inaczej   Koraszewski   2019-03-26
Czy religijne prawdy są zbyt trudne do zrozumienia? (II)   Ferus   2019-03-24
Zwalczanie oszukańczych kapłanów i komercjalizacji religii w Republice Południowej Afryki   Igwe   2019-03-23
Dlaczego musiałem zostać ateistą   Ferus   2019-03-17

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk