Należałoby w tym miejscu moich wywodów zadać zasadnicze pytanie: „W jakiego właściwie Boga przyszło mi wierzyć? (mam na myśli wizerunek Boga, funkcjonujący w naszej religii, przedstawiany do wierzenia człowiekowi od dziecka, przez jej kapłanów i apologetów). Ewentualnie: „W jakiego Boga powinienem wierzyć?” Czy w tego ułomnego, który przyjął bardzo dziwną kon­cepcję aktywnego uczestnictwa w swoim dziele? W Boga, który zapragnął dowartościować się poprzez swoje własne stworzenie?! 

Jednym z głównych argumentów przemawiających za tym, że Izrael praktykuje „apartheid” wobec Palestyńczyków, jest to, że Arabowie w Jerozolimie nie otrzymują takiej samej jakości usług komunalnych jak Żydzi w Jerozolimie – że trudniej im uzyskać pozwolenia na budowę lub że wywóz śmieci nie jest tak regularny jak w przypadku Żydów lub że ich wskaźnik ubóstwa jest gorszy niż wskaźnik ubóstwa Żydów w Jerozolimie i tak dalej.

Nie wiem czy tytuł w epoce kart magnetycznych, czujników ruchu i fotokomórek będzie dla wszystkich zrozumiały, ale zaryzykujmy. O co chodzi? W drugiej połowie XIX w. nastąpiły dwa najważniejsze wydarzenia w dziejach chirurgii. Wprowadzono znieczulenie ogólne oraz zasady aseptyki i antyseptyki. Wkrótce dzięki postępowi w opiece nad pacjentem po zabiegu, a także diagnostyce rentgenowskiej, zaczęto uprawiać to, co dziś nazywamy wielką chirurgią.

W listopadzie ubiegłego roku, po 22 miesiącach nieudanych negocjacji z Irańczykami, prezydent Joe Biden powiedział, że porozumienie nuklearne z Iranem jest „martwe”. Jednak w ostatnich tygodniach wznowił rozmowy z Teheranem, podobno dążąc do „zmniejszenia napięć”. Ale to zdanie więcej ukrywa niż ujawnia. Podczas gdy Biden i jego zespół twierdzą, że pracują nad powstrzymaniem postępu irańskiego programu broni nuklearnej, ich niewypowiedzianym celem jest trwałe związanie rąk Izraela.

Jest smutną rzeczywistością, że w naszym bardzo szerokim, zróżnicowanym i gęsto zaludnionym świecie nie wszystkie wiadomości są traktowane tak samo. Namiętności i kontrowersje Zachodu, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych Ameryki, pochłaniają znaczną część światowego spektrum medialnego. W 2020 r. Europejczycy byli być może zaszokowani widokiem gniewnych demonstracji na ulicach, ponieważ amerykański policjant w odległym stanie Minnesota zabił podejrzanego. Zagraniczny entuzjazm Zachodu jest również szeroko komentowany na całym świecie. Jeśli Ukraina staje się w tej chwili wielką sprawą Zachodu, oczekuje się, że cały świat pójdzie w jego ślady.

Cztery czynniki popychające Palestyńczyków w Judei i Samarii do eskalacji ataków terrorystycznych na Izrael.
We wtorek dwóch palestyńskich terrorystów powiązanych z Hamasem podjechało na stację benzynową pod miastem Eli w rejonie Benjamin. Trzymając w rękach karabiny M-16, weszli do restauracji Hummus Eliyahu i otworzyli ogień do znajdujących się tam gości. Zabili cztery osoby, ranili cztery kolejne, (jedną krytycznie), i opuścili restaurację. Na stacji benzynowej był mężczyzna ze swoimi dziećmi. Dzieciom kazał położyć się na podłodze samochodu, wyciągnął pistolet i opróżnił magazynek, zabijając jednego z terrorystów. Drugi uciekł skradzionym samochodem. Siły bezpieczeństwa zlokalizowały go kilka godzin później, niespełna 30 kilometrów dalej, w Dolinie Jordanu.

Wielu „postępowców” nie lubi psychologii ewolucyjnej, ponieważ zakłada ona, że istnieją ewolucyjne różnice między mężczyznami i kobietami, a niektóre z tych różnic są nadal widoczne we współczesnym społeczeństwie (zachowania seksualne, agresywność, zazdrość seksualna i tak dalej). Będę miał więcej do powiedzenia na ten temat, gdy za jakieś dziesięć dni ukaże się nasz Wielki Artykuł. Ale zarzuty wobec psychologii ewolucyjnej pochodzą, jak sądzę, głównie ze strony lewicy, ponieważ nakłada ona ograniczenia na „nieskończoną plastyczność” ludzkich zachowań postulowaną przez Marksa i jego następców, a także dlatego, że sugeruje, że niektóre nierówności w reprezentacji płci w populacjach mogą nie być spowodowane bigoterią, ale różnicami w preferencjach płci.
Wiele zarzutów wobec psychologii ewolucyjnej opiera się na błędnej krytyce, że dyscyplina ta składa się tylko z wymyślonych „takich sobie historyjek”, których nie można przetestować, oraz że każda cecha naszego zachowania została specjalnie dostosowana przez dobór naturalny dla tej cechy. 

ONZ nie mogła twierdzić, że jest międzynarodowym forum na rzecz demokracji, kiedy Stany Zjednoczone zgodziły się przyjąć stalinowski Związek Radziecki. Porzucenie Tajwanu na rzecz komunistycznych Chin było kolejnym ciosem. Dzisiaj ONZ wykorzystuje finansową i polityczną siłę swoich agend do potępienia demokratycznego Izraela.

Klub, który wpuszcza wszystkich, nie jest klubem. 

Wieczorem 23 maja w Pałacu Elizejskim odbyła się kolacja z udziałem prezydenta Emmanuela Macrona i czterech najwybitniejszych francuskich socjologów. Gości prezydenta poproszono o szczere opisanie obecnego stanu Francji i zasugerowanie, w jaki sposób można rozwiązać wiele problemów tego kraju. Powiedziano im, że spotkanie pozostanie poufne. Nie pozostało.

Cztery dni później gazeta „Le Monde" opublikowała streszczenie dyskusji, najwyraźniej zebrane od niektórych uczestników i prawdopodobnie przekazane z samego Pałacu Elizejskiego. Artykuł zajmował całą stronę gazety, a jego relacja z tego spotkania nie schlebiała prezydentowi, który podobno niewiele powiedział. Jednym z gości był Jean Viard, dyrektor ds. badań w państwowym centrum analitycznym CNRS. Wieczór w pałacu prezydenckim, powiedział Viard, „nie zmieni niczego fundamentalnego: ludzie, którzy nami rządzą, nie rozumieją społeczeństwa”.

To była ponura ocena.

Nowy Jork, 3 maja – Przez lata wielu myślicieli i organizacji próbowało podać precyzyjną, użyteczną definicję terminu „antysemityzm”. Dwie ostatnie inicjatywy, które trafiły na pierwsze strony gazet, to inicjatywa Międzynarodowego Sojuszu na rzecz Pamięci o Holokauście oraz Deklaracja Jerozolimska, z których ta ostatnia, co z dumą muszę przyznać, pojawiła się jako część inicjatywy, w której uczestniczyłam. Jej najważniejszy wkład w dyskurs odróżnia ją od formuły IHRA, problematycznej definicji, która ucisza krytyków Izraela, którzy z jakiegokolwiek powodu muszą wyrażać swoją krytykę w takich kategoriach jak naziści, ludobójstwa, zbrodnie wojenne i mordy rytualne. Pomogłam w napisaniu Deklaracji Jerozolimskiej właśnie dlatego, że w naszych progresywnych działaniach potrzebujemy uczestnictwa tych osobistości i instytucji, które nie są w stanie oddzielić swojej nienawiści do Żydów od naszych wspólnych celów, podczas gdy jednym ze skutków ubocznych definicji IHRA, wraz z poprzednimi sformułowaniami, jest wykluczenie tych cennych antysemickich głosów z postępowego dyskursu politycznego.

Administracja Bidena, UE i ONZ nie tylko milczały w obliczu nasilających się naruszeń praw człowieka przez irański reżim, ale zaledwie kilka dni po tym, jak reżim dokonał egzekucji dwóch młodych mężczyzn za „bluźnierstwo”, Iran został nagrodzony nominacją na prezydencję Forum Społecznego Rady Praw Człowieka ONZ w 2023 r., a także sowicie wynagrodzony przez Unię Europejską. To groteskowe posunięcie skłoniło „Telegraph” do napisania, że to jest jak przyznanie Bin Ladenowi Pokojowej Nagrody Nobla.

Siedemdziesiąta piąta rocznica powstania państwa Izrael, a dla Palestyńczyków kolejne upamiętnienie Nakby – „katastrofy”. Ten rok był szczególny dla Autonomii Palestyńskiej, ponieważ po raz pierwszy ONZ postanowiło oficjalnie uczcić Palestyński Dzień Nakby, 15 maja, zapraszając Przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Mahmuda Abbasa na przemówienie w ONZ. AP zrozumiała to posunięcie jako potwierdzenie przez ONZ, że stworzenie Izraela było rzeczywiście katastrofą i „zbrodnią”.

Wielokrotnie omawialiśmy fakt, że definicja „uchodźcy” UNRWA jest całkowicie sprzeczna z oficjalną definicją uchodźcy ONZ, drastycznie zawyżając liczbę prawdziwych uchodźców, dla których zbierają fundusze. Są wśród nich potomkowie uchodźców, których UNHCR nigdy nie uznałby za uchodźców, są wśród nich dwa miliony obywateli Jordanii, w tym grubo ponad dwa miliony Palestyńczyków, którzy są obywatelami Autonomii Palestyńskiej. UNRWA ma również w swoich statystykach setki tysięcy ludzi mieszkających od lat w wolnym świecie.

Jak śmieszny jest pogląd, iż Bóg szanuje wolną wolę człowieka, najlepiej oddaje wizja Królestwa Bożego. Otóż ludzie żyć tam będą wiecznie, bez starzenia się (czyli w jakim będą wieku?) i chorób, bez trosk i kłótni, bez wojen, głodu i nędzy, w nieustającym zadowoleniu, dobroci i miłości do bliźnich. Jednym słowem w nie­ustającym szczęściu i ekstazie (nie mylić z orgazmem). Tylko nie będzie tam - pośród tych wszystkich wspaniałości - respek­towana wolna wola człowieka. Dlaczego tak uważam? Otóż sama religia naucza, że wszelkie zło jakie istnieje na Ziemi, bierze się z tego, iż Bóg szanuje wolną wolę człowieka i nie może nic zrobić bez jego woli. A człowiek uwielbia zło, bo ciągnie go w tym kierunku jego własna natura, skażona grzesznymi skłon­nościami. („Dążymy do gwiazd, ale zdradza nas własna natura” - jak to ktoś, kiedyś trafnie określił).

Analiza przeprowadzona przez Bethan McKernan z „Guardiana” dotyczy prawdopodobnych politycznych motywacji niedawnego wkroczenia Chin w kwestię izraelsko-palestyńską – w szczególności wysiłków Pekinu, by ułatwić rozmowy między stronami w kwestii rozwiązania w postaci dwóch państw.

Jedyną godną uwagi rzeczą w tym artykule  (China’s Palestinian moment is about global standing rather than peace, 12 czerwca) było zdanie otwierające w następującym akapicie:

Sądząc z głębokich analiz wybitnych lewicowych intelektualistów, jesteśmy świadkami globalnych zmagań lewicy i prawicy. Dokładnie tę samą diagnozę przedstawiają prawicowi publicyści i mógłby się człowiek dziwić, że ci śmiertelni wrogowie tacy zgodni, gdyby nie fakt, iż można zasadnie podejrzewać, że w rzeczywistości obserwujemy zmagania serca z rozumem, w wyniku których rozum coraz częściej cierpi na niedokrwistość. Fakt, że wyznawcy lewicy i prawicy są jakby odmiennie romantyczni, jedni globalnie, drudzy narodowo. Ważna jest jednak romantyczność jako taka, więc wydają się całkowicie zgadzać ze sobą, że rozum w tym sporze wyłącznie przeszkadza. Ważne jest głębokie przekonanie o własnej moralności, szlachetności i mądrości, jak również o głupocie, amoralności i złej woli przeciwników. Ta ostatnia, w miarę wzrostu siły romantyczności wszystkich stron staje się z każdym dniem prawdziwsza.

Podczas 14 lat, kiedy prowadziłem tę witrynę, zamieściłem kilka list błędnych przekonań lub fałszywych interpretacji ewolucji, ale wszystkie zostały opracowane przez inne osoby. Niektóre z nich tak naprawdę nie są błędnymi przekonaniami, jak na przykład drugi link, który zawiera listę „błędnych interpretacji”, które są w rzeczywistości poradami dotyczącymi nauczania ewolucji. Te są ogólnie dobre, chociaż nie mogę powiedzieć, że zgadzam się w pełni z tym: „Unikaj sprawiania wrażenia, że ewolucjonizm jest ateistyczny lub że ewolucjoniści muszą być ateistami”.

Izraelski arabski serwis informacyjny Arab48 opublikował artykuł, który omawia los Palestyńczyków w Libanie i dlaczego ryzykują życiem, aby odbyć niebezpieczne morskie wyprawy do Europy.

Poza rzadkimi artykułami organizacji pozarządowych i artykułami Palestyńczyków w niektórych niezależnych libańskich mediach, jest to pierwszy arabski artykuł, jaki widziałem, który potępia ksenofobiczne działania Libanu wobec Palestyńczyków, zamiast udawać, że są przyjaciółmi. 

Od 1948 roku Palestyńczycy w obozach w Libanie doświadczają polityki izolacji i deprywacji z powodu rasizmu sekciarskiego systemu politycznego, którego odmowa „osiedlenia” Palestyńczyków… oznacza trzymanie ich w izolacji i deprywacji, blokując im możliwość wykonywania jakiegokolwiek zawodu lub działalności w kraju...

Leo Igwe miał być katolickim księdzem. Na pierwszym roku studiów w seminarium dla duchownych  doszedł do wniosku, że to fabryka zabobonów i przesądów. Porzucił Kościół, porzucił religię, jest dziś chyba najbardziej znanym afrykańskim ateistą, ale większość swojego czasu poświęca obronie dzieci i kobiet oskarżonych o czary. Właśnie przeczytałem jego najnowszy artykuł o przesłaniu pani Stefanii.

„Komisja śledcza” ONZ opublikowała raport, który rozpoczyna bezprecedensowy atak na Izrael i jego obrońców, w tym osoby prywatne i organizacje pozarządowe. Posunięcie to jest dramatyczną próbą rozszerzenia globalnego zasięgu wysoce kontrowersyjnego przedsięwzięcia zainicjowanego przez Radę Praw Człowieka ONZ w maju 2021 r. na żądanie państw islamskich bez żadnego wsparcia Zachodu. Rozległość i zasięg mandatu „Komisji śledczej”, jej ogromny budżet oraz brak daty zakończenia sprawiły, że cała operacja miała bezprecedensowy charakter.

Postawiwszy sobie za cel, by - jak anonsował “Ewę” w “Naszym Przeglądzie" redaktor naczelny Jakob/Jakub Appenszlak - “Ogół inteligentnych kobiet żydowskich zdobył własną trybunę prasową”, Paulina Appenszlak zabrała się do pracy. I tak oto 19 lutego 1928 czytelnicy i czytelniczki zapoznali się z pierwszym numerem “Ewy. Pismem tygodniowym”, które dedykowane było przede wszystkim Żydówkom posługującym się językiem polskim. W 1933 ukazał się numer ostatni. Przyczyny zamknięcia nie są jasne. Być może chodziło o kwestie finansowe (ówczesny kryzys gospodarczy), może personalne, a może zupełnie coś innego. Słowem, nic nie zapowiadało końca tej przygody.

Ostatnio byłem świadkiem bardzo dziwnego zjawiska zachodzącego w świecie geopolitycznych powiązań. Wielu młodych liberalnych komentatorów wzywało Noama Chomsky'ego (znanego językoznawcę, który z jakiegoś powodu jest także ikoną pro-BDS), by przeszedł na emeryturę i zamilkł; Max Blumenthal, lewicowy bloger, który napisał całe książki niszczące Izrael, został całkowicie zjechany na Twitterze przez postępowców; John Mearsheimer, autor niesławnej książki Israel Lobby, która promowała wiele antysemickich oszczerstw o Żydach kontrolujących rząd USA, został ostro zbesztany przez lewicowych komentatorów. Żaden z tych ataków nie dotyczy oczywiście ich stanowiska wobec Izraela. Zaatakowano ich dlatego, że wszyscy opowiedzieli się za tym, by Ukraina zgodziła się na nikczemne żądania Putina dotyczące jej terytorium, albo wręcz poparli jego wojnę terroru z Ukraińcami. I nie są jedynymi zwolennikami bojkotu, dywestycji i sankcji wobec Izraela, którzy w niezrozumiały sposób popierają czystki etniczne i kolonizację terytorium Ukrainy przez Rosję.