Prawda

Poniedziałek, 18 marca 2019 - 19:03

« Poprzedni Następny »


Intronizacja Chrystusa, czyli powiedzcie Allahu akbar


Andrzej Koraszewski 2016-11-23


Mogę być w błędzie, ale coraz bardziej odnoszę wrażenie, że coś, co wydaje się zaledwie cyrkiem, jest sprawą znacznie bardziej niebezpieczną niż mogłoby się wydawać. Ludzie biegający po mieście w czerwonych pelerynach z podobizną Jezusa na plecach, zawierzanie i okadzanie, ledwie zauważone wezwania do podporządkowania państwa religii. Odzwyczajeni od zagrożenia teokracją wzruszmy ramionami, czasem wybuchamy śmiechem, nawet nie wyobrażając sobie, że chrześcijańscy duchowi przywódcy mogą patrzeć z zazdrością na swoich muzułmańskich kolegów.

Zdziwiła mnie i ucieszyła wiadomość, że Justin Welby, arcybiskup Canterbury, otwarcie wezwał do zerwania z udawaniem, że muzułmański terroryzm, a w szczególności barbarzyństwo Państwa Islamskiego (ISIS) nie ma nic wspólnego z islamem.

„Wszelkiego rodzaju przywódcy religijni muszą przyjąć na siebie odpowiedzialność za działania ekstremistów, którzy głoszą, że kierują się swoją wiarą” – powiedział arcybiskup.

Wielu ludzi dawno zauważyło, iż twierdzenie, że koszmarne zbrodnie Państwa Islamskiego nie mają nic wspólnego z islamem, jest bardzo niebezpiecznym unikaniem prawdy i zjawiskiem groźnym dla  bezpieczeństwa świata. To twierdzenie o braku związku muzułmańskiego terroryzmu z religią słyszeliśmy z ust amerykańskiego prezydenta i z ust papieża Franciszka, powtarzają je nieustannie politycy, intelektualiści, dziennikarze i aktywiści różnych ruchów społecznych. Głos arcybiskupa Canterbury nie odwróci tego trendu, warto go jednak zauważyć.

 

Był jednak w tej wypowiedzi anglikańskiego arcybiskupa również inny akcent – wezwanie, by kraje Europy powróciły do swoich judeochrześcijańskich korzeni, aby znaleźć rozwiązanie naszych cywilizacyjnych problemów. Czytając te słowa, trudno uniknąć uczucia déjà vu. Hasło „islam jest rozwiązaniem” towarzyszy muzułmańskiemu radykalizmowi od chwili założenia Bractwa Muzułmańskiego. Ten radykalizm związany był z lękiem przed laicyzacją, przed skutkami masowej oświaty i westernizacji.

 

Islamski radykalizm pod hasłem „islam jest rozwiązaniem” jest odpowiednikiem katolickiej Kontrreformacji, odwołuje się do miłości bliźniego zmieszanej z propagowaniem nienawiści do niewierzących, do innowierców, do zbyt mało gorliwie wierzących, wzywa do dobroczynności, z ambicją monopolizacji tej dobroczynności, ale również monopolizacji opieki społecznej, szkolnictwa i opieki medycznej, optuje za donowocześnianiem kraju (głównie armii) i blokowaniem rozwoju ludzkiego potencjału. To ostatnie polega na zamrożeniu ruchliwości społecznej, zmianie systemu oświaty w system religijnej indoktrynacji, na blokowaniu wszelkiej wolności słowa i podporządkowaniu prawa nakazom religijnym interpretowanym przez duchownych.

 

To hasło „islam jest rozwiązaniem” powoli nabierało mocy, by gwałtownie przyspieszyć wraz z powstaniem Islamskiej Republiki Iranu i pojawieniem się morderczej konkurencji między szyitami i sunnitami o to, kto lepiej radykalizuje muzułmańskie społeczeństwa, kto będzie więcej łożył na terroryzm, obiecując, że (mój) islam zdominuje świat. Toczy się bitwa o tożsamość.  

 

Fundamentalizm, dramatyczna radykalizacja tożsamości religijnej, na 100 lat walnie przyczyniła się do zahamowania rozwoju ludzkiego potencjału w krajach muzułmańskich.  

 

Jednak mordercze masy podburzonych wiernych, wzywanych przez duchownych do fundamentalistycznego pojmowania religii, nie u wszystkich budziły wyłącznie odrazę. Wśród chrześcijańskich pasterzy budziły również dyskretny podziw i zainteresowanie.

 

Kiedy tu i ówdzie pojawiły się głosy o kato-talibach mogliśmy je uważać za mocno przesadzony wyraz niechęci do katolickich fanatyków.  Głębsze i poważniejsze nurty umykały naszej uwadze.  

                

Intronizacja Chrystusa na króla Polski jest zaledwie drobnym fragmentem szeroko zakrojonych działań. Słyszeliśmy o planach tej intronizacji od wielu lat, traktowaliśmy to jako zabawny folklor, odmawialiśmy poszukiwania odpowiedzi na pytanie o inspirację tych pomysłów i o jej organizacyjne zaplecze. Większość z nas uznawała, że cała ta sprawa zasługuje wyłącznie na wzruszenie ramion. Częściej zauważaliśmy wyrastające jak grzyby po deszczu ruchy pro-life, próby nakłonienia lekarzy do ignorowania przysięgi Hipokratesa, agresywne wchodzenie religii do szkół, dziwaczną popularność Radia Maryja i jeszcze bardziej dziwaczny fenomen rosnących szeregów ONR oraz życzliwego witania ich w kościołach i na Jasnej Górze.   

 

W dzień po intronizacji zwróciłem uwagę na krótką notkę KAI:

W programie "Minęła 20" zaproszeni goście komentowali intronizację Jezusa Chrystusa, którą duchowni potwierdzili wczoraj w Łagiewnikach. Ks. Dariusz Oko, rektor Katolickiej Agencji Informacyjnej, wykorzystał tę okazję do wymienienia historycznych sukcesów Polski. - Polacy wygrali 10 proc. najważniejszych bitew świata. Zatrzymali muzułmanów, zatrzymali bolszewików, można powiedzieć, że rok temu zatrzymaliśmy gender, bo jesteśmy najbardziej wierzącym narodem Europy - stwierdził.

Skwitowałem to grymasem, jakim często reaguję na widok nazwiska księdza Dariusza Oko, ale postanowiłem sprawdzić, co właściwie powiedział w Łagiewnikach biskup Andrzej Czaja, piastujący od lat funkcję  przewodniczącego Zespołu d/s Ruchów Intronizacyjnych. Jeszcze w styczniu biskup Czaja zapowiedział stanowczo, że „Akt intronizacyjny nie będzie zwieńczeniem, lecz początkiem dzieła intronizacji.  Przed blisko rokiem główny organizator tej imprezy w rozmowie z Hanną Honisz mówił m. in.:

W tle rozwoju idei intronizacji Jezusa Chrystusa, kryje się myśl Piusa XI przedłożona w encyklice „Quas primas” z 1925 roku. W ponownym uznaniu Jezusa Królem w życiu indywidualnym i społecznym, papież upatrywał środek zaradczy przeciw laicyzacji, która w ówczesnym świecie niszczyła życie duchowe chrześcijan. Pius XI pisał, że trzeba zadbać o to, aby Chrystus znowu królował.

Dowiadujemy się w tym wywiadzie o historii tego pomysłu. Otóż, jak mówił biskup Czaja, ta myśl pojawiła się w archidiecezji krakowskiej w 1996 roku, przy okazji procesu beatyfikacyjnego Rozalii Celakówny, gdyż jak wynikało z badania jej zapisków, „Jezus domaga się m.in. aktu intronizacyjnego od narodu polskiego”. Miało o tym świadczyć poniższe zdanie:

„Jest ratunek dla Polski: jeżeli mnie uzna za swego Króla i Pana w zupełności przez intronizację, nie tylko w poszczególnych częściach kraju, ale w całym państwie z rządem na czele. To uznanie ma być potwierdzone porzuceniem grzechów i całkowitym zwrotem do Boga”

Już w 10 lat później, w wyniku inicjatyw oddolnych poseł Artur Górski zgłosił w parlamencie wniosek o nadanie Jezusowi Chrystusowi tytułu Króla Polski (wniosek poparło 46 posłów). To był rok 2006, w 2013 w zespole koordynującym związane z intronizacją inicjatywy oddolne pracowało 7 biskupów, dziś jest w tym zespole biskupów dziesięciu.


Wywiad w styczniu 2016 kończyło pytanie: „Czy akt intronizacyjny wystarczy, żeby uratować Polskę przed laicyzacją?” Biskup Andrzej Czaja odpowiedział:

 – Trzeba pamiętać i mieć tego świadomość, że akt intronizacyjny w Krakowie–Łagiewnikach nie będzie zwieńczeniem, lecz początkiem dzieła intronizacji Jezusa Chrystusa w Polsce i w narodzie polskim. Przed nami wielkie i ważne zadanie.



Kiedy wreszcie, po dwudziestu latach pracy, odbyła się uroczystość intronizacji, uczestniczył w niej nie tylko kardynał Dziwisz, ale i prezydent RP, prymas, przewodniczący KEP, marszałkowie Sejmu i Senatu, liczni biskupi, senatorowie i posłowie. Główną homilię wygłosił jednak biskup Andrzej Czaja. Kiedy na początku swego kazania mówił „Zgromadzeni tu w Krakowie-Łagiewnikach, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, jesteśmy przedstawicielstwem Polskiego Narodu i przybyliśmy tu, by przyjąć Jezusa Chrystusa za Króla i Pana”, uzurpacja była doskonale ukryta i można było odnieść wrażenie, że biskup mówi czystą prawdę.     


Postronny obserwator, który próbuje zrozumieć, o co może w tym wszystkim chodzić, jest oczywiście w kłopocie, bo język kaznodziei jest delikatnie mówiąc mało klarowny.

... nie jest naszym zadaniem ogłaszać Chrystusa Królem, lecz uznać Jego panowanie i poddać się Jego Prawu, Jego woli i zbawczej władzy, zawierzyć i poświęcić Mu naszą Ojczyznę i cały Naród, nas samych i nasze rodziny.

Jakże niewinnie brzmią słowa o zawierzeniu Ojczyzny i całego narodu. W ewangeliczne przypowieści dyskretnie wplecione jest żądanie podporządkowanie państwa prawom szariatu, czyli, czegoś co nazywane jest Bożym Prawem, a co jest dyktatem nakazów religijnych określanych przez kościelną hierarchię. Biskup Czaja mówił, że potrzeba nam ducha dobroci, uprzejmości, łagodności, opanowania, wierności i cierpliwości. Potem zadeklarował:     

Potrzeba też wyrazistego poszanowania Bożego Prawa, aby stanowione prawo ludzkie nie było ponad nim i nie dochodziło do łamania sumienia człowieka, lekceważenia etyki i moralności.

O wyższości prawa bożego nad prawem stanowionym słyszeliśmy w ostatnich latach dziesiątki razy. W tej nadzwyczajnej homilii jest to zdanie głęboko ukryte, przemycone obok gładkich słów o dobroci, uprzejmości i łagodności, by nie zwrócono uwagi na jego wybuchowy ładunek. Czy tylko długie doświadczenie studiowania kazań imamów każe mi tu dostrzegać takiję – kłamstwo dla dobra wiary?   


W chwilę później biskup mówił:

...coraz bardziej brakuje w naszym Kościele i Narodzie otwartej tożsamości, która warunkuje i znamionuje rozwój autentycznej wiary i egzystencji chrześcijańskiej. Nie możemy ani rozmazywać, czy zaprzedawać swej identyczności, ani widzieć w człowieku inaczej myślącym, czy inaczej wierzącym od razu przeciwnika, czy wręcz wroga.

Katolik ma być bardziej katolikiem, jego tożsamość narodowa, zawodowa i inna ma być przyporządkowana religii. Biskup natychmiast zapewnia, że nie chodzi o to, by widzieć w człowieku inaczej myślącym przeciwnika, czy wręcz wroga, idzie tylko o to, aby prawo stanowione podporządkować pomysłom biskupów. Na tym etapie tylko tyle, ale już dziś ogolone na łyso typy z krzyżem i transparentem „Śmierć wrogom ojczyzny” są dobrze widoczną częścią tej katolickiej tożsamości.


Oczywiście dobry, uprzejmy i łagodny biskup zdaje sobie sprawę i mówił o tym w swojej intronizacyjnej homilii, że z tą wiarą to różnie bywa:        

Nieraz mamy do czynienia z infantylnością wiary, innym razem rozwija się fundamentalizm. Najczęściej Bóg spychany jest na margines naszego codziennego życia, ujawniają się różne formy niedowiarstwa i zabobonu, a także dziwna duchowość, subiektywna, bez Chrystusa, sprowadzająca się do zaspokajania podstawowych pragnień ludzkiej natury: zdrowia, dobrobytu i szczęścia, bez odniesienia do Boga.

Wśród zgromadzonych na intronizacji był ksiądz Natanek, pewnie również ksiądz Rydzyk i wielu podobnych i mogę iść o zakład, że żaden z nich tej infantylności i tego fundamentalizmu nie wziął do siebie. Podobnie jak imamowie podżegający do nienawiści, zupełnie nie rozumieją, jak można podejrzewać ich o złą interpretację Koranu.  


W dniu, w którym intronizowano Chrystusa w Łagiewnikach w Warszawie 50 tysięcy nauczycieli protestowało przeciwko reformie szkoły; reformie której, jak się wydaje, głównym celem będzie kształtowanie nowej, bardziej katolickiej tożsamości Polaków. Czy między tymi dwoma wydarzeniami jest jakiś związek? Jeśli poważnie traktować słowa biskupa, że akt intronizacji to początek, a nie zwieńczenie działań zmierzających do likwidacji świeckiego charakteru naszego państwa, to należy podejrzewać, że te dwa wydarzenia były ze sobą ściśle związane. 


Mam również wrażenie, że ta intronizacja jest sygnałem zjawiska znacznie poważniejszego niż nam się wydaje. W poniedziałek 21 listopada spotkałem na ulicy znajomego. Mówił mi, że poprzedniego dnia miał ochotę wyjść z kościoła, ale nie chciał tego robić żonie. Zaintrygowany zapytałem go co go tak wzburzyło. Odpowiedział, że wszystko, że ksiądz bredził o aborcji, zamachu, imigrantach i o miłości.


Pomyślałem, że czasem jak księża mówią o miłości, to człowiek powinien uciekać. Nie pytałem jednak, czy ksiądz mówił, że katolicyzm jest rozwiązaniem, bo to ostatnie wydawało mi się oczywiste.


Wróciłem do domu i zabrałem się za rutynowy przegląd doniesień, pierwsza wiadomość była o wypowiedzi głównego imama muzułmanów w Nowej Zelandii. Wykształcony w Arabii Saudyjskiej szejk  Mohammad Anwar Sahib, również naucza wiernych, że prawa boże stoją zawsze nad prawami stanowionymi, dodaje również, że żadna kobieta zamężna nie ma prawa zrobić kroku poza domem bez zezwolenia męża. Naucza wielu innych rzeczy, ale najważniejsze jest to, że słowo kaznodziei jest prawem, informacją o tym, co jest dobre a co złe i strażnikiem sumienia. Dla upewnienia się, że wierni rozumieją wagę jego słów, co jakiś czas wzywa, by powtórzyli za nim - Allahu akbar.


Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj









Kret
Hili: Chyba słyszę kreta.
Cyrus: Chyba ci się tylko zdaje.

Więcej

Kłamstwa, bezczelne kłamstwa
i statystyka
Sean Welsh


Troska o liczbę kobiet w STEM [Science, Technology, Engineering, Mathematics – nauka, technologia, inżyniera, matematyka] jest z trzech powodów nieuzasadniona. Po pierwsze, definicja „T” w STEM jest wąska i arbitralna (kłamstwo); po drugie, definicja „S” w STEM jest wąska, arbitralna i rażąco błędna (bezczelne kłamstwo); i, po trzecie, choć przyczynowe przypisywanie seksizmowi wyjaśnienia niskiej liczby kobiet w STEM (wąsko definiowanym) jest prawdą w poszczególnych wypadkach, jest nieprzekonujące jako ogólne wyjaśnienie stosunkowo niskich liczb kobiet w niektórych szerokich dziedzinach studiów doktoranckich. 

Więcej

Obalanie oskarżenia o użycie
„nieproporcjonalnej siły”
Simon Plosker


Wiadomo, że w czasach nasilenia się konfliktu więcej Palestyńczyków zostało zabitych niż Izraelczyków. Wielokrotnie na przestrzeni lat prowadziło to do oskarżeń, że Izrael stosował „nieproporcjonalną siłę” jako środki bezpieczeństwa w obliczu zamachów i podczas działań militarnych.  


Określenie to jest nadużywane przez aktywistów, dziennikarzy, organizacje pozarządowe i polityków, którzy używają go bez pofatygowania się, by zbadać dokładnie, co nieproporcjonalność rzeczywiście znaczy w prawie międzynarodowym. Jedną rzeczą, której nie znaczy jest to, że nierównowaga w liczbie ofiar śmiertelnych dowodzi nieproporcjonalnej siły użytej przez Izrael.  

Więcej
Blue line

Dlaczego musiałem
zostać ateistą
Lucjan Ferus


Na wstępie powiem tylko, iż do jego napisania sprowokował mnie niedawny artykuł Andrzeja Koraszewskiego, pt. Eks-ateistka obnaża nędzę ateizmu (a w nim owe dziwne „pięć kroków” do ateizmu).Zaznaczam także, że nie jest to pomyłka i nie powinien on brzmieć: „Dlaczego zostałem ateistą?”. Bowiem po podsumowaniu wszystkich okoliczności, które mnie doprowadziły do tego areligijnego światopoglądu można śmiało przyjąć, że nie mogło być inaczej – „musiałem” zostać ateistą, co postaram się zaraz uzasadnić.

Więcej

Abbas staje przed „sądem”
pod zarzutem zdrady
Khaled Abu Toameh

Zainscenizowany w Gazie „proces” prezydenta Autonomii Palestyńskiej Mahmouda Abbasa może się wydawać jakąś dziwaczną komedią. Jednakże celem tego „procesu” jest wysłanie sygnału nie tylko do Abbasa, ale do każdego Palestyńczyka, któremu przychodzi do głowy pokój z Izraelem lub uznanie prawa Izraela do istnienia. Na zdjęciu Mahmoud Abbas w ONZ, 20 września 2017. (Foto Kevin Hagen/Getty Images)

Islamistyczny ruch Hamasu nie ukrywa swojego pragnienia, by zobaczyć prezydenta Autonomii Palestyńskiej, Mahmouda Abbasa, stojącego przed sądem za zdradę Palestyńczyków i rzekomą kolaborację z Izraelem oraz za sankcje nałożone na Gazę. W ubiegłym roku, dygnitarz Hamasu, Ahmed Bahr, wezwał do postawienia Abbasa przed sądem za „zdradę główną” – zbrodnię karaną śmiercią. Abbas nie tyko odmawia zawarcia pokoju z Hamasem, ale żąda, by Hamas oddał broń, przekazując ją jego rządowi. Jak powiedział Bahr. "Za to powinien zostać postawiony przed ludowym i konstytucyjnym sądem pod zarzutem popełnienia zdrady głównej."

Więcej
Blue line

Janczarzy silnej
tożsamości
Andrzej Koraszewski


Kiedyś socjolodzy zajmowali się intensywnie więzią społeczną i grupami odniesienia, ale trochę to wyszło z mody. Zaglądając do starych książek widzimy, że to wszystko było oparte na bezpośrednich kontaktach, a więzi wirtualne były traktowane po macoszemu.
Oczywiście od czasu, kiedy człowiek wymyślił technikę porozumiewania się za pomocą znaczków, wzrastało znaczenie kontaktów wirtualnych, a już od czasów Guttenberga wirtualne kontakty zaczęły przybierać niebezpieczne rozmiary. Już wcześniej zaczęły się tworzyć jakieś dziwne grupy odniesienia i związki z ludźmi, których człowiek w życiu na oczy nie widział. Poważni uczeni twierdzą, że Reformacja szerzyła się lotem błyskawicy dzięki sprzedawanym na jarmarkach pismom ulotnym. 

Więcej

Amnesty International narzeka
na sytuację, którą tworzyła
Stephen M. Flatow

Hadżar Harb przed aresztowaniem.

Amnesty International wydała oświadczenie, w którym żąda uwolnienia Hadżar Harb, palestyńskiej dziennikarki uwięzionej przez Hamas. Lub, ujmując to inaczej: Amnesty International skarży się na sytuację, którą pomogła stworzyć.


W połowie lat 1970. – niemal 50 lat temu! - Amnesty International dołączyła do międzynarodowej, lewicowej krucjaty przeciwko Izraelowi i nie przestała jej prowadzić do dziś. Stosując arsenał raportów, komunikatów prasowych, delegacji i tym podobnych, Amnesty propaguje sprawę palestyńską pod pozorem walki o prawa człowieka. Najczęściej jest to udawanie, że młodzi palestyńscy terroryści są niewinnymi dziećmi, a następnie potępianie Izraela za rzekome złe traktowanie ich.   

Więcej

Nadal nie ma związku między
autyzmem a szczepionką MMR
Steven Novella


Wiem, że to nic nowego, ale należy to powtarzać, szczególnie, że przeżywamy powrót odry. Nie ma związku między szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR) a autyzmem lub jakimkolwiek innym neurologicznym zaburzeniem. Nowe badanie potwierdza ten brak związku. To powinno zapewnić ludzi, wahających się przed szczepieniem, że szczepionka MMR jest bezpieczna i nie należy jej unikać.   

Jest to duńskie badanie i jest największym badaniem szczepionki MMR i autyzmu, jakie zrobiono jak dotąd – zbadano “657 461 dzieci urodzonych w Danii od 1999 r. do 31 grudnia 2010 r. i śledzono ich losy od ukończenia 1 roku życia do 31 sierpnia 2013 r.” 

Więcej

Każdego dnia 11 chrześcijan
zostaje zabitych za swoją wiarę
Raymond Ibrahim

W zeszłym roku chrześcijanie doświadczyli większych prześladowań niż kiedykolwiek w epoce nowożytnej – a oczekuje się, że ten rok będzie gorszy: \

W zeszłym roku chrześcijanie doświadczyli większych prześladowań niż kiedykolwiek w epoce nowożytnej – a oczekuje się, że ten rok będzie gorszy: "4136 chrześcijan zabito z przyczyn związanych z wiarą” – według  Open Doors USA w niedawno opublikowanej World Watch List 2019 (WWL) 50 krajów, gdzie chrześcijanie byli najbardziej prześladowani. "Przeciętnie jest to 11 chrześcijan zabijanych codziennie za swoją wiarę”. Dodatkowo "2625 chrześcijan internowano bez wyroku, aresztowano, skazano i uwięziono” w roku 2018 i "zaatakowano 1266 kościołów lub chrześcijańskich budynków”.

Więcej

Wyprane kłamstwa
pseudonauki
Matt Ridley 


”Całym celem praktycznej polityki - pisał H.L. Mencken – jest utrzymywanie ludności w stanie paniki (a więc domagającej się, by ją poprowadzono do bezpieczeństwa) przez straszenie jej niekończącą się serią straszydeł, w większości wyimaginowanych”.
Gazety, politycy i grupy nacisku od dziesięcioleci gładko przechodzą od jednej przewidywanej apokalipsy do drugiej (energia jądrowa, kwaśny deszcz, warstwa ozonowa, choroba szalonych krów, nanotechnologia, genetycznie modyfikowane organizmy, problem roku 2000…) bez czekania na to, by sprawdzono czy to prawda, czy nie.

Więcej

Nie wiatr niesie odpowiedź
na ”balonowy terror”
Liat Collins

Balony na spalonym polu w pobliżu granicy między Izraelem a Strefą Gazy, październik 2018. (zdjęcie: AMIR COHEN/REUTERS)

W zeszłym tygodniu były moje urodziny i ostatnią rzeczą, jaką mogłabym chcieć, była wiązka balonów. Zdecydowanie – i w tym wypadku przygnębiająca kwestia tego, że jestem o rok starsza i o rok mądrzejsza. W zeszłym roku balony były dziecięcą zabawką. Może nie przyjazną środowisku, ale z pewnością niewinną zabawą. Jaką różnicę czyni jeden rok? W Izraelu w 2019 roku, pierwszym skojarzeniem, jakie mam z balonami, jest niebezpieczeństwo. Przez ostatni rok Palestyńczycy z Gazy prowadzili nowy rodzaj wojny. Co piątek tysiące zbierają się na granicy z Izraelem, próbują przedrzeć się przez granicę, rzucają bomby na naszych żołnierzy, grożą zabijaniem i porywaniem Izraelczyków. 

Więcej
Blue line

Jak możemy nadal podziwiać
postaci z przeszłości
Jerry A. Coyne


Brygada Oburzonych jest zawsze zajęta i potrzebuje pokarmu. Ciągle coś pochłania i stale się rozgląda, co zeżreć. (Przepraszam sparafrazowanego Clarence’a Darrowa.)

Jak wszyscy wiemy Autorytarna Lewica, nieusatysfakcjonowana demonizowaniem i czystką ideologicznych przestępców dnia dzisiejszego (i, moim zdaniem, niektórzy z nich, tacy jak Harvey Weinstein, powinni być demonizowani i podlegać czystce), dobrali się do historii, idąc wstecz, by wymazać ślady tych, którzy byli ksenofobami w swoich czasach. Wśród tych, którzy padli ofiarami tej akcji, są tacy ludzie jak Mahatma Gandhi, Woodrow Wilson i wielu innych, żeby nie wspomnieć takich pozycji literatury, jak Zabić drozda.

Więcej

Nie dla pokoju i pojednania
z „niewiernymi”
Khaled Abu Toameh

Coraz częstsze słowa o możliwości, że niektóre kraje arabskie normalizują swoje stosunki z Izraelem, skłoniły Palestyńczyków do rozpoczęcia kampanii nacisków na arabskich przywódców, by powstrzymali się przed takim krokiem. Najnowsza taka kampania nosi tytuł „Normalizacja jest zbrodnią”. Na zdjęciu: prezydent Autonomii Palestyńskiej, Mahmoud Abbas. (Zdjęcie: Stephanie Keith/Getty Images)

Palestyńczycy zaczęli odwoływać się do islamu, by uzasadnić swój zaciekły sprzeciw wobec normalizacji stosunków z Izraelem.
Palestyńscy przywódcy i aktywiści od dawna przytaczali polityczne i nacjonalistyczne powody sprzeciwu wobec jakiejkolwiek normalizacji stosunków z Izraelem – ale islam jest nowym czynnikiem w tej mieszance. Coraz częstsze słowa o możliwości, że niektóre kraje arabskie znormalizują swoje stosunki z Izraelem, skłoniły Palestyńczyków do rozpoczęcia kampanii nacisków na arabskich przywódców, by powstrzymali się przed takim krokiem. Najnowsza taka kampania nosi tytuł „Normalizacja jest zbrodnią”.

Więcej
Blue line

Niewiara szukająca
zrozumienia
Andrzej Koraszewski

Minister Szyszko oraz biskup Antoni Dydycz patrzący na wiernych

Miałem dziewięć lat jak babka powiedziała, że komunizm jest tak nieprawdopodobnie niesprawnym i głupim systemem, że długo nie potrawa, bo to wszystko się będzie sypać. Istotnie sypało się, ale minęło 40 lat zanim upadł. Nie należy porównywać rządów Prawa i Sprawiedliwości do systemu komunistycznego, ale słyszę czasem pełne nadziei głosy, że ten rząd jest tak przeżarty korupcją i nepotyzmem, tak niesprawny, że to się musi szybko rozlecieć. Nie musi i to nie dlatego, że wzorem komunistów najpierw zabrali się za podporządkowanie swojej partii resortów siłowych, ale dlatego, że mogą liczyć na solidne poparcie wyborców.

Więcej

Izraelski Arab z prawicy
chce być bezpieczny
Sheri Oz

Na izraelskich uniwersytetach lawinowo rośnie nie tylko liczba studentów arabskich, ale również studentów z środowisk ultraortodoksyjnych Żydów.

Spotkałam izraelskiego Araba, który należy do prawicowej partii. To nie zdarza się często. Sajid (to nie jest jego prawdziwe imię) nie ubiega się o wybór na żadne stanowisko. Jest po prostu szeregowym członkiem obok izraelskich Żydów, którzy wyznają prawicową ideologię. Jest młodym akademikiem tuż po trzydziestce, mieszka w arabskiej wsi i dorastał tak jak tysiące innych izraelskich Arabów. Tęskni jednak do swobody mówienia tego, co myśli, do prawa otwartego wyrażania swojej opinii, do przełamania izolacji, jakiej doświadcza we własnej społeczności. Do tego, by nie musiał używać pseudonimu podczas rozmów takich jak ta ze mną. Kiedyś próbował otwarcie stanąć po stronie Izraela, kraju, który pokochał. Chciał służyć w Izraelskich Siłach Obronnych (IDF).

Więcej

Czy jest miejsce
dla energii odnawialnej?
Steven Novella


Michael Shellenberger napisał prowokujący artykuł, w którym przedstawia argumenty przeciwko energii odnawialnej i za energią jądrową. Początkowo można by sądzić, że jest to zaprzeczająca globalnemu ociepleniu propaganda, ale tak nie jest. Shellenberger określa siebie jako ekomodernistę, który po prostu uważa, że jeśli spojrzy się na dane, to można przedstawić mocne argumenty na rzecz energii jądrowej jako najbardziej praktycznego rozwiązania problemu globalnego ocieplenia.

Więcej

Kto pomoże uratować
Jazydów?
Dawood Saleh

Laureatka Pokojowej Nagrody Nobla, Nadia Murad, przemawia do ludzi podczas wizyty w Sindżar w Iraku 14 grudnia 2018 r. (zdjęcie: ARI JALAL / REUTERS)  

Tysiące kobiet i dzieci jest w niebezpieczeństwie i mogą zostać brutalnie zamordowane, sprzedane w niewolę seksualną. Jako Jazyd mieszkający w Ameryce zadaję pytanie sobie – i temu krajowi, w którym żyje ponad pięć tysięcy Jazydów – dlaczego USA nie robią niczego, by uratować Jazydów? Dlaczego media poświęcają więcej uwagi jednej żonie ISIS, która chce wrócić do USA, lub zamordowaniu Chaszodżdżiego niż sprawie 50 jazydzkich kobiet, którym ISIS niedawno obcięło głowy? 

Więcej

Były sobie
drzewa
Lucjan Ferus


Jestem już w wieku, który usprawiedliwia podsumowania, przynajmniej tych ważniejszych aspektów życia. Niniejszy tekst będzie więc pożegnaniem żywotnego fragmentu otaczającej mnie rzeczywistości, który właśnie przestał istnieć „na moich oczach”, jak i pożegnaniem (zakończeniem) pewnego ważnego etapu mojego życia. Z góry uprzedzam, iż nie będzie on traktował o kontrowersyjnej wycince drzew w Puszczy Białowieskiej, co mógłby sugerować jego tytuł. Tyle wstępu, teraz właściwy początek.

Więcej

Nie, syjonizm nie jest
kolonializmem osadniczym
Elder of Ziyon


Dwanaście lat temu, w 2007 roku, pisałem o tym, dlaczego syjonizm nie jest kolonializmem, jak twierdzili ad nauseam akademiccy krytycy Izraela. Zasadniczo, kolonializm polega na tym, że jakaś „metropolia”, kraj macierzy, rozciąga swoją władzę na słabsze, rdzenne społeczeństwo. Syjonizm nie miał jednak metropolii – nigdy nie był projektem Wielkiej Brytanii (która jest najbardziej oczywistym kandydatem) ani Rosji, ani żadnego innego kraju jako kraju macierzystego.  

Więcej
Biblioteka

Zjednoczony Kościół Chrystusa
niesprawiedliwie atakuje Izrael
Denis MacEoin

Pastor Jeremiah Wright

Zjednoczony Kościół Chrystusa (UCC) jest kurczącym się wyznaniem chrześcijańskim, działającym w Stanach Zjednoczonych. Dziś ma nieco poniżej miliona członków i 5 tysięcy kościołów (z dwóch milionów członków i 7 tysięcy kościołów w 1957 r., kiedy został założony), ale jest nadal znaczącą kongregacją w ruchu amerykańskich Kongregacjonalistów w stanach takich jak Pensylwania, Connecticut, Vermont, New Hampshire i Maine. Dzisiaj jest jednak najlepiej znany jako kościół, do którego przez dwadzieścia lat – od 1988 do 2008 roku – uczęszczał późniejszy prezydent USA, Barack Obama.

Więcej

Dlaczego energia odnawialna
nie może uratować planety
Michael Shellenberger


Kiedy byłem chłopcem, rodzice zabierali czasami mnie i moją siostrę na biwakowanie na pustyni. Wielu ludzi uważa, że pustynie są puste, ale rodzice nauczyli mnie dostrzegać życie wszędzie wokół nas, włącznie z jastrzębiami, orłami i żółwiami.

Po skończeniu uniwersytetu przeprowadziłem się do Kalifornii, żeby pracować w kampaniach na rzecz środowiska. Pomogłem uratować ostatni, pradawny las sekwoi w tym stanie i zablokować proponowane na pustyni miejsce na odpady radioaktywne.

Więcej
Blue line

Putin wchodzi do klubu
oszukanych przez mułłów
Amir Taheri

Rosja odkryje niebawem dwulicowość, jaka od czterdziestu lat charakteryzuje dyplomację Iranu. Konwencja o statusie prawnym Morza Kaspijskiego była tylko kawałkiem papieru podpisanym, żeby zadowolić rosyjskiego prezydenta Władimira Putina, który teraz może dołączyć do klubu tych, których oszukali mułłowie. Na zdjęciu: Putin spotyka się z irańskim prezydentem Hassanem Rouhanim w Teheranie 1 listopada 2017 r. (Źródło: kremlin.ru)

"Rozmawiać z Iranem!" To są rady, jakie zachodni politycy powtarzają od 1979 r., kiedy mułłowie przechwycili władzę w Teheranie. 40. rocznica reżimu chomeinistów dostarczyła nowych okazji do ponownego propagowania tego hasła w Unii Europejskiej i w Stanach Zjednoczonych.


Argument opiera się na twierdzeniu, że alternatywą do „rozmów z Iranem” jest wojna, a tego chciałoby niewielu. Twierdzi się także, że „rozmowy z Iranem” pomagają jakiejś nieokreślonej „frakcji umiarkowanych reformatorów” w pokonaniu „twardogłowych” w walce o władzę, która od samego początku szaleje w Republice Islamskiej.

Więcej

Kolorowe pranie
czy pranie mózgów
Pesach Benson 

Żydzi maszerujący w paradzie Gay Pride w San Francisco w 2009 r. Zdjęcie: Daniel Dreifuss/Flash 90

Cokolwiek dobrego robi Izrael, jest to tylko podstępny sposób odwrócenia uwagi świata od „okupacji” Palestyny.


Sadzenie drzew, żeby zakwitła pustynia? Krytycy nazywają to praniem na zielono okupacji. Izraelska humanitarna pomoc w strefach katastrof za granicą jest praniem na niebiesko. Izraelskie więzi z rdzennymi ludami Ameryki Północnej to pranie na czerwono, a więzi z Afro-Amerykanami to pranie na czarno.


W sprawie Izraela drzewa, pomocna dłoń i przyjaźń – rzeczy, których świat potrzebuje znacznie więcej niż jest obecnie – są wyłącznie perfidnymi spiskami przeciwko Palestyńczykom. Koniec kropka.

Więcej

Eks-ateistka obnaża
nędzę ateizmu
Andrzej Koraszewski


Prawdopodobnie ponad 90 procent polskich ateistów to byli katolicy. Katolikiem zostaje się po skropieniu niemowlęcia pobłogosławioną przez biskupa wodą, a przestaje się być katolikiem, kiedy dochodzi się do wniosku, że te kościelne opowieści o ulepieniu przez zabawnego staruszka człowieczka z gliny i tchnięciu w niego ducha, a następnie danie kukiełce do pomocy kobiety magicznie stworzonej z żebra, to chyba jednak bajeczki dla małych dzieci.

Więcej

Palestyńczycy odmawiają
uznania Izraela
Bassam Tawil 

Hamas i Islamski Dżihad rządzą niemal dwoma milionami Palestyńczyków w Strefie Gazy. Każda grupa ma własne kierownictwo polityczne, jak również milicje, które posiadają różne rodzaje broni, w tym rakiety i pociski balistyczne. Na zdjęciu: Bojówkarze Hamasu paradują ze swoją bronią w Gazie 20 lipca 2017 r. (Zdjęcie: Chris McGrath/Getty Images)

Palestyńska grupa terroru mówi, że jej inżynierowie zbudowali „celne i niszczące” pociski balistyczne, które mogą sięgnąć „okupowanych” miast Tel Awiwu, Netanji i Jerozolimy. Abu Hamza, rzecznik Brygad Al-Kuds, militarnego skrzydła Islamskiego Dżihadu, organizacji finansowanej przez Iran, groził, że „jednostka rakietowa” jego grupy zamieni izraelskie miasta w „piekło”.  "Nie ma miejsca dla syjonistycznego wroga na ziemi Palestyny - powiedział Abu Hamza. –Albo odejdą z tej błogosławionej ziemi, albo będą otrzymywali jeden bolesny cios za drugim”.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Czy islamska teologia
a debata wokół CRISPR?
Jerry A. Coyne

Członkowie ISIS są traktowani
jak znakomitości
Seth J. Frantzman

Nie widzimy
lasu zza drzew
Bjorn Lomborg

Iran: narastające
prześladowania chrześcijan
Majid Rafizadeh

Kacze dzioby, Umwelt
i a priori Kanta
Matthew Cobb

Polowanie
na Benjamina Netanjahu
Vic Rosenthal

Ego kontra Świadomość.
Część III
Lucjan Ferus

Sztuczna inteligencja i
antysemityzm z mlekiem matki
Andrzej Koraszewski

Co kręci wyznawców
teorii płaskiej ziemi?
Steven Novella

Absurdalność wymiany
terytoriów
Vic Rosenthal

Kolczaste penisy
jednorazowego użytku
Jerry A. Coyne

Europa: Próba legitymizacji
irańskiego reżimu
Giulio Meotti

Terror zakorzeniony w handlu
niewolnikami przez Ocean Indyjski
Geoffrey Clarfield

Dzwon alarmowy
– powrót antysemityzmu
Liat Collins

Sensacyjny raport,
ale nieprawdziwy
Bjorn Lomborg

Blue line
Polecane
artykuły

Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk